ه برابر است؟ قطعاً برابر نيستند، با اينکه هر دو مخلوق اند، اما برابر بودنشان غير ممکن است. پس اگر اين دو يکسان نيستند چگونه مخلوق و بنده اي که ملک و قدرتي ندارد و از هر جهت نيازمند پروردگاري است که مالک همۀ دارايي هاست و بر هر چيزي توانا مي باشد با خداوند آفريننده که مالک تمام مالک است و بر هر چيزي تواناست برابر است؟
بنابراين خداوند از مقام والاي خويش تجليل بعمل آورده و هر نوع حمد و ستايش را خاص خود قرار داد و فرمود: (الْحَمْدُ لِلّهِ) هر نوع حمد و ستايش مخصوص خداست. انگار د راين سوال مطرح مي شود که اگر اينطور است پس پرا مشرکان معبودان خود را با «الله» برابر قرار مي دهند؟ به همين جهت فرمود: (بَلْ أَكْثَرُهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ ) بلکه بيشتر آنها نمي دانند، زيرا اگر واقعاً مي دانستند بر ارتکاب شرک جرأت نمي کردند. و مثال دوم، (رَّجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا أَبْكَمُ لاَ يَقْدِرُ عَلَىَ شَيْءٍ ) مثال دو مرد است که يکي از آن دو گنگ است؛ نه مي شنود و نه حرف مي زند و بر انجام کمترين کاري تونايي ندارد. (وَهُوَ كَلٌّ عَلَى مَوْلاهُ ) و او سربار صاحب و خواجۀ خويش است. پس خواجه اش به وي خدمت مي کند و او نمي تواند کارهاي خود را انجام دهد، پس چنين کسي از هر جهت کمبود دارد، آيا او با کسي است که به عدل و داد فرمان مي دهد و بر راه راست قرار دارد و گفتارش عادلانه و درست است برابر مي باشد؟ پس همانگونه که اين دو مرد با هم برابر نيستند. کسي که به جاي خدا پرستش مي شود و توانايي انجام دادن کوچکترين کاري را ندارد و اگر خداوند به او قدرت ندهد هيچ کاري را نخواهد توانست انجام بدهد. با خداوند برابر نيست که جز عقل چيزي نمي فمرايد و جز کاري که به خاطر آن مورد ستايش قرار مي گيرد انجام نمي دهد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:10.txt">آیه 5-1</a><a class="text" href="w:text:11.txt">آیه 7-6</a><a class="text" href="w:text:12.txt">آیه 10-8 </a><a class="text" href="w:text:13.txt">آیه 12-11</a><a class="text" href="w:text:14.txt">آیه 13</a><a class="text" href="w:text:15.txt">آیه 15-14</a><a class="text" href="w:text:16.txt">آیه ی 16</a><a class="text" href="w:text:17.txt">آیه 20-17</a><a class="text" href="w:text:18.txt">آیه 22-21</a><a class="text" href="w:text:19.txt">آیه 24-23</a><a class="text" href="w:text:20.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:21.txt">آیه 27-26</a><a class="text" href="w:text:22.txt">آیه 28</a><a class="text" href="w:text:23.txt">آیه 29</a><a class="text" href="w:text:24.txt">آیه 34-30</a><a class="text" href="w:text:25.txt">آیه 36-35</a><a class="text" href="w:text:26.txt">آیه 37</a><a class="text" href="w:text:27.txt">آیه 39-38</a><a class="text" href="w:text:28.txt">آیه 43-40</a><a class="text" href="w:text:29.txt">آیه 44</a><a class="text" href="w:text:30.txt"> آیه 48-45</a><a class="text" href="w:text:31.txt">آیه 57-49</a><a class="text" href="w:text:32.txt">آیه 59-58</a><a class="text" href="w:text:33.txt">آیه 60</a><a class="text" href="w:text:34.txt">آیه 61</a><a class="text" href="w:text:35.txt">آیه 62</a><a class="text" href="w:text:36.txt">آیه 64-63</a><a class="text" href="w:text:37.txt">آیه 66-65</a><a class="text" href="w:text:38.txt">آیه 74-67</a><a class="text" href="w:text:39.txt">آیه 78-75</a><a class="text" href="w:text:40.txt">آیه 79</a><a class="text" href="w:text:41.txt">آیه 82-80</a></body></html>وَإِلَـهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَّ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيم، و معبود شما معبودی یگانه ا ست معبود به حقی جز او وجود ندارد، بخشنده و مهربان است.
