 را (به مسجد) می رساندند».

پس بر هر مسلمانی واجب است که بر نمازهای پنج گانه در اوقات معین،  مواظبت نموده و با طمأنینه و آرامش با خشوع و حضور قلب نمازها را ادا كند؛ زیرا الله تعالی می فرماید: « قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ (١)الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خَاشِعُونَ (٢)» [مؤمنون:1-2]

 « به راستى مؤمنان رستگار شوند (1)همان كسانى كه در نمازشان فروتنند (2)»

 و به این دلیل که رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ شخصی را که نماز خواندن بلد نبود و اعتدال و اطمینان را رعایت نمی کرد؛ امر نمود تا نمازش را دوباره بخواند. 

مردان موظفند نمارهایشان را  همراه با مسلمانان با جماعت و در مساجد ادا نمایند، چون رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرموده است: «مَن سَمِعَ النَّداءَ فلم يأته فَلاَ صَلاَةَ لَهُ إلاّ مِن عُذرٍ»[2]

«هر کس اذان را بشنود و برای نماز (به مسجد) نرود، نماز او قبول نیست؛ مگر آن که عذری داشته باشد».

از ابن عباس رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُما سؤال شد: عذری که جماعت را ساقط می کند، چیست؟ گفت: ترس یا بیماري.

 در صحیح مسلم از ابوهریره رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روایت شده است که مردی نابینا نزد رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ آمد و گفت: ای پیامبر! نابینا هستم و راهنمایی ندارم، آیا اجازه دارم در خانه نماز بخوانم، پیامبر صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ در اول به او اجازه داد و سپس صدایش کرد و فرمود:[ هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلَاةِ؟ قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: فَأَجِبْ] «آیا اذان نماز را مي‌شنوی»گفت: آری! پيامبر صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود: «پس به نماز بیا».[3] 

در صحیحین از ابوهریره رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نقل شده که ایشان از رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ نقل می کند: «لَقَد هَمَمْتُ أن آمُرَ بِالصَّلاةِ فَتُقَامَ، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فيصلّي بالنّاس، ثُمَّ أنطلق مَعیِ بِرجَالٍ مَعَهُم حُزَمٌ مِن حَطَبٍ إلیَ قَومٍ لاَ يَشهَدُونَ الصَّلاَةَ فَأُحَرِّقَ عَليهِم بُيُوتَهُم بالنَّارِ».[4]

«خواستم دستور دهم برای نماز اقامه گفته شود، آنگاه دستور دهم کسی به جای من امامت نماز را برای مردم به عهده بگیرد و خودم با مردانی که بسته‌های هیزم همراهشان است به سوی کسانی بروم که در نماز جماعت شرکت نمی کنند و آنها را با خانه‌هایشان به آتش بکشم».

همه‌ي این احادیث نشان می دهند که نماز جماعت برای مردان از مهمترین واجبات است و کسانی که‌از آن باز می مانند مستحق شدیدترین عقوبت‌ها می باشند.

از الله تعالی مسئلت داریم که احوال و اوضاع تمام مسلمین را اصلاح کرده و آنها را به کارهایی توفیق دهد که رضا و خشنودی او در آنهاست.

طبق صحیح ترین قول از اقوال علما، ترک عمدی نماز کفر اکبر است: گر چه شخص تنها در پاره‌ای اوقات آن را ترک دهد و یا منکر وجوب آن هم نشود (باز هم کفر اکبر است)، ترک کننده چه مرد باشد و چه زن، به دلیل سخن رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ: «إنَّ بَينَ الرّجُلِ و بَينَ الشِّرکِ والّکُفرِ تَرکُ الصَّلاَةِ».[5]

«حد فاصل بین انسان و شرک و کفر ترک نماز است».

«العهد الّذِی بَينَنَا وَ بَينَهُم الصّلاَةُ فَمَن تَرَکَهَا فَقَد کَفَرَ».[6]

«وجه تمایز ما و آنها (کفر و مشرکین) نماز است، پس هر کس که آن را ترک کند کافر مي‌شود».

