ده پوشي کرد تا اين پرده پوشي فرد را به ادامه ي گناه و عصيان خويش ياري ندهد. 

* پرده پوشي ابزاري براي انحراف فرد مورد نظر و به فساد و تباهي کشاندن وي بواسطه ي گناهانش نباشد.

* اين ستر و پرده پوشي مانع اداي شهادت در صورت نياز نگردد: {ولا تكتموا الشهادة ومن يكتمها فإنه آثم قلبه} [بقرة: 283] يعني: "و شهادت را كتمان مكنيد، و هر كه آن را كتمان كند قلبش گناهكار است‏."

* پرده پوشي منوط به برگرداندن حق و حقوق ستمديدگان است. در صورت بازنگرداندن حقوق به صاحبانشان، شخص پرده پوش نيز در عمل فرد گناهکار و پايمال نمودن حق مردم شريک مي باشد. 

فضيلت ستر و پرده پوشي:
پيامبر صلى الله عليه و سلم بسيار بر پوشاند عيوب تأکيد داشته و مي فرمود: (لا يستر عبدٌ عبدًا في الدنيا إلا ستره الله يوم القيامة) [مسلم] يعني: " نمي پوشاند بنده بنده اي را (يعني عيوب او را) مگر اينکه خداوند در روز قيامت (عيوب) او را مي پوشاند."
همچنين آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرموده اند: (من ستر عورة أخيه المسلم ستر الله عورته يوم القيامة) [ابن ماجه] يعني: "هرکس عيب هاي برادر مسلمانش را بپوشاند، خداوند در روز قيامت عيب هاي او را مي پوشاند."
به اين ترتيب پرده پوشي در آخرت نتيجه ي اقدام فرد در اين دنيا براي پوشانيدن عيب هاي برادر مسلمانش بوده و البته در همين دنيا نيز بدون پاداش نمي ماند. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (ومن ستر مسلمًا ستره الله في الدنيا والآخرة) [ترمذي] يعني: "و کسي که عيب مسلماني را بپوشاند، خداوند در دنيا و آخرت عيب او را مي پوشاند."
پاداش پرده پوشي بهشت است، رسول خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (لا يرى مؤمن من أخيه عورة فيسترها عليه، إلا أدخله الله بها الجنة) [طبراني] يعني: "چون مسلماني عيب برادر مسلمانش را ديده و آن را بپوشاند، خداوند او را بخاطر اين عملش وارد بهشت مي گرداند."

