 الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

انجمن دايمي - فتاوي إسلامية لمجموعة‌ من العلماء الأفاضل (1/90)[163] حكم سكونت بين كفار چيست؟ هجرت چه وقت واجب است؟

س: شخص مؤمن و موحدي كه خالصانه الله را عبادت مي‌كند، به او شريك نمي‌آورد، علي رغم اين با احزاب كافر نشست و برخاست دارد حتي نمي‌تواند دين خود را آشكار نموده و هدف خود را واضح بيان كند و نمي‌تواند از آن‌جا به جاي ديگر هجرت كند؛ درباره‌ي چنين فردي اظهار نظر فرماييد؟

ج: وقتي اين فرد مؤمن آن طور كه گفتي، از آشكار كردن توحيد، نشر اسلام و بيان اهدافش عاجز است؛ اما بين كفار زندگي مي‌كند و نمي‌تواند به كشور ديگري برود تا دينش را آشكار كند و مردم را بسوي اسلام فرا خواند، معذور محسوب مي‌شود، اميد است كه الله از او در گذرد. اما بر او واجب است كه از فرصت دعوت پنهاني به دين استفاده كند، اميد است كه الله كساني را آماده نمايد كه دعوتش را قبول نموده و با او همكاري نمايند و نيز بر او لازم است كه تلاش كند تا شرايط نجات و هجرت از كشورهاي كفر به كشورهاي اسلامي را براي خود فراهم كند. تا جمعيت مسلمانان را بيشتر نموده و با آنان در اجراي احكام اسلامي همكاري نمايد.

اما هركسي بتواند به كشورهاي اسلامي هجرت كند اما اين كار را نكند و براي خود مي‌پسندد كه در سرزمين كفار ناتوان و ضعيف زندگي كند و يا با سازش به حساب دين خود در آن جا بماند، اين فرد به خود، دين و مسلمانان بدي كرده است لذا به چنين فردي وعده داده شده كه جايش جهنم است و جهنم بدترين جايگاه است.

 الله تعالي مي‌فرمايد:‌ « إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا (٩٧)إِلا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلا يَهْتَدُونَ سَبِيلا (٩٨)فَأُولَئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا (٩٩)»

 (كساني‌كه فرشتگان [قبض ارواح] روح آن‌ها را گرفتند در حالي‌كه به خويشتن ستم كرده بودند، به آن‌هاگفتند: شما در چه حالي بوديد؟ گفتند: ما در سرزمين خود تحت فشار و مستضف بوديم، آن‌ها [فرشتگان] گفتند: مگر زمين الله پهناور نبود كه مهاجرت كنيد. آن‌ها عذري نداشتند و جايگاه‌شان در دوزخ است و سرانجام بدي دارند، مگر آن دسته از زنان و مردان و كودكاني كه براستي تحت فشار قرار گرفتند نه چاره‌اي دارند و نه راهي [براي نجات از محيط آلوده] مي‌يابند، اميد است الله آن‌ها را مورد عفو قرار دهد و الله، عفو كننده و غفور است). «نساء/97-99»

و بالله التوفيق و صلي الله علي نبينا محمد و آله و صحبه و سلم

 انجمن دايمي پژوهشهاي علمي و افتا (2/44،45) [164] اقامت در شهري كه شرك و كفر درآن بوضوح انجام مي‌شود جايز نيست مگر براي دعوت به سوي الله.[1]

از عبدالعزيز بن باز به برادر گرامي ن. م – الله او را در آنچه مي‌پسندند و خشنودي‌اش است موفق گرداند و به علم و ايمان او بيافزايد... آمين السلام عليكم و رحمه الله وبركاته، اما بعد:

اشاره به نامه‌ي تو است كه يادآور شدي جوان مسلماني مقيم ايتاليا هستيد، در آن‌جا جوانان مسلمان بسياري هستند امّا بيشتر آن‌ها در فاصله گرفتن از دين اسلام و تعاليم‌ ارزشمند آن به خواسته‌هاي صليبي‌ها روي آورده‌اند! در نتيجه بيشتر آن‌ها نماز نمي‌خوانند، بد اخلاق هستند و غرق منكرات شده‌اند حتي آن‌ها را مباح مي‌دانند... و ديگر مسايلي كه در نامه‌ات نوشته بوديد.