خداوند متعال خبر می دهد – و  او راستگوترین گویندگان است- که خداوند « ِإلَهٌ وَاحِدٌ»  در ذات و اسماء و صفات و کارهایش یکتا و یگانه است، پس او شریک و همتا و مثیل و نظیری نداشته، و جز او آفریننده و مدبری وجود ندارد. پس وقتی خداوند چنین است سزاوار است که معبود قرار داده شده و با انواع عبادت ها پرستش شود و هیچ چیزی از آفریده هایش با او شریک گرفته نشود. چون او « الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ» دارای آن چنان رحمت فراوان است که مهربانی هیچ کسی به اندازه مهربانی او نیست و رحمت او همه چیز را فرا گرفته و هر موجود زنده ای از آن برخوردار است.
پس خداوند با رحمت خویش همه آفریده ها را به وجود آورده است و آنها را از انواع کمالات  برخوردار نموده، و هر رنج و کاستی را از آنها دور کرده است. و نیز رحمت خداوند باعث شده است که پروردگار صفات و نعمت هایش به بندگانش بشناساند و همه منافع دینی و دنیوی آنها را که به آن نیاز دارند بوسیله فرستادن پیامبران و نازل کردن کتاب برای آنها بیان نماید. پس وقتی معلوم شد هر نعمتی که بندگان دارند از جانب خداست، و هیچ یک از آفریده ها به دیگری فایده ای نمی رساند، در می یابد که فقط خداوند سزاوار هر نوع عبادت و پرستشی است، و تنها او باید مورد محبت قرار گیرد، و تنها باید از او ترسید، و فقط باید به او امیدوار بود و بر او توکل نمود، و دیگر عبادات را فقط برای او انجام داد. 
و بزرگترین ستم و زشت ترین زشتی آن است که بنده از عبادت و پرستش خدا روی گرداند و پرستش بندگان روی آورد و آفریده های خاکی را با پروردگار جهانیان شریک قرار دهد، و یا مخلوقی را که امورش از سوی خداوند  تدبیر می شود و از همه جهات ناتوان است، همراه با آفریننده توانا و قوی که بر همه چیز غالب است و هر چیزی در برابر او سرخم کرده است پرستش کند.
پس این آیه بیانگر یگانگی خداوند متعال و معبود بودن او و تاکید بر یگانگی و  الوهیتوی و نفی الوهیت از دیگر مخلوقات است. و اینکه وجود همه نعمت ها و دور شدن همه رنج ها  و کاستی ها از آثار رحمت او می باشد. پس این آیه دلیلی اجمالی است بر یگانگی او. سپس دلایل تفصیلی و مشروح را بیان کرده و می  فرماید:وَلِلّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا أَمْرُ السَّاعَةِ إِلاَّ كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ و فقط خدا غيب آسمانها و زمين را مي داند و بس، و کار قيمت به اندازۀ چشم برهم زدن يا کمتر از آن است ، بي گمان خداوند بر هر کاري تواناست .
فقط خداوند غيب آسمانها و زمين را مي داند، و جز او کسي پوشيده ها و نهان ها و رازها را نمي داند. از جمله امور ناپيدا و پنهان دانستن قيامت است، پس هيچ کس جز خدا نمي داند قيامت کي بر پا مي شود، و وقوع قيامت به اندازۀ چشم بر هم زدن و يا کمتر از آن است، پس مردم از قبرهايشان به سوي محشر و رستاخيز بلند مي شوند و ديگر مهلتي داده نمي شود. (إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) بي گمان خداوند بر انجام هر کاري تواناست .پس زنده کردن مردگان از دايرۀ قدرت فراگير الهي خارج نيست.وَاللّهُ أَخْرَجَكُم مِّن بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لاَ تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ الْسَّمْعَ وَالأَبْصَارَ وَالأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ و خداوند شما را از شکمهاي مادرانتان بيرون آورد که چيزي نمي دانستيد و او به شما گوش و چشم و دل داد تا سپاسگزاري کنيد. 
يعني فقط خداوند اين نعمت ها را داده است؛ (أَخْرَجَكُم مِّن بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لاَ تَعْلَمُونَ شَيْئًا ) و شما را از شکمهاي مادرانتان بيرون آورد در حالي که چيزي نمي دانستيد و توانايي انجام کاري را نداشتيد، سپس او، (وَجَعَلَ لَكُمُ الْسَّمْعَ وَالأَبْصَارَ وَالأَفْئِدَةَ ) به شما گوش و چشم