ده مي‌كنم و باز هم همان حالت برايم پيش مي‌آيد تا جايي‌كه تشهد اولي را فراموش مي‌كنم و نمي‌دانم كه چقدر خوانده‌ام... سپس سجده‌ي سهو مي‌كنم. اين مسئله باعث شده كه دچار اضطراب، پريشاني و ترس شوم، خواهشمندم مسئله را توضيح دهيد.      متشكرم

ج: وسوسه‌ها از جانب شيطان است و بر شما واجب است كه به نمازت توجه كني و آن‌را با آرامش و بصيرت ادا كن.

 الله تعالي فرموده است: [قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ (١)الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خَاشِعُونَ (٢)] [مومنون:1-2]

«بي‌گمان رستگارند مؤمنان، آنان‌كه در نمازشان خشوع دارند»

هنگامي كه رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ شخصي را ديد كه نمازش را نادرست و بدون طمأنينه مي‌خواند دستور داد تا نمازش را تكرار نمايد و به او گفت: «إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاةِ فَأسْبِغ الْوُضُوءَ، ثُمّ اسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ فَكَبِّرْ، ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ، ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا، ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْدِلَ قَائِمًا، ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا، ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا، ثُمَّ افْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلاتِكَ كُلِّهَا».[1]

«هر گاه به نماز بلند شدي وضوي كامل بگير، سپس رو به قبله كن و تكبير بگو، سپس آنچه از قرآن كه برايت ممكن باشد بخوان، آن‌گاه به ركوع برو تا اين‌كه در حالت ركوع بدنت بي‌حركت و آرام گردد، سپس از ركوع بلند شو تا اين‌كه در حالت ايستادن راست و بي‌حركت شوي، آن‌گاه سجده را به جا آور تا اين‌كه در حالت سجده آرام و بي‌حركت شوي، سپس سرت را از سجده بردار تا اين‌كه به حالت نشسته آرام بگيري، سپس اين عمل را در تمام ركعت‌هاي نمازت انجام بده».

در نماز اگر احساس كني كه در جلوي الله تعالي ايستاده و با او مشغول مناجات هستي، اين احساس شما را به خشوع و خضوع در نماز وا مي‌دارد و باعث مي‌شود كه شيطان از شما فاصله گرفته و از وسوسه های او در امان بمانيد».

هرگاه وسوسه های شيطاني در نماز بر تو زياد گردد، در جانب چپ خود سه بار فوت كن و سه بار از شيطان ملعون به الله پناه ببر (سه بار اعوذ بالله من الشيطان الرجيم بگو) اگر چنين كني ان شاء الله مشكلت برطرف مي‌شود؛ رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به برخي صحابه كه مشكل شما را داشتند، به همين صورت راهنمايي فرمود».[2] 

البته بر تو لازم نيست كه به سبب وسواس نمازت را اعاده كني، ليكن اگر موجبات سجده‌ي سهو پيش بيايد لازم است كه آن‌را به انجام برساني؛ مثلاً، تشهد اوّل را سهواً ترك دادي، يا گفتن تسبيح را در ركوع و يا سجده فراموش نمودي و يا دچار شك و ترديد گشتي كه آيا سه ركعت خوانده‌ام يا چهار؟ در همه اين صورتها سجده‌ي سهو لازم مي‌شود. در صورتي‌كه شك نمودي كه آيا سه ركعت خوانده‌ام يا دو، آن‌ها را دو ركعت قرار بده و پس از پايان نماز و قبل از سلام سجده‌ي سهو بكن، چون پيامبر صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ به همين كار دستور داده است. 

الله تعالي شما را از شيطان پناه دهد و به آنچه كه رضاي اوست موفق بگرداند.

شيخ ابن باز- كتاب الدعوة (1) ص (76)
--------------------------------------------------------------------------------
[1]. تخريج آن در فتواي شماره‌ي (62) از همين باب گذشت.
[2]. مسلم (2203) از حديث عثمان بن ابوالعاص رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ[39] حكم مجتهدي كه در اصول دين با ديگران مخالفت مي كند.

س: بعضي از جوانان مذهبي مي گويند: غالب كساني كه مرتكب شرك مي شوند مشرك نيستند؛ زيرا اين افراد از دو گروه خارج نيستند، يا علماي بزرگواري هستند كه بنا بر نظريه ي اجتهادي خويش بر اين باورند كه استغاثه از غير الله شرك محسوب نمي شود؛ مانند علامه سيوطي و نبهاني و...

