: « قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ» «امر» شامل امر تقديري و امر شرعي مي شود. پس هرچيزي حسب قضا و تقدير الهي انجام مي شود. و سرانجام خداوند پيروزي را نصيب دوستان خود و کساني که از او اطاعت مي کنند ، مي گرداند، گرچه براي آنها مشکلاتي پيش بيايد.
« يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لاَ يُبْدُونَ لَكَ» منافقان در دل خود چيزهايي را پنهان مي دارند که آنرا براي تو آشکار نمي کنند؛ سپس خداوند چيزي را که آنها پنهان مي داشتند، بيان کرد و فرمود: « يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ» مي گويند: اگر با ما در اين امر رايزني و مشورتي مي شد، « مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا» در اينجا کشته نمي شديم.
و اين انکار و اعتراضي است از جانب آنها که به مثابه تکذيب تقدير الهي و تخطئه کردن راي پيامبر (ص) و راي يارانش مي باشد، چرا که آنان پيامبر و يارانش را ساده لوح مي انگاشتند و خود را بهتر و شايسته تر مي دانستند. خداوند آنها را چنين جواب داد: « قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ» بگو: اگر در خانه هايتان هم بوديد که کشته شدن در خانه بعيد به نظر مي رسد، « لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ» آنهايي که کشته شدن بر آنها مقدر شده بود به محل کشته شدن خود بيرون مي آمدند، پس اسباب هرچند بزرگ باشند زماني مي توانند به انسان سودي برسانند که قضا و تقدير الهي با آن مخالف نباشد. پس هرگاه تقدير با اسباب مخالف ورزد اسباب هيچ سودي نمي رسانند، زيرا آنچه را خداوند در رابطه با مرگ و زندگي در لوح محفوظ نوشته است بايد اجرا شود. « وَلِيَبْتَلِيَ اللّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ» و تا خداوند آنچه را از نفاق يا ضعف ايمان در سينه هايتان داريد، بيازمايد. « وَلِيُمَحَّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ» و تا دلهايتان را از وسوسه هاي شيطان و صفت هاي ناپسندي که در آن اثر گذاشته است خالص و پاک گرداند. 
« وَاللّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ» و خداوند به آنچه در سينه هاست آگاه است. يعني آنچه را که سينه ها پنهن کرده اند، مي داند. پس علم و حکمت او اقتضا مي نمايد اسبابي را مقدر کند که امور پنهان سينه ها، و رازها را بوسيله آن آشکار نمايد.إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْاْ مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ، از ميان  شما آنان  که  در روز مقابله  آن  دو گروه  بگريختند ، به  سبب   پاره اي  از اعمالشان  شيطان  آنها را به  خطا افکنده  بود  اينک  خداوند  عفوشان  کرد که  او آمرزنده  و بردبار است.
خداوند متعال از حالت کساني که در جنگ احد شکست خوردند و از آنچه که باعث فرارشان شد خبر داده و مي فرمايد: شيطان آنان را فريب داد و به سبب ارتکاب برخي از گناهان بر آنان مسلط گرديد. پس آنها بودند که وسوسه هاي شيطاني را در دلهاي خود جاي دادند و با ارتکاب گناه، به شيطان قدرت فعاليت دادند، زيرا گناهان محل ورود شيطان هستند، پس اگر آنان به اطاعت پروردگارشان چنگ مي زدند شيطان بر آنها تسلط و قدرتي نمي داشت. خداوند متعال فرموده است: « إِنَّ عِبَادِي لَيسَ لَکَ عَلَيهِم سُلطنُ » همانا تو بر بندگانم قدرت و حاکميتي نداري.
سپس خداوند خبر داد که پس از اينکه مرتکب کارهاي زشت شدند آنها را عفو نمود، و اگر آنها را مواخذه مي کرد مي بايست آنان را از پاي در آورده و ريشه کن سازد.
