زي است بر بقاياي ارزش ها و اخلاق ملت ها. اين كنفرانس مبلغ هنگفتي را در جهت تحقق بخشيدن هدف پليد خود خرج مي كند. اهدافي كه برخلاف فطرت الهي است كه انسانها را آفريده و متضاد با شرع الهي است. چنانچه اين مبالغ و اين همه پول و سرمايه براي نجات انسان هاي ستم ديده و نيازمند و فقير خرج مي شد براي همه آنان كافي بود. اين كنفرانس  حلقه اي از زنجيره اي است كه امتداد آن در گذشته و حال در مسير نابودي ارزشهاي اجتماعي و فضايل اخلاقي است.در هر حال مجلس هيئت علماي عالي رتبه، در عربستان سعودي از تمام مسلمانان و حكومت ها و ملت ها و سازمان ها و گروه ها و افراد و شخصيت ها، مصرانه مي خواهد در جهت آگاهي بخشيدن به مردم، بسيج شوند و مردم را از قوانين و مصوبات اين كنفرانس بر حذر دارند تا مبادا در دام آن گرفتار شوند و بتوانند جلوي برنامه ها و اهداف آن را بگيرند؛ تا با منكرات مبارزه كنند و مردم را از افتادن در دام آنان حفاظت نمايند. 

و الله ولي التوفيق  و صلي الله و سلم علي نبينا محمد و آله و صحبه ، و من سار علي نهجه الي يوم الدين . 

هيئت كبار العلماء في مملكة العربية السعودية  من كتاب ( فتاوي و بيانات مهمة ... ) – ص ( 15 )[8] اهداف و انواع جهاد در راه الله

س: مقصود از جهاد چيست؟

ج: جهاد بر دو نوع است: جهاد طلب و جهاد دفاع و مراد از هر دو: تبليغ دين الله و دعوت مردم به سوي او تعالي و نجات بندگان از تاريكي‌ها به نور و اعتلاء دين الله در زمين است تا دين، ‌همه‌اش براي الله باشد كما اين كه الله تعالی در كتاب مباركش و در سوره انفال مي‌فرمايد:[ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ] (انفال/39) 

«با آنان پيكار كنيد تا فتنه‌اي باقي نماند و دين خالصانه از الله گردد». 

در سوره توبه مي‌فرمايد:[ فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (5)] 

(هنگامي كه ماه‌هاي حرام پايان گرفت، مشركان (عهد شكن) را هر كجا يافتيد، بكشيد و بگيريد و محاصره كنيد و در همه‌ي كمين گاه‌ها براي آنان به كمين بنشينيد. اگر توبه كردند، نماز خواندند و زكات دادند راه را براي آنان باز گذاريد. بي گمان الله، داراي مغفرت فراوان و رحمتِ گسترده (براي همه‌ي بندگان) است».«توبه/ 5» 

 آيات زياد ديگري نيز در اين باره وجود دارد. 

رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمودند:[ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ، وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ؛ فَإِذَا فَعَلُوا ذلک عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّ الإسلام، وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ] 

«مأمور شده‌ام با مردم بجنگم تا اين كه شهادت دهند كه معبود برحقي جز الله نيست و اين كه محمدصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ رسول اوست و نماز را به پاي دارند و زكات را بپردازند، زماني كه اين كارها را انجام دادند خون‌ها و مال‌هاي خود را از من محفوظ داشته‌اند؛ مگر به حق اسلام، و سر و كارشان با الله است).[1] 

 در صحيحين از ابو هريره رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روايت است كه رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود: [أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رسول الله؛ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ]

«مأمور شده‌ام با مردم بجنگم تا شهادت دهند كه معبود برحقي جز الله نيست و من رسول اويم، چنانچه اين را گفتند، خون‌ها و مال‌شان را از من محفوظ داشته‌اند؛ مگر به حق آن و حساب‌شان با الله‌تعالي است»[2]. 

در صحيح مسلم نيز از او روايت شده كه گفت:[ أمرت أن أقاتل الناس حتى يقولوا لا إله إلا الله ويؤمنوا بي وبما جئت به][3]

 «رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمودند: مأمور شده‌ام با مردم بجنگم تا اين كه بگويند: جز الله هيچ معبود بر حقي نيست و به من و به آن چه آورده‌ام ايمان آورند». 

در صحيح مسلم نيز از طارق اشجعي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ روايت است كه رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ فرمود: [من وَحَّدَ الله تعالى وكفر بما يعبد من دونه حَرُمَ مالُه ودمُهُ وحسابه على الله] [4]

«هركس به وحدانيت الله ايمان داشته باشد و  به آن چه غير از الله عبادت مي‌شود كفر ورزد مال و خون خود را حفظ كرده است و حساب او با الله است.» 

 در اين باره احاديث زيادي وجود دارد. اين آيات و احاديث آشكارا بيانگر وجوب جهاد با كفار و مشركان است؛ البته بعد از رساندن پيام و دعوت اسلامي به آنان و اصرارشان بر كفر؛ تا تنها الله‌ تعالی را عبادت کنند و به پیامبرش محمد صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ پيروي نمایند، بازگردند. قطعاً ريختن خون و تصرف اموال‌شان ممنوع نخواهد شد؛ مگر بعد از آن كه بدين صورت ايمان بياورند. همه ی اين‌ها جهاد طلب و جهاد دفاع را در بر مي‌گيرد. تنها كساني‌كه ملزم به پرداخت جزيه مي‌شوند با توجه به شرايط و اهليت آن‌ها از اين قاعده استثنا هستند.

 الله‌تعالي مي‌فرمايد:[ قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ (29) [(توبه/29)]

 «با كساني از اهل كتاب كه به الله، و به روز جزا (چنان كه شايد و بايد) ايمان ندارند و چيزي را كه الله (در قرآن)‌و فرستاده‌اش(در سنت) تحريم كرده‌اند حرام نمي‌دانند، و آيين حق را نمي پذيرند، پيكار و كارزار كنيد تا زماني‌كه خاضعانه به اندازه توانايي، جزيه را بپردازند».

 از رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ثابت است كه از مجوسي‌ها جزيه گرفتند. طبق نصوص، ثابت است كه سه گروه از كافران يعني: يهود، نصاري و مجوس ملزم به پرداخت جزيه شدند. در وقت توانايي مسلمانان واجب است كه با كفار بجنگند و با آنان جهاد نمایند تا مسلمان شوند و يا از سر تسلیم جزيه بدهند. امّا درباره‌ي ديگران غير از اين‌ها طبق قولي از علما بايد با آن‌ها جهاد ‌كنند تا اسلام آورند؛ زيرا رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ با اعراب جنگيد تا گروه گروه اسلام آوردند و از آن‌ها جزيه نگرفت. اگر دريافت جزيه درست مي‌بود تا خون‌ها و مال‌هاي‌شان را با آن حفظ نمایند برایشان بیان می کرد. چنان