در هر حال مجتهد اگر نظرش صحيح باشد دو اجر دارد و اگر بر خطا باشد باز هم يك اجر دارد؛ يا اين افراد مقلد و از عموم مسلمين هستند كه بيشتر از اين نمي دانند ( و مسؤليتي هم متوجه آنان نمي شود، لطفاً در اين مورد توضيح دهيد)؟

ج: بحث اشتباه در اجتهاد كه شخص معذور قرار مي گيرد پيرامون مسايل نظري و اجتهادي است نه در ضروريات و اصول دين و يا مواردي كه نص صريح موجود باشد.

و بالله التوفيق. و صلي الله علي نبينا محمد، و آله و صحبه و سلم.

 انجمن دايم پژوهشهاي علمي و افتا (2/39) [65] پوشيدن لباس‌هاي نازك در نماز چه حكمي دارد؟

س: بسياري از مردم با لباس نازك نماز مي‌خوانند، و با اين لباس پوست بدنشان نمايان است و در زير اين لباس شورت كوتاهي مي‌پوشند كه تنها نصف ران آنها را تحت پوشش قرار مي‌دهد و نصف ديگر آن از پشت لباس‌شان قابل مشاهده است. حكم نماز اين افراد چيست؟

ج: حكم نماز اينها مانند حكم نماز كسي است كه بدون لباس نماز مي‌خواند – جز اين‌كه اينها شورت كوتاهي پوشيده‌اند- زيرا لباس شفاف و نازك كه وظيفه‌ي ستر شرعي را انجام ندهد وجود آن مانند عدم است. بنابراين طبق صحيح‌ترين اقوال علماء نماز اين افراد صحيح نيست.  آنچه كه در مذهب امام احمد حنبل (رحمةالله‌عليه) مشهور است نيز همين است. علت اين امر آن است كه مردان بايد بين ناف و زانوي خويش را بپوشانند. اين كمترين چيزي است كه با آن اطاعت از قول الله تعالي حاصل مي‌شود كه فرموده است: 

[يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ] [اعراف:31] 

 «اي فرزندان آدم بگيريد زينت خود را نزديك هر نماز».

بر اين افراد يكي از دو امر ذيل واجب است:

1- يا در زير لباسشان شورت دراز بپوشند كه از ناف تا زانو را تحت پوشش قرار بدهد.

2- يا بالاي آن شورت كوتاه، لباس كلفتي بپوشندكه پوست بدنشان نمايان نشود.

عملي كه در سؤال مطرح شده بسيار خطرناك است؛ بر اينها لازم است كه به درگاه الله تعالي توبه نموده و ستر عورتشان را لازم بگيرند. براي خود و برادران مسلمانم خير و هدايت را از الله تعالي مسألت دارم، بي‌گمان كه او بخشنده و مهربان است.

 شيخ ابن عثيمين- فتاواي معاصر، ص: (16-17)[66] حكم نماز در لباس عكس‌دار

س: نماز خواندن در لباس عكس‌دار چه حكمي دارد؟

ج: اگر عكس واضح و مشخص باشد نماز ناجايز است. بر كسي كه اين عكس‌ها را بر لباسش مي‌بيند واجب است آن را شسته و پاك نمايد و يا چهره‌‌ي عكس را به وسيله‌ي مواد زايل كننده، از بين ببرد. همين است حكم صليب، نوشته‌هاي زبان انگليسي و هر آنچه كه حواس انسان را به خود مشغول مي‌كند، و يا در اشياء ممنوعه داخل هست.

  شيخ ابن جبرين– اللؤلؤ المكين،ص(114)[67] حكم حضور در نماز جماعت همراه با بوي بد و متعفن

س: در اين جا حديثي وجود دارد كه رسول الله صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرموده است: «مَنْ أكَلَ الْبَصَلَ وَ الثُّوْم و الْكُرَّاثَ فَلاَ يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنا ثَلاَثَةَ أيَامٍ فَإنّ المَلائكَةَ تَتَأذي مِمَّا يَتَأذّي مِنْهُ بَنُو آدَمَ»[1]

«هر كس پياز يا سير و يا تره، بخورد تا سه روز نبايد به مسجد ما نزديك شود، چو