بايد متذكر شوم كه اقامت و سكونت دركشوري كه كفر، شرك، دين نصاري و... ديگر كفار در آن غلبه دارند، بطور قطع جايز نيست. فرقي نمي‌كند كه  اين اقامت براي كارگري، تجارت، تحصيل و يا ديگر امور باشد، چرا كه الله تعالي مي‌فرمايد: « إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الأرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا (٩٧)إِلا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلا يَهْتَدُونَ سَبِيلا (٩٨)فَأُولَئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا (٩٩)» 

(كساني كه فرشتگان[ قبض ارواح] روح آن‌ها را گرفتند در حالي‌كه به خويشتن ظلم كرده بودند، به آن‌ها گفتند: شما در چه حالي بوديد؟ گفتند: ما در سرزمين خود تحت فشار و مستضعف بوديم آن‌ها[فرشتگان]گفتند: مگر زمين الله پهناور نبود كه مهاجرت كنيد؟! آن‌ها عذري نداشتند و جايگاه‌شان در دوزخ است و سرانجام بدي دارند؛ مگر آن دسته از زنان و مردان و كودكاني كه براستي تحت فشار قرار گرفتند. نه چاره‌اي دارند و نه راهي [براي نجات از محيط آلوده] مي‌يابند، اميد است الله آن‌ها را مورد عفو قرار دهد و الله، عفو كننده و غفور است). « نساء /97-99»

و بدليل آن كه پيامبر صلی الله علیه وسلم مي‌فرمايد: «أنا بريءٌ مِن كُلِّ مُسلِمٍ يُقيمُ بَينَ أظهُرِ المُشرِكينَ»: 

(من ازهر مسلماني كه بين مشركين اقامت مي‌گزيند، بيزارم).[2] 

چنين اقامتي از دلي ‌كه حقيقت اسلام و ايمان را دريافته و حق الله در اسلام بر مسلمانان را شناخته است، و الله را به عنوان پروردگار، اسلام به عنوان دين و محمد صلی الله علیه وسلم را به عنوان نبي و رسول قبول نموده، پذيرفتني نيست.

چرا كه رضايت به موارد فوق، محبت الله، ترجيح رضايت او تعالي را بر هرچيزي، داشتن غيرت ديني و زندگي در كنار دوستان و محبان دين را شامل مي‌شود كه لازمه‌اش بيزاري، دوري كامل از كفار و كشورهايشان است، حتي ايمان مطلق درقرآن و سنت با اين منكرات يك جا جمع نمي‌شود و سازگاري ندارد. 

در روايت صحيح آمده كه جريربن عبدالله بجلي گفت: يا رسول الله از من بيعت بگير و هر شرطي را كه مي‌خواهي منظور كن! رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «تَعبُدَ الله، و تُقِيمَ الصلاة، و تُؤتِي الزكاة، و تُناصِحَ المسلمين، و تُفارِقَ المشركين»:[3]

 (الله را عبادت كن، نماز را برپا دار، زكات را ادا كن، خيرخواه مسلمانان باش و از مشركان دوري و اجتناب كن).

و نيز حديث قبلي از رسول الله صلی الله علیه وسلم ثابت است، كه فرمود: «أنا بريءٌ مِن كُلِّ مُسلِمٍ يُقيمُ بَينَ أظهُرِ المُشرِكينَ»:[4] 

(من از فرد مسلماني كه بين مشركين اقامت مي‌گزيند، بيزارم).

پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لا يَقبَلُ اللهُ مِن مُشرِكٍ عملاً بَعدَ ما أسلَم؛ أو يُفارِقَ المشركين»:[5]

 (الله از فرد مشرك بعد از اسلام آوردنش هيچ عملي را نمي‌پذيرد يا اين كه بايد از مشرك