پرستان معبدي ساخته شود. هرگز در اين سرزمين دو دين جمع نخواهد شد و ديني جز اسلام كه الله پيامبر و رسول خود محمد صلی الله علیه وسلم را براي ابلاغ آن مبعوث كرده است در اين سرزمين نخواهد بود. در اين سرزمين دو قبله جمع نمي‌شود و تنها يك قبله، آن هم قبله مسلمانان بسوي خانه عتيق (كعبه) خواهد بود. الله را شكر كه به رهبران توفيق داد تا مانع درست كردن اين معابد در سرزمين پاك اسلامي شوند. از اين كه دشمنان اسلام معابدِ كفر و كليساها را در بسياري از سرزمين‌هاي اسلام بنا نهادند، بايد به الله شكايت بريم! و از الله تعالي مي‌خواهيم كه اسلام را از مكر وكيد آنان محفوظ بدارد. به اين ترتيب روشن شد كه رضايت يا اجازه دادن، در ساختن معابدِ كفر مانند: كليسا و يا مكاني را براي آن اختصاص دادن در هر نقطه از كشور اسلامي، بزرگترين حمايت و كمك براي كفر و اظهار شعايرآن است.

الله تعالي مي‌فرمايد:‌ « وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَلا تَعَاوَنُوا عَلَى الإثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ»

 (در راه نيكي و پرهيزگاري با هم همكاري كنيد و [هرگز] در راه گناه و تعدي همكاري ننماييد و از [مخالفت با فرمان الله] بپرهيزيد كه مجازات الله سخت است). «مائده/2»

ابن تيميه[3] مي‌گويد: هر كس معتقد باشد كه كليساها خانه ي الله هستند و الله در آن عبادت مي‌شود يا آن چه را كه يهود و نصارا در آن انجام مي‌دهند عبادت الله و اطاعت رسول صلی الله علیه وسلم است، يا اين كه آن را دوست بدارد يا به آن‌ها راضي باشد يا در بازگشايي كليسا و اقامه دين‌شان به آن‌ها كمك كند، و معتقد باشد اين كارش يك نوع اطاعت و عبادت به شمار مي‌رود، چنين فردي كافر است.

و نيز ابن تيميه[4] مي‌گويد: هر كس معتقد باشد كه رفتن اهل ذمه به كليسا موجب نزديك شدن آنان به الله مي‌شود، مرتد است، اگر از روي جهالت چنين اعتقادي داشته باشد حرام است. لذا بايد به او تفهيم كنند اما اگر در كار خود اصرار ورزيد، قطعاً مرتد مي‌شود.

‌از كمي و نقصان و گمراهي بعد از هدايت به الله پناه مي‌بريم! هر مسلمان بايد برحذر باشد كه مبادا آيات زير او را نيز در برگيرد: ‌ «إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ (٢٥)ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الأمْرِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرَارَهُمْ (٢٦)فَكَيْفَ إِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ (٢٧)ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ (٢٨)»

 (كساني كه بعد از روشن شدن هدايت براي آن‌ها پشت به حق كردند، شيطان اعمال زشت‌شان را در نظرشان زينت داده وآنان را با آرزوهاي طولاني فريفته است، اين به خاطر آن است كه آنان به كساني كه نزول وحي الهي را كراهت داشتند، گفتند: ما در بعضي از امور از شما پيروي مي‌كنيم درحالي كه الله پنهان كاري آنان را مي‌داند، حال آنان چگونه خواهد بود هنگامي كه فرشتگان [مرگ] بر صورت و پشت آنان مي‌زنند و جان‌شان را مي‌گيرند؟ اين به خاطر آن است كه آن‌ها از آن چه الله را به خشم مي‌‌آورد، پيروي كردند و آن چه را موجب خوشنودي اوست كراهت داشتند از اين رو الله اعمال‌شان را نابود كرد). «محمد/25-28»

