انان بسياري از يهود و نصاري زندگي مي كردند؛‌ اما هرگز مسلمانان با آنان دست دوستي ندادند و از آنان در برابر دشمنان تقاضاي كمك ننمودند، بلكه فقط الله تعالي را مد نظر قرار دادند و فقط از باري تعالي كمك و نصرت و مدد خواستند. پروردگار هم آنان را نصرت و ياري رساند و آنان را بر دشمنانشان پيروز گردانيد. قرآن و سنت، شاهد قضاياي مجد و عظمت مسلمانان در گذشته هستند. تاريخ گواه و شاهد است و مسلمان و غير مسلمان مي پذيرند كه مسلمانان در گذشته صاحب چه عظمت و عزتي بودند. رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم در زمان غزوه بدر، از مدينه بسوي بدر هجرت نمود بدون اينكه از يهود مدينه تقاضاي نيروي كمكي كند در حالي كه مسلمانان شديداً به كمك نياز داشتند،‌ اما با اين وجود پيامبر و مسلمانان از يهود درخواست كمك ننمود نه در بدر و نه در احد،‌ در عين حالي كه شديداً به كمك نياز داشتند بخصوص در روز احد. 

جريانات زمان رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم بهترين دليل است بر اين كه مسلمانان اجازه ندارند بسوي دشمنان دست دوستي دراز كنند و اجازه دهند غير مسلمانان در ارتش اسلام وارد شوند و از آنان تقاضاي كمك و ياري نمايند؛ زيرا نمي توان بر دشمن اعتماد نمود، و از طرفي ورود نيروهاي غير مسلمان به كشور هاي اسلامي باعث ترويج فساد بين مسلمانان مي شود، اين كار تهديدي است براي رفتار و منش و اخلاق مسلمانان. اين كار سبب ترويج شبهات و عدوت و دشمني بين مسلمانان مي شود. بنابر اين كساني كه راه و روش رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم و يارانش سر مشق و الگو قرار نمي گيرد، باري تعالي هم نصرتش را شامل حال آنان نمي كند. 

اما خشم كفار از همبستگي مسلمانان بر آموزه هاي ديني، همان چيزي است كه الله مي پسندد و از آن راضي و خشنود مي شود و نصرتش را قطعاً شامل حال آنان مي كند.

 اتحاد اسلامي پيام آور نصرت الهي است، ‌زيرا مسلمانان به خاطر رضايت الله ذو الجلال دشمنان دين اسلام را از خود ناراض نموده اند و بخاطر نصرت دين الله و حمايت از شرع مطهر اسلام، دشمنان را خشمگين نموده اند. 

بايد دانست كه خشم و كينه ي كفار عليه مسلمانان زماني فروكش خواهد كرد كه مسلمانان از دين و اعتقادات خويش دست بردار شوند و دين و آئين دشمنان اسلام را اختيار نمايند و همه تن به آنان بپيوندند،‌ اما بايد دانست كه اين كار كفر و ضلالت كامل است و سبب عذاب و شقاوت دنيا و آخرت خواهد شد. 

همانگونه كه پروردگار مي فرمايد: « وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ»[بقره: 120]

« و  هرگز يهود و نصاري از تو خوشنود نمي شوند تا اين كه از دين ايشان پيروي كني» 

الله تعالي مي فرمايد : « قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ »[ بقره: 120]

«بگو: بي ترديد هدايت الله تعالي هدایت حقیقی است و اگر پس از دانشي كه تو را حاصل شده است از اميال آنها پيروي كني در برابر الله تعالي هيچ سرپرست و ياوري نخواهي داشت.» 

الله تعالي مي فرمايد : « وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ »  

« و آنها پيوسته با شما مي جنگد تا اگر بتوانند، شما را از دينتان باز گردانند و هر كه از شما از دين خود برگردد و كافر بميرد، آنان اعمالشان در دنيا و آخرت تباه شده و آنها اهل دوزخند و هميشه در آن خواهند ماند.» [ بقره: 217]

الله تعالي مي فرمايد : « ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ (18) إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ (19) » 

« سپس تو را بر شريعتي كه از امر [الله] است قرار داديم، پس از آن پيروي كن و از هوس هاي كساني كه نمي دانند پيروي مكن‌، آنها هرگز در برابر الله تعالي از تو حمايتي نتوانند كرد، همانا ستمگران يار و ياور يكديگرند و الله ياور پرهيزكاران است.» [جاثيه:18-19] ‌ 

پروردگار در اين آيات مبارك بيان فرموده است كه كفار هرگز از ما راضي نخواهند شد؛ مگر اينكه ما مسلمانان از دين و آيين آنان پيروي نموده و از شريعت اسلام دست بردار شويم.‌ كفار پيوسته و به استمرار با ما خواهند جنگيد تا ما را از دين و آيينمان تا جايي كه بتوانند منحرف كنند.

الله تعالي به ما خبر داده است كه هر گاه از كفار اطاعت نموديم و از خواسته هاي آنان پيروي نموديم،‌ بر اين اعتقاد از دنيا بميريم، هميشه در جهنم خواهيم ماند. نسأل الله العافية من ذلك و نعوذ بالله من موجبات غضبه و أسباب انتقامه. 

وجه چهارم: چهارمين دليل بر بطلان استدلال ملي گرايان و نژادپرستان اين است كه همبستگي ملي منجر به تشكيل جامعه اي خواهد شد كه مبناي آن راي اجتماع خواهد بود و اين يعني كنار گذاشتن حكم قرآن. زيرا مليت غير مسلمان نخواهد پذيرفت كه مسلمانان بر اساس قوانين الهي جامعه را اداره كنند. بنابراين مي طلبد قوانيني تصويب شود تا جامعه به طور مساوي بر اساس آن اداره شود. از طرفي بديهي است كه اين قوانين با شرع اسلام متضاد خواهند شد.  بسياري از ملي گرايان به صراحت چنين چيزي را عنوان نمودند. آن گونه كه در مطالب گذشته بيان شد. بدون ترديد اين كار فساد، كفر و ارتداد است،‌ 

آنگونه كه الله تعالي فرموده: «فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا (65)» [نساء: 65]

 «پس نه، به پرودگارت سوگند، که آنان ایمان نمی آورند تا تو را در درگیری ها و اختلافات خود داور قرار ندهند، و سپس ملالی از داوری تو در دل نداشته باشند.» 

الله تعالي فرموده:« أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْمًا لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ (50)» 

 « آيا آنها خواهان حكم جاهليتند؟ و براي قومي كه يقين دارند، حكم چه كسي از حكم الله بهتر است» [مائده: 50]

 الله تعالي فرموده : « وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ» [مائده: 44] 

« و هر كه مطابق آيات الهي حكم نكند، آن ها واقعاً كافرند» 

و فرموده: «وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ» [(45) مائده]  «و هر كه مطابق آيات الهي حكم نكند آن ها حقا ستمگرند .»

و فرموده : «وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ ا