ه عبادت است.

 الله مي‌فرمايد: [ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ]  

(و با حكمت واندرز نيكو، به راه پرودگارت دعوت نما! و با آنان به روشي كه نيكوتر است. استدلال و مناظره كن).«نحل/125»

 دعوتگر باید بداند براي اجراي فرمان الهي به كار دعوت مشغول است و بدون شك، از بهترين شیوه های دعوت الي‌الله، كتاب الله و سنت رسول اللهصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  است،چون كتاب الله بهترين پند دهنده ي انسان هاست.

 الله مي‌فرمايد:[ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ (٥٧)] 

 (اي مردم اندرزي از سوي پروردگارتان براي شما آمده است و درماني براي آنچه در سينه‌هاست؛ و هدايت و رحمتي است براي مؤمنان). «يونس/57»

آری! رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  در سخنانش، شيواترين گفتارها را به كار مي‌گرفت، گاهي مواقع سخنان را به گونه ای ايراد مي‌فرمود: كه اصحاب از آن با اين جملات تعبير مي نمودند:  [وَجِلَتْ مِنْهَا الْقُلُوبُ وَذَرَفَتْ مِنْهَا الْعُيُونُ ] [1]

(قلبها لرزان و چشم ها گریان می شد). 

لذا اگر براي دعوتگر مقدور باشد. كه براي پند دادن، فقط از كتاب الله و سنت رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  استفاده كند. چه بهتر، ولي اگر مصلحت ديد كه در كنار آن، وسایل مشروع و جايز استفاده كند ايرادي ندارد،  به شرطی كه شامل كار حرامی نشود. مانند: دروغ گفتن، بازیگری در نقش كفار، یا نمايش نقش صحابه يا ائمه ی مسلمانان در نمايشنامه ‌ها و تئاتر، يا هر چيزي كه در آن بيم تحقير پیشوایان مسلمان در نظر مخاطبان وجود دارد. 

 همچنين در نمايشنامه ها، مرد خود را به زن يا زن خود را به مرد تشبيه نكند، چرا كه لعنت رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  در اين مورد ثابت است ودر حدیث آمده:[ فَإنَّهُ لَعَنَ الْمُتَشَبِّهَاتِ مِنْ النِّسَاءِ بِالرِّجَالِ، وَالْمُتَشَبِّهِينَ مِنْ الرِّجَالِ بِالنِّسَاءِ] [2] 

(رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  زنانی که خود را مشابه مردان و مرداني که خود را شبيه به زنان می کنند، لعنت فرموده است).

نكته اي بسيار مهم: هرگاه دعوتگر، از اين ابزار براي جذب مردم استفاده كرد و مرتكب عمل حرامي نشد، ايرادي در آن نمي‌بينم. 

ولي اگر استفاده از آن به حدي رسيد كه دعوت با كتاب و سنت ترك شد. و مردم جز با اين ابزار مباح تأثير نمي‌پذيرفتند، آن را جایز نمي‌دانم، بلكه آن را حرام مي‌دانم. چرا كه دعوت مردم  به سوی الله، با وسيله‌اي غير از كتاب الله و سنت، امري ناپسند است. و اگر استفاده از وسایل مباح، گاهي در كنار كتاب الله و سنت، انجام شود، و شامل چيز حرامي نباشد. در آن ايرادي نيست.

شيخ ابن عثيمين ـ كتاب‌الدعوة 5 ـ (2/167-169)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] - احمد(126/4) ابوداود(4607) ترمذي (2676) ابن ماجه(42،43) ابن‌حبان (5) و ترمذي گفته (حسن صحيح)
[2] - بخاري (5885)[76] حقیقت اتهام دعوتگران و افراد ملتزم به شريعت، به تند‌رو و اصولگرا

س: در رسانه‌های گروهی مختلف، اتهام جوانان بیداري اسلامي به تندرو واصولگرا مطرح است... استاد محترم! نظر  شما در این‌باره چیست؟

ج: در کل، این اتهام غلط است. و از غرب و شرق از سوي نصاري، کمونیست‌ها و یهودياني که قصد دارند دعوت اسلامی را از بین ببرند مطرح مي‌شود. دعوتگران مسلمان را به تندروی و اصولگرایی و یا هر مارک دیگری متهم  می‌کنند تا ديگران را از دعوتگران و از كساني كه با دعوتگران همكاري مي نمايند، متنفر سازند. تردیدی نیست که دعوت الي الله، دین پیامبران و راه و روش آنان است. اهل علم بايد دعوت الي الله را سرلوحه ي كار خويش قرار دهند و در اين زمينه با تمام توان تلاش کنند. جوانان بايد متقي باشند و بدون كم و كاست به حق عمل کنند؛ نه اهل افراط باشند و نه اهل جمود.

