َ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلا نَصِيرٍ (١٢٠)»

(هرگز يهود و نصارا از تو راضي نخواهند شد تا تسليم خواسته‌هاي آنها شوي و از آئين [تحريف شده يا فتنه]آنان پيروي كني. بگو: هدايت، تنها هدايت الهي است و اگر از هوي و هوس‌هاي آنان پيروي كني، بعد از آن كه علم به تو داده شده است، هيچ سرپرست و ياوري از سوي الله براي تو نخواهد بود). «بقره/120»

الله تعالی مي‌فرمايد: « وَلا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ »

(از هوس‌هاي آنان پيروي مكن و از آن‌ها برحذر باش! مبادا تو را از بعضي از احكامي كه الله بر تو نازل كرده، منحرف سازند). «مائده/49»

الله تعالی مي‌فرمايد:‌» أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الأمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ (١٦)» «حديد/16»

 (آيا وقت آن نرسيده كه دل مؤمنان در برابر ذكر الله وآنچه از حق نازل شده است، خاشع گردد و مانند كساني نباشند كه در گذشته به آنها آيات آسماني داده شد سپس زماني طولاني بر آنها گذشت و قلب‌هاي‌شان قساوت پيدا كرد و بسياري از آنان گناهكارند.) 

آيات در اين باره زياد است.

هنگامي كه پيامبر صلی الله علیه وسلم عبدالله بن عمرو بن‌عاص رضی الله عنه را در دو لباس رنگ شده با رنگ زرد ديد، فرمود: «إِنَّ هَذِهِ مِنْ ثِيَابِ الْكُفَّارِ فَلَا تَلْبَسْهَا»:[1] 

(اين لباس، لباس‌كفار است، آن را نپوش!). «مسلم»

در صحيحين از رسول الله صلی الله علیه وسلم ثابت است كه در گذاشتن مو مانند مشركين مخالفت كرد و مي‌فرمود: «خَالِفُوا الْمُشْرِكِينَ وَفِّرُوا اللِّحَى وَأَحْفُوا الشَّوَارِبَ»:[2]

 (با مشركين مخالفت كنيد، ريش‌‌تان را بگذاريد و سبيل‌‌تان را كوتاه كنيد).

احاديث و آثار سلف در اين‌باره بسيار و مشهور است، از آنچه گذشت روشن مي‌شود كه شخص، زماني عامل به حقيقت اسلام است كه ظاهر و باطنش با فرمان الله تعالی و رسول صلی الله علیه وسلم موافق باشد؛ لذا بايد تنها با الله تعالی، رسول صلی الله علیه وسلم و برادران مؤمن خود محبت و دوستي داشته باشد.

الله تعالي مي‌فرمايد:« إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (٥٥)»

 (سرپرست و ولي شما، تنها الله تعالی است و پيامبر صلی الله علیه وسلم وآنها كه ايما‌‌‌‌‌‌ن آوردند‌‌‌ همانها كه نماز را بر پا مي‌دارند و در حالت ركوع صدقه مي‌دهند). «المائدة:‌(٥٥)»

بر هر فرد مسلمان واجب است كه ازكفر بيزار بوده و متنفر باشد. كفار (در كفرشان با هم برابرند) فرقي ندارد، كه‌ از نصارا، يهوديان، مجوسيان يا ملحدين و ...كه مخالف اسلام هستند، باشند. پس به خاطر محافظت از اصلِ مذكور كه براي مسلمان واجب است و براي اين كه اسلامش از كجي و انحراف مصون بماند، خود را از مشابهت با كفار دور نگه دارد. نصوص شرعي، تشبيه به كفار را در ويژگي‌هاي گفتاري، رفتاري، نوع پوشش، شكل ظاهري، تحريم كرده است، چرا كه اين خطر بزرگي براي عقيده ي مسلمان در پي دارد، و بيم آن مي‌رود كه فرد مسلمان را به باوري برساند كه كفر و گمراهي آنان را نيك بپندارد. 