و بالله توفيق و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

 انجمن دايم پژوهشهاي علمي و افتا از كتاب فتاوا و بيانات مهمة (ص28)
--------------------------------------------------------------------------------
[1] قسمتي از حديثي است كه بخاري (335-438) روايت كرده اين لفظ بخاري است و نيز مسلم در(521) روايت كرده است
[2] مؤطا مالك2/892(1584) و اصل آن در بخاري(3053،3168،4431) و مسلم (1637،1767) است.
[3] . كشاف القناع بهوتي (6/170)
[4] مرجع سابق<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1851.txt">احكام خروج از خانه</a><a class="text" href="w:text:1852.txt">حكم بيرون رفتن زن از خانه بدون از اجازه شوهر</a><a class="text" href="w:text:1853.txt">حكم بيرون رفتن زن از خانه بدون آنكه نيازي داشته باشد</a><a class="text" href="w:text:1854.txt">اصول و ضوابط کار برای زنان </a><a class="text" href="w:text:1855.txt">حكم كار كردن زن در هتل يا به عنوان مهماندار هواپيما</a><a class="text" href="w:text:1856.txt">اگر زني در رشته پزشكي درس خوانده است... بايد چه كار كند؟ </a><a class="text" href="w:text:1857.txt">حکم سوار شدن چند زن در ماشين با يك راننده نامحرم</a><a class="text" href="w:text:1858.txt">حرمت سفر زن بدون محرم و دلايل آن</a><a class="text" href="w:text:1859.txt">همراهي محرمِ راننده، سفر زنان نامحرم را با او جايز نمي گرداند</a><a class="text" href="w:text:1860.txt">حكم سفر زن به تنهايي با هواپيما</a><a class="text" href="w:text:1861.txt">حكم مسافرت زن بدون محرم با هواپيما</a><a class="text" href="w:text:1862.txt">حكم در خواست خدمتكار زن بدون محرم</a><a class="text" href="w:text:1863.txt">كار كردن در دفتر هايي كه كارشان معرفي خدمتكار است</a><a class="text" href="w:text:1864.txt">شرايط محرم</a><a class="text" href="w:text:1865.txt">حكم بيرون رفتن زن از خانه در حالي كه خودش را عطر زده و آرايش كرده است</a><a class="text" href="w:text:1866.txt">حكم رانندگي زنها</a><a class="text" href="w:text:1867.txt">حكم رانندگي زن ها </a><a class="text" href="w:text:1868.txt">حكم آوردن خدمتكار به منزل و همنشيني با آنها</a><a class="text" href="w:text:1869.txt">آداب رفتار زنان با راننده و خادم</a><a class="text" href="w:text:1870.txt">معني خلوت</a><a class="text" href="w:text:1871.txt">حرمت خلوت در بيمارستانها يا مكان ديگر</a><a class="text" href="w:text:1872.txt">حكم تنها بودن مرد با زن نامحرم در ماشين</a><a class="text" href="w:text:1873.txt">تنها بودن زن با راننده در ماشين</a><a class="text" href="w:text:1874.txt">تنها بودن با راننده براي رفتن به بيمارستان</a><a class="text" href="w:text:1875.txt">تشويق زن به فراگيري دانش مفيد</a><a class="text" href="w:text:1876.txt">جواز حضور زنان در مجالس علمی با رعایت شرایط</a></body></html> [97] احكام خروج از خانه

س: أعوذ بالله من الشيطان الرجيم: «وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى »[الأحزاب-33] «و در خانه هاى خود بمانيد و چون زينت نمايى [عصر] جاهليت پيشين زينت ننماييد »

آيا اين آيه مخصوص زنان پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  است؟ لطفاً حدود و قوانين شرعي را برای بيرون رفتن زن از خانه جهت انجام كاري توضیح دهید؟

ج: اولاً آيه مذكور مخصوص زنان پيامبر نيست، بلكه اين آيه عام است و همه زنان مؤمن را شامل مي شود، اما در اصل، آيه در مورد زنان پيامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  نازل شده و حكم آن همه زنان مؤمن را شامل مي شود. از اين رو همه زنها مؤظف اند در خانه بمانند و از خدا و پيامبرش اطاعت كنند، و وقتي با مردها سخن مي گويند با نرمي و جذابيت سخن نگويند به گونه اي كه فاسقان به آنها طمع ورزند، بلكه سخن به نیکویی گويند كه نه سبب شك و ترديد شود و نه خ