« إِنَّ اللَّهَ غَفُور» بدون شک خداوند گناهکاران را مي آمرزد و به آنها توفيق مي دهد که توبه کنند و آمرزش بطلبند، و مشکلاتي را که برايشان پيش مي آورد کفاره گناهانشان مي گرداند.« حَلِيمُ» و خداوند بردبار است، و در عذا دادن کسي که از فرمانش سرپيچي مي کند، شتاب نمي ورزد، بلکه به او فرصت مي دهد، و وي را به بازگشت به سوي خود و روي آوردن به او فرا مي خواند، سپس اگر توبه کند و برگردد،  توبه اش را مي پذيرد، و خداوند او را به مقامي مي رساند که گويا اصلا گناهي انجام نداده، و عيبي از او سر نزده است. پس خداوند را بر نيکي و احسانش سپاسگزاريم.يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ كَفَرُواْ وَقَالُواْ لإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُواْ فِي الأَرْضِ أَوْ كَانُواْ غُزًّى لَّوْ كَانُواْ عِندَنَا مَا مَاتُواْ وَمَا قُتِلُواْ لِيَجْعَلَ اللّهُ ذَلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ يُحْيِـي وَيُمِيتُ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ، اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، همانند آن  کافران  مباشيد که  در باره ، برادران  خود که  به  سفر يا به  جنگ  رفته  بودند ، مي  گفتند : اگر نزد ما مانده بودند نمي  مردند يا کشته  نمي  شدند  خدا اين  پندار را چون  حسرتي  در  دل  آنها نهاد  و خداست  که  زنده  مي  کند و مي  ميراند و اوست  که  اعمال   شما رامي  بيند.
وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ، اگر در راه  خدا کشته  شويد يا بميريد ، آمرزش  و رحمت  خدا از آنچه  در  اين  جهان  گرد مي  آوريد بهتر است.
وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لإِلَى الله تُحْشَرُونَ ، و اگر بميريد يا کشته  شويد هر آينه  در پيشگاه  خداوند محشور مي  شويد.
خداوند بندگان مومن خود را برحذر مي دارد از اينکه همانند کافران و منافقان باشند؛ آناني که  به پروردگار و تقدير و قضاي الهي ايمان ندارند. همچنين بندگان مومن خويش را از تشابه با کافران در هر چيزي نهي مي کند، و در اين مورد خاص نيز مومنان را برحذر مي دارد که همچون کافران نباشند و برادران ديني يا نسبي خود را « إِذَا ضَرَبُواْ فِي الأَرْضِ» هنگامي که براي تجارت سفر کنند، « أَوْ كَانُواْ غُزًّى» يا اينکه به جنگ و جهاد بروند، سپس کشته شوند، يا بميرند، سرزنش نکنند و همچون منافقان به مخالفت با قضا و تقدير الهي بر نخواسته و نگويند: « لَّوْ كَانُواْ عِندَنَا مَا مَاتُواْ وَمَا قُتِلُواْ» اگر آنها پيش ما بودند کشته نشده و نمي مردند. و اين دروغي است که بر زبان مي آوردند، زيرا خداوند متعال فرموده است: « قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ» بگو: اگر در خانه هايتان هم بوديد، آناني که تقدير شده بود کشته شوند، به محل کشته شدن خود بيرون مي آمدند. اما اين تکذيب جز اينکه خداوند سخن و عقيده آنان را حسرتي در دلهايشان قرار دهد. و مصيبت و رنج آنها را بيشتر گرداند، سود ديگري براي آنان نداشت. 
و اما مومنان مي دانند که اين کارها با تقدير الهي انجام مي شود پس ايمان مي آورند وتسليم مي شوند و  خداوند دلهايشان را هدايت و  استوار مي گرداند. و به سبب داشتن چنين عقيده اي ، مصيبت پيش آمده را براي آنها آسان مي گرداند. خداوند در رد سخن آنها فرمود: « وَاللّهُ يُحْيِـي وَيُمِيتُ» تنها خداوند است که زنده مي کند و