، نه آنان كه برايشان غضب كرده شده و نه گمراهان.
 و خداوند (جل جلاله) فرموده است:
 (اِنّ‏اللَّهَ رَبِّىُ وَ رَبُّكُم فَاعْبُدُوْهُ هَذا صِراطٌ مُسْتَقِيم). (آل عمران: 51)
 ترجمه: «همانا اللَّه (جل جلاله) پروردگار من و پروردگار شما است. بنابراين او را بپرستيد، اين است راه راست». و خداوند (جل جلاله) فرموده است:
 (قُلْ اِنَّنِىْ هَدَانِى رَبِّى اِلى صِراطٍ مُسْتَقِيْم دِيْناً ِقيَماً مِلَّه اِبْرَاهِيْمَ حَنِيْفاً، وَ مَا كَانَ مِنَ‏الْمُشْرِكِيْن. قُل اِنَّ صَلاتِىْ وَ نُسُكِىْ وَ مَحْيَاي و مَمَاتِى لِلَّهِ رَبِّ العالَمِين. لاَ شَرِيْك لَهُ و بِذَلِكَ اُمِرْتُ وَ اَنَاَ آَوَّلُ الْمُسْلِمِين). (الانعام: 163 – 161)
 ترجمه: «بگو: همانا پروردگارم مرا به راه راست هدايت كرده، آيين پا برجا و ضامن سعادت دين و دنيا، آيين ابراهيم. همان كسى كه از آيين‏هاى خرافى محيط خود روى گردانيد و از مشركان نبود. بگو: نماز و تمام عبادات من و زندگى و مرگ من، همه براى خداوند پروردگار جهانيان است، شريكى براى او نيست، و به همين امر شده‏ام، و من نخستين مسلمانم».
 و خداوند (جل جلاله) مهربانى نموده:
 (قُلْ يَا أيُهَّا الَّناسُ اِنّىِ رَسُولُ‏اللَّهِ اِلَيْكُمْ جَمِيعاً اَلَّذِى لَهُ مُلْكُ السَّمواتِ وَالْاَرْض، لاَ اِلَه اِلَّا هُوَ يُحْىِ وُ يُمِيْتُ، فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُوْلِهِ النَّبِىِّ الْاُمي الَّذِى يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ كَلِماتِهِ وَاَتَّبعَوُهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُون). (الاعراف: 158)
 ترجمه: «بگو: اى مردم! من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم، همان خدايى كه حكومت آسمان‏ها و زمين از آن اوست، معبودى جز او نيست، زنده مي‏كند و مي‏ميراند، پس ايمان بياوريد به خدا و فرستاده‏اش، آن پيامبر درس نخوانده‏اى كه ايمان به خدا و كلماتش دارد و از او پيروى كنيد تا هدايت بيابيد».
 و خداوند تبارك و تعالى مي‏گويد: 
 (وَ مَا أَرْسَلْنا مِن رَسُولٍ اِلَّا لِيُطاعَ بِاِذْنِ اللَّهِ، وَ لَوْ أَنَّهُمْ اِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاؤُوْكَ فَاسْتَغْفِرُواللَّهَ وَ اسْتَغْفِرلَهُمُ الرَّسُوْلَ لَوَجَدُوااللَّهَ تَوَّاباً رَّحِيماً). (النساء: 64)
 ترجمه: «و هر پيامبرى را فرستاده‏ايم، به خاطرى فرستاده‏ايم كه از وى به حكم خدا فرمان برده شود، و اگر ايشان آنگاه كه بر نفس‏هاى خويشتن ستم روا مي‏دارند نزد تو بيايند و از خداوند مغفرت بخواهند، و پيامبر براى شان مغفرت بخواهد، بدون ترديد، خداوند را توبه‏پذير و مهربان مي‏يابند».
 و گفته است:
 (يَا أَيُّهَاالَّذِيْنَ آمَنُوا أَطِيعُوااللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ وَ لَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ أَنْتُمْ تَسْمَعْون). (الانفال: 20)
 ترجمه: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد اطاعت خدا و پيامبرش را كنيد و از وى در حالى كه شما مي‏شنويد سرپيچى ننماييد».
 و فرموده: 
 (وَ أَطِيْعُوااللَّهَ و الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُون). (آل عمران: 132)
 ترجمه: «و فرمان بريد خدا را و پيغمبر را تا بر شما رحم شود.».
 و مي‏فرمايد: 
 (وَ أَطِيْعُوااللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ وَ لَاَ تَنَاَزَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوا، اِنّ‏اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِيْن). (الانفال: 46)
 ترجمه: «و اطاعت خدا و پيامبرش را نماييد و نزاع (كشمكش) نكنيد تا سست نشويد و قدرت (و شوكت و هيبت) شما از ميان نرود و استقامت نماييد كه خداوند (جل جلاله) با استقامت كنندگان است».