  البته برخی از جوانان کم علم یا بدون علم زیاده روی می‌کنند؛ اما بر تمام جوانان و غیر جوانان از علما واجب است که از الله بترسند و با دلیل در جستجوی حق باشند و از قرآن و سنت صحیح پیروی نموده و آن را ابلاغ کنند و از بدعت و افراط و تفریط بپرهیزند. باید از نادانی و کوتاهی بر حذر باشند. قابل ذکر است که هیچ کس از این علما و جوانان معصوم نیستند. برخی از برادران کمي و کاستی‌هایی دارند. وقتي كه يك نفر اشتباه مي كند نبايد آن را به حساب جمع گذاشت؛ بلكه به حساب همان يك نفر است؛ اما بايد دانست كه دشمنان الله، از نصاري و همفکران‌آنان برای ضربه زدن به بیداری اسلامی، اتهام تندروی و یا اصول‌گرایی را وسیله قرار می‌دهند تا راه دعوت را مسدود نمايند.

بنياد‌گرایی چیست؟

اگر اصول‌گرایی به معنای پایبندی به قرآن و سنت صحیح است، که مدح است نه مذمت و عمل به دو اصل قرآن و سنت صحیح، بطور قطع مدح است و خیر، نه مذمت و بدگویی. تنها تندروی به معناي فراتر از مقتضیات قرآن و سنت و یا کوتاهی در عمل به این دو اصل مذموم و نکوهیده است.

و هر کس به اصول و مبانی معتبر قرآن و سنت پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم پایبند باشد، نه تنها برايش عيب نيست بلكه مدح و نشانه تکامل است. وظیفه‌ي طلاب، دانشجویان و دعوتگران است که به اصول کتاب و سنت رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم و قواعد معتبر در فقه و عقیده و اصول مصطلح و دیگر ادله‌ي معتبري که مورد استدلال قرار می‌گیرند، پایبند باشند. باید اصول و مبانی مشخصی داشته باشند که بر اساس آن عمل کنند؛ بنابراین باید گفت: اتهام دعوتگران به اصول‌گرایی، سخن مجمل و گنگی است که حقیقتی ندارد و جز مذمت و عیب و نفرت چیزی نیست، پس اصول گرایی مذمت نیست بلکه در حقيقت مدح است، وقتی طلبه و دانشجو به اصول و مبانی شريعت پایبند باشد و آنچه در قرآن و سنت صحیح آمده و علما مقرر کرده‌اند، عامل باشد، هیچ ایرادی ندارد[و باید این گونه باشد] ولی تندروی در بدعت و زیاده روی و غلو و یا تندروی و یا کوتاهی در عمل به مبانی اسلام از روي جهالت، عیب به حساب می‌آید.

لذا بر دعوتگران واجب است که به اصول و مبانی شریعت پایبند باشند، راه و روش میانه را در پیش گیرند؛ چرا که  الله، آنان را امت ميانه قرار داده است. پس بر دعوتگران لازم است که میانه‌رو باشند و از قرآن و سنت فراتر نروند و کوتاهی نکنند و بايد بدون هیچ گونه افراط و تفریطي بر حق استواربوده و طبق ادله ي شرعی بر آن ثابت قدم باشند و هیچ گونه افراط و تفریطي روا نیست، بلكه تنها راه میانه‌ای درست است که الله  به آن دستور داده است.

شیخ ابن باز- مجموع فتاوي و مقالات متنوعة (8/235،233)[42] دعوت با كاست‌هاي (نوارهاي) اسلامی

س: من دعوت الي‌الله را دوست دارم و اشتياق بسياري براي دعوت دارم. ولي شيوه ی مناسبي را برای دعوت نمي شنا