تظاهر به گناه:
فرد مسلمان هربار که مرتکب گناهي شود، رو به توبه و استغار و پشيماني از کرده ي خويش مي آورد تا انکه خداوند از او درگذشته و توبه اش را بپذيرد. ليکن کساني که از گناهان خويش پشيمان نشده و بلکه به آن افتخار هم مي کنند، خداوند از آنان درنگذشته و پيامبر صلى الله عليه و سلم آنان را  مجاهرين(يعني اعلان کنندگان) خوانده و مي فرمايد: (كل أمتي معافًى إلا المجاهرين، وإن من المجاهرة، أن يعمل الرجل بالليل عملا ثم يصبح وقد ستره ربه، فيقول: يا فلان، قد عملتُ البارحة كذا وكذا. وقد بات يستره ربه، ويصبح يكشف ستر الله عنه) [بخاري] 
معني حديث: "همه ي امتم مورد عفو قرار مي گيرند، مگر اعلان کنندگان، و از زمره ي اعلان اينست که مرد در شب عملي را انجام دهد، و باز صبح کند، در حاليکه خداوند آنرا بر وي پوشيده داشته، و بگويد اي فلان من ديشب چنين و چنان کردم، در حاليکه شب را سپري کرده و خداوند آنرا بر وي پوشيده، و او صبح کرده و آنچه را که خدا پوشيده داشته ظاهر مي کند."
کساني که از مردم پرده پوشي ننموده و زشتکاري را در ميان مردم مي پراکنند، از طرف خداوند متعال عذابي دردناک در انتظارشان هست، آنجا که خداوند متعال مي فرمايد: {إن الذين يحبون أن تشيع الفاحشة في الذين آمنوا لهم عذاب أليم في الدنيا والآخرة والله يعلم وأنتم لا تعلمون} [نور: 19] يعني: "كسانى كه دوست دارند كه زشتكارى در ميان آنان كه ايمان آورده‏اند شيوع پيدا كند براى آنان در دنيا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود و خدا[ست كه] مي داند و شما نمي دانيد."
پيامبر صلى الله عليه و سلم نيز مي فرمايد: (ومن كشف عورة أخيه المسلم كشف الله عورته حتى يفضحه بها في بيته) [ابن ماجه] يعني: "آنکه عيب برادر مسلمانش را برملا سازد، خداوند عيب او را برملا مي سازد تا جاييکه او را بدان در خانه اش نيز رسوا نمايد."
بنابراين فرد مسلمان پيوسته خود را متصف به خلق زيباي ستر و پرده پوشي ديگران و پيرو راستين پيامبر صلى الله عليه و سلم قرار مي دهد که فرموده است: (المسلم أخو المسلم لا يظلمه ولا يُسْلِمُه، ومن كان في حاجة أخيه كان الله في حاجته، ومن فرَّج عن مسلم كربة فرج الله عنه كربة من كربات يوم القيامة، ومن ستـر مسلمًا ستره الله يـوم القيامة) [بخاري] يعني: " مسلمان برادر مسلمان است، بر او ظلم نمي کند، او را به دشمنش تسليم نمي نمايد. کسي که در صدد برآوردن حاجت برادرش باشد، خداوند در صدد برآورده ساختن حاجت اوست. کسي که گره کار مسلماني را بگشايد، خداوند به عوض آن در قيامت مشکلي از مشکلاتش را مي گشايد، وکسي که عيب مسلماني را بپوشد، خداوند در روز قيامت عيب او را مي پوشاند."
....................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comيکي از باديه نشينان اسلام آورد، و آمد تا در مسجد همراه پيامبر صلى الله عليه و سلم نماز بگذارد، در مسجد کناري ايستاد و بول نمود. صحابه برخاستند تا او را بزنند. پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمود: (دعوه، و أريقوا على بوله ذنوبًا من ماء -أو سجلاً (دلوًا) من ماء- فإنما بعثتم مُيسِّرِين، و لم تبعثوا مُعَسِّرين) [بخاري] يعني: " او را بگذاريد و بر بول او دلوي يا چند دلوي آب بريزيد، زيرا شما برانگيخته شده ايد تا آسانگير باشيد و براي آن برانگيخته نشده ايد که سختگيري کنيد."

مدارا چيست؟
مدارا کردن يعني در کارها به نرمي رفتار نمودن، و دوري از خشونت، تندي و غلظت. خداوند به آراستگي مسلمانان به صفت زيباي مداراجويي در كارها سفارش نموده است: {خذ العفو و أمر بالعرف و أعرض عن الجاهلين} [اعراف: 199] يعني: " گذشت پيشه كن و به [كار] پسنديده فرمان ده و از نادانان رخ برتاب!"، و همچنين خداوند متعال مي فرمايد: {و لا تستوي الحسنة و لا السيئة ادفع بالتي هي أحسن فإذا الذي بينك و بينه عداوة كأنه ولي حميم} [فصلت: 34] يعني: " و نيكى با بدى يكسان نيست [بدى را] با آنچه خود بهتر است دفع كن آنگاه كسى كه ميان تو و ميان او دشمنى است گويى دوستى يكدل مي گردد."

مداراجويي پيامبر صلى الله عليه و سلم:
پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم با مردم بسيار با نرمي برخورد مي کرد. يكي از اعراب باديه نشين نزد ايشان آمده و با تندي درخواست عطا و مالي نمود. پيامبر صلى الله عليه و سلم با لبخند با او روبرو گشته و با بردباري تمام به او بار دو شتر خوراك و نوشيدني بخشيدند.
پيامبر صلى الله عليه و سلم با حضرت حسن و حسين رضي الله عنهما بازي کرده و آن ها را مي بوسيد و آنان را به دوش مي گرفت.
بانو عايشه -رضي الله عنها- اينگونه از نرمخويي و مداراي آن حضرت صلى الله عليه و سلم تعريف مي نمايد: {ما خُيرَ رسول الله صلى الله عليه وسلم بين أمرين قط إلا أخذ أيسرهما ما لم يكن إثمًا، فإن كان إثمًا كان أبعد الناس منه، وما انتقم رسول الله صلى الله عليه وسلم لنفسه في شيء قط إلا أن تُنْتَهَك حرمة الله؛ فينتقم لله -تعالى-.} [متفق عليه] يعني: " هرگز مخير نگرديد رسول الله صلي الله عليه و سلم  ميان دو کار، مگر اينکه آسانتر آن را مي گرفت، ماداميکه گناه نمي بود. اگر گناه مي بود، دورترين مردم از آن مي بود و هرگز پيامبر 