پيامبر صلی الله علیه وسلم ‌مي‌فرمايد: « بُعِثْتُ بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ بِالسَّيْفِ حَتَّى يُعْبَدَ اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَجُعِلَ رِزْقِي تَحْتَ ظِلِّ رُمْحِي، وَجُعِلَ الذِّلَّةُ وَالصَّغَارُ عَلَى مَنْ خَالَفَ أَمْرِي، وَمَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ»:[3]

(من با شمشير در حالي مبعوث شده‌ام كه قيامت پيش روي من است، [و من مبعوث شده‌ام تا] فقط الله عبادت شود كه هيچ شريكي ندارد و روزيِ من زير سايه‌ي شمشيرم است و ذلت و خواري براي كسي قرار داده شده است كه با فرمان من مخالفت كند و هر كس مشابه قومي باشد از همان‌ها است). احمد و... با سند جيد روايت كرده‌اند.

پيامبر صلی الله علیه وسلم ‌مي‌فرمايد: « لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَشَبَّهَ بِغَيْرِنَا، لَا تَشَبَّهُوا بِالْيَهُودِ وَلَا بِالنَّصَارَى »:[4]

(كسي كه خود را شبيه غير ما كند، از ما نيست. خودتان را شبيه به يهود و نصارا نكنيد). اين حديث حسن است كه ترمذي و... روايت كرده‌اند.

شيخ الاسلام ابن تيميه[5] رحمه‌الله در حالي كه فلسفه‌ي تحريم تشبيه به كفار و لزوم مخالفت با آن‌ها در امور ظاهري مانند: لباس و... را توضيح مي‌دهد مي‌گويد: «الله تعالی، محمد صلی الله علیه وسلم را با حكمتي كه همان سنت است مبعوث كرد و اين همان شريعت و منهجي است كه الله براي پيامبر بيان داشته است. بخشي از حكمت اين است كه‌ براي مسلمانان اعمال و اقوالي را مقرر داشته است كه مباين و مخالف با راه...‌ « الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ» يعني: (يهود) «وَلا الضَّالِّينَ » يعني: (نصاري) است.

 الله تعالي به امت دستور داده است تا در مسايل ظاهري با يهود و نصارا مخالفت كنند.

اگر چه مشابهت با يهود و نصارا براي بسياري از مردم، فساد و پيامد نادرست‌ نداشته باشد. اين تحريم به دليل مسايلي است. از جمله: مشاركت در مسايل ظاهري، تناسب وهم شكلي بين افراد مشابه پديد مي‌آورد كه منجر به سازگاري و هم‌گرايي در اخلاق و رفتار مي‌گردد واين واضح و روشن است، چون كسي كه بطور مثال لباس يك سپاه جنگي را مي‌پوشد در دل نوعي همگرايي اخلاقي و رفتاري با آنان احساس مي‌كند، لذا طبيعت ‌وي خواهان همان چيز مي‌گردد، مگر آن كه مانعي وجود داشته باشد.

از جمله: مخالفت در مسايل ظاهري با غير مسلمانان، مسلمان را از ديگران متمايز مي گرداند و سبب مي شود كه مسلمان از خشم الهي در امان باشد و باعث مي‌گردد كه مسلمان نسبت به هدايت يافتگان و افراد مورد تاييد الله محبت و عطوفت داشته باشد و به اين ترتيب آن قطع رابطه‌ي دوستي و همكاري كه الله بين سپاهيان كامياب و دشمنان ناكامش قرار داده، محقق مي‌گردد. هر چه قلب انسان زنده‌تر باشد و از اسلام شناخت بيشتري بدست آورد -‌ منظوراسلام حقيقي است، نه فقط اسم گذاري ظاهري و يا باور صرف باطني بصورت كلي و اجمالي‌آن وقت است كه- احساس مي‌كند كه در ظاهر و باطن با يهود و نصاري بطور كامل متفاوت است. و از اخلاق و رفتاري كه مختص آنان است و در ميان مسلمانان وجود دارد، بيشتر متنفر و بيزار مي‌گردد.

از جمله: مشاركت با يهود و نصارا و غير مسلمانان در شكل ظاهري موجب مي‌شود كه ظاهر همه مخلوط و مشابه گردد. بگونه‌اي كه مؤمنين و هدايت يافتگان از كفار و گمراهان قابل تشخيص نباشند و حكمتهاي ديگري كه در امر مشابهت با غير مسلمانان مدّ نظر است.

اين در مواردي است كه مشاركت در شكل ظاهري، اگر جدايي از مشابهت با آنان باشد مباح محض است، اما اگر از 