 كسي باز نمي‌ماند، جز شخصي كه نفاقش كاملاً معلوم و مشخص بود. و شخص بيمار – بمنظور شركت در نماز جماعت- بين بازوهاي دو نفر كشان كشان به مسجد آورده مي‌شد و در صف جاي داده مي‌شد».

در صحيح مسلم از ابوهريره رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روايت است: مرد نابينايي به رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ گفت: من كسي را ندارم كه مرا به مسجد بياورد؛ آيا مي‌توانم در خانه، نماز بخوانم؟ رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به او گفت:[ هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلَاةِ؟ قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: فَأَجِبْ ] آيا اذان را مي‌شنوي؟ گفت: بله. رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود: «پس به مسجد بيا».[4]

احاديثي كه دال بر وجوب نماز جماعت و بر پا داشتن آن در مسجد تأكيد مي‌كند خيلي زياد است.

پس بر مسلمان واجب است كه به مسئله‌ي نماز توجه نموده و سعي كند در اين كار از ديگران سبقت بگيرد. خانواده و همسايگان را به آن سفارش و تأكيد نمايد. به دستورات الله و پيامبرش جامعه‌ي عمل پوشانده و از آنچه كه الله و رسول منع نموده‌اند پرهيز كرده و از صفات منافقين كه بدترين آنها سهل‌انگاري و تنبلي در نماز است دوري بجويد. 

الله تعالي مي‌فرمايد: [إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلاةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلا قَلِيلا (١٤٢)مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَلِكَ لا إِلَى هَؤُلاءِ وَلا إِلَى هَؤُلاءِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلا (١٤٣)] [نساء]

«بي‌گمان منافقان(به خيال خام خود) الله را گول مي‌زنند! در حالي كه (الله تعالي خونها و مالهاي منافقان را در دنيا محفوظ مي نمايد و در آخرت دوزخ را براي آنها مهيّا مي سازد و بدينوسيله)  آنها راگول مي‌زند، منافقان هنگامي كه براي نماز برخيزند، سست و بي‌حال به نماز مي‌ايستند و با مردم ريا مي‌كنند (نمازشان بخاطر مردم است) و الله را كمتر ياد مي‌كنند (جز اندكي به عبادت او نمي‌پردازند). در اين ميان سرگشته و مترددند نه با اينان (مؤمنان) و نه با آن (كافران) هستند و هر كه را الله سرگشته و گمراه كند راهي براي (سعادت او) نخواهي يافت».

عدم شركت در نماز جماعت بزرگترين عامل براي ترك كلي نماز است. مسلّماً ترك نماز موجب كفر، گمراهي و خروج از دين اسلام مي‌شود، زيرا رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرموده است: «إنَّ بَيْنَ الرّجُلِ و بين الشِّرْكِ وَالكُفِر تَرْكُ الصّلَاةِ»[5]

«فاصله‌ي بين انسان و كفر و شرك ترك نماز است».

و فرموده است: «اَلْعَهْدُ الّذي بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُمْ الصّلاةُ، فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ»[6]

«مشخصه‌ي ما و آنان (كفار و مشركين) در نماز است؛ پس هر كس كه آن را ترك دهد كافر مي‌گردد».

آيات و احاديث بي‌شماري در خصوص عظمت و اهميت نماز و محافظت آن وجود دارد. هرگاه حقيقت پديدار شود و دلايل آن آشكار گردد هيچ كس به خاطر گفتار و فتواي فلان و فلان شخص مجاز به طفره رفتن از آن نخواهد شد؛ زيرا الله تعالي فرموده است:[ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلا]

«اگر در چيزي اختلاف پيدا كرديد آن را به الله و پيامبر صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ برگردانيد اگر به الله و روز قيامت ايمان دارد. اين كار براي‌تان بهتر و خوش‌فرجام‌تر است».[نساء: (٥٩)]

 فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٦٣)] [نور:63]

«بايد كساني كه از اوامر پيامبر سرپيچي مي‌كنند ترس دچار شدن به فتنه يا عذابي دردناك را داشته باشند».

بر هيچ كس، پوشيده نيست كه خواندن نماز با جماعت فوايد و مصالح جمعي زيادي در پي‌دارد، كه به چند مورد اشاره مي‌كنيم:

- آشنايي اهل مسجد و مسلمانان با همديگر.

- تعاون و همياري با يكديگر.

- سفارش نمودن همديگر به حق و صبر نمودن بر آن.

- تشويق افراد متخلف از جماعت به شركت در نماز.

- آموزش كساني كه نماز خواندن بلد نيستند.

- خشمگين ساختن منافقان (تا نفاق خود را بروز دهند) و مسلمانان از مسير آنان دوري جويند.

- اظهار شعاير دين الله در ميان بندگانش.

- دعوت به سوي دين الله با گفتار و عمل و...

الله تعالي من و شما را به آنچه كه رضاي او در آن است موفق بگرداند و همه‌ي ما را از بدي‌هاي خود و بدي‌هاي اعمال‌مان و همچنين از مشابه شدن با كفار و منافقان نجات دهد. والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته.

 شيخ ابن باز – تبصرة و ذكري ص (53-57) و مجموع فتاوي و مقالات متنوعة (12/14)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. بخاري (2420) و مسلم (651).
[2]. مسلم (654).
[3]. مسلم (654).
[4]. تخريج اين حديث در همين باب در فتواي شماره‌ي (6) گذشت.
[5]. تخريج اين حديث در همين باب در فتواي شماره‌ي (6) گذشت.
[6]. تخريج اين حديث در همين باب در فتواي شماره‌ي (6) گذشت.[34] حکم کسی که می گوید: توکل برالله نموده ام و به رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ پناه بردم

س: نظر شما در مورد کسی که می گوید: بر الله توکل نموده ام و در حفاظت ذات او هستم و به رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ پناه گرفته ام چیست؟

ج: دو جمله ی اول که ایشان بر الله توکل نموده و خویش را در حفاظت الله قرار داده، کلماتی صحیح هستند، اتفاقاً  هرمؤمنی باید این گونه عمل نماید، اما در مورد جمله آخر که گفته «استجرت برسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ » خود را  در پناه رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قرار داده ام باید گفت که سخنی نادرست است. پس از فوت رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ پناه بردن به ایشان ناجایز است. زمانی که پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ در قید حیات بودند پناه خواستن از ایشان در اموری که بر آن قدرت داشت جایز بود؛ الله تعالی فرموده:« وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ » [توبه:6]

 ( و اگر کسی از مشرکان از تو پناه خواست پناهش ده تا کلام الله را بشنود)

پناه گرفتن به پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم پس از وفات ایشان، شرک اکبر محسوب می شود هر زمانی که از شخصی چنین سخنانی شنیده شد باید او را نصیحت نمود؛ زیرا بعضی از کسانی که چنین سخنانی را بر زبان می آورند از معنا و مفهوم آن بی خبرند وقتی که شما از روی خیر خواهی برای او توضیح دهید که دارد اشتباه می کند، امید است که اصلاح شود.

الشیخ ابن عثیمین- فتاوی العقیدۀ، ص:218،217[19] تحريم منع رانندگان و... از شركت در نماز جماعت توسط كارفرمايان

س: كساني كه راننده‌هاي شاغل خود را از خواندن نماز با جماع