و احادیث دیگری که در این زمینه روایت شده‌اند...

اما کسانی که وجوب نماز را انکار کنند (چه مرد و چه زن) به اتفاق علما مرتکب کفر اکبر شده‌اند اگر چه نماز هم بخوانند. از خالق یکتا می خواهیم که ما و جمیع مسلمانان را از بی نمازی مصون نگه دارد!

آنچه که بر همگی مسلمانان واجب است این است که همدیگر را نصیحت نموده و به حق سفارش نموده و به کارهای نیک و تقوا یاری کنند. از جمله ی این امور نصیحت کردن به افرادی است که در نماز جماعت شرکت نمی کنند و یا احیاناً نماز را به کلی ترک می دهند. اینها را باید از خشم و گرفت الهی ترسانید. بر پدران و مادران این افراد واجب است که اینها را به طور مداوم نصیحت کنند، باشد که الله تعالی آنها را به صراط مستقیم هدایت کند.

همچنین زنانی را که تارک نماز هستند یا در آن سهل انگاری می کنند باید نصیحت کرد و از خشم و غضب الله تعالی ترسانید و با روشی مناسب تأدیب نمود، زیرا الله تعالی فرموده است: [وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (٧١)]  [توبه]

«مردان و زنان مؤمن برخی دوستان برخی دیگرند. همدیگر را به کارهای نیک دعوت داده و از کارهای بد باز می دارند و نماز را برپا داشته و زکات را می پردازند و از الله و رسولش فرمان می برند. الله تعالی به زودی اینها را مشمول رحمت خود قرار می دهد. بی گمان که الله توانا و حکیم است».

 به دلیل این که رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ گفته است: «مرُوا أولا دَکُم بالصَّلاةِ وَهُم أبنَاءُ سَبعِ سِنينَ، وَ اضرِبُوهم عَلَيهَا وَهُم أبنَاءُ عَشرٍ، وفَرِّ قُوا بَينَهُم فِی المَضَاجِعِ».[7]

«در سن هفت سالگی فرزندانتان را به نماز خواندن دستور دهید و به سن ده سالگی که رسیدند (و نماز نخواندند) آنها را بزنید و خوابگاهشان را جدا کنید».

وقتی قضیه، چنین است که پسران و دختران در سن هفت سالگی به نماز مأمور مي‌شوند و در سن ده سالگی به خاطر ترک آن تنبیه بدنی مي‌شوند و البته نباید از نصیحت مداوم و تمسک به حق و صبر بر آن گذشت.

 الله تعالی می فرماید: [وَالْعَصْرِ (١)إِنَّ الإنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ (٢)إِلا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ (٣)]  [عصر:1-3]

«سوگند به زمان. انسانها همه در زیان اند. مگر کسانی که ایمان می آورند و همدیگر را به تمسک به حق سفارش می کنند و یکدیگر را به شکیبایی توصیه می‌نمایند».

هر کسی که بعد از بلوغ، نماز را ترک کند و نصیحت کردن کارساز نشود، باید این موضوع را به محاکم شرعی ارجاع داد تا وی را به توبه وادار کنند و اگر توبه نکرد باید کشته شود. از الله تعالی می خواهیم که احوال مسلمین را اصلاح نموده و به آنان فقه و علم دین نصیب بفرماید و به همیاری بر نیکی و تقوا و امر به معروف و نهی از منکر توفیقشان دهد، بی گمان که او بخشنده و کریم است.

 شيخ ابن باز- فتاواي مهمة تتعلق بالصلاة (21-27)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. بخاری (657) و مسلم (651)
[2]. ابن ماجه (793)، دارقطنی (1/420)، ابن حبان (2064)، حاکم (1/245، 246- 893-896) با اسناد صحیح.
[3]. مسلم (653)
[4]. بخاری (2420) و مسلم (651)
[5]. تخریج آن در فتوای سا