 و مي‏گويد: 
 (يَا أَيّهُاَ الَّذِيْنَ آمَنُوا أَطِيْعُوااللَّهَ وَ أَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَ اُولِى الْاَمْرِ مِنْكُم، فَاِنْ تَنَازَعْتُم فِىْ شَىٍ‏ء فَرُدُّوْهُ اِلَى‏اللَّهِ وَالرَّسُولِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ، ذَلِكَ خَيْرٌ وَّ أحْسَنُ تَأوِيْلاً) (النساء: 59)
 ترجمه: «اى مؤمنان! از خداوند اطاعت كنيد و از پيغمبر و صاحبان امر اطاعت نماييد، و اگر در چيزى اختلاف نموديد آن را به خدا و پيغمبر برگردانيد، اگر به خدا و روز رستاخير ايمان داريد، چون انجام اين كار بهتر و نيكوتر است».
 و خداوند تبارك و تعالى فرموده است:
 (اِنَّمَاَ كَاَنَ قَوْلَ المُؤمِنِينَ اِذَا دُعُوا اِلَى‏اللَّهِ و رسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَ أَطَعْنا، وَ أولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُون. وَ مَنْ يُطِعِ‏اللَّهَ وَ رَسُوْلَهُ وَ يَخْشَ‏اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأوُلِئكَ هُمُ الفَائِزُون). (النور: 52 -51)
 ترجمه: «مؤمنان هنگامي كه به سوى خدا و رسولش دعوت شوند تا ميان آنان داورى كند، سخنشان تنها اين است كه مي‏گويند: شنيديم و اطاعت كرديم. و هر كس خدا و پيامبرش را اطاعت كند و از پروردگار بترسد و از مخالفت فرمانش بپرهيزد آن‏ها رستگارند».
 و فرموده: 
 (قُل أَطِيعُوااللَّهَ وَ أطِيْعُوا الرَّسُوْلَ، فَاِنْ تَوَلَّوا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ و عَلَيْكُمْ مَا حُمِّلْتُم، وَ اِنْ تُطِيْعُوهُ تَهْتَدُوا، وَ مَا عَلى الرَّسُولِ اِلَّا البَلاغُ المُبِينِ. وعَدَاَللَّهُ الَّذِيْنَ آمنوا مِنكُم و عَمِلُوا الصَّالحاتِ لِيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِى الارضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم، وَلَيُمِكَّنَنَّ لَهُم دِيْنَهُمُ الَّذِى ارْتَضى لَهُمُ، وَلَيُبَدِّلنَّهُم مِن بَعدِ خَوفِهِمْ أمناً، يَعْبُدُوْنَنِىْ لَايُشرِكُوْن بِى شَيْئاً، وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأوُلئِكَ هُمُ الْفَاسِقُوْنَ. وَ أَقِيْمُو الصَّلَاه و آتُوالَّزكَاَه وَ أَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْن). (النور: 56 – 54)
 ترجمه: «بگو! اطاعت خدا و اطاعت پيامبرش را بكنيد، و اگر سرپيچى كنيد پيامبر مسؤول اعمال خويش است و شما مسؤول اعمال خود. امّا اگر از او اطاعت كنيد، هدايت خواهيد شد، و بر پيامبر چيزى جز ابلاغ آشكارا نيست. خداوند به كسانى كه از شما ايمان آورده‏اند و اعمال صالح انجام داده‏اند وعده مي‏دهد كه آنها را قطعاً خليفه روى زمين خواهد كرد، همان گونه كه پيشينيان را خليفه‏ى روى زمين نمود و دين و آيينى را كه براى آنها پسنديده پابرجا و ريشه دار خواهد ساخت و خوف و ترس آنها را به امنيت و آرامش مبدّل مي‏كند، آن چنان كه تنها مرا مي‏پرستند و چيزى را براى من شريك نمي‏سازند. و كسانى كه بعد از آن كافر شوند، فاسق اند. و نماز را بر پا داريد و زكات را بدهيد و رسول (خدا) را اطاعت كنيد تا مشمول رحمت (او) شويد».
 و همچنين گفته است:
 (يَا اَيُّهَاالَّذِيْنَ آمَنُوا اَتَّقُوااللَّه وَ قُوْلُوا قَوْلاً سَدِيْداً يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُم وَ يَغْفِرْلَكُم ذُنُوْبَكُم، وَ مَنْ يُطِعِ‏اللَّهَ و رَسُوْلَهُ فَقَدْ فَاَزَ فَوْزاً عظِيماً) (الاحزاب: 71 -70)
 ترجمه: «اى مسلمانان از خدا بترسيد و سخن استوار بگوييد، تا كردارهاى شما را برايتان اصلاح سازد، و گناهان تان را براى شما بيا