مسلمانش به غذا و دارو در سرزمين اسلامي معيني اطلاع داشته باشد بر او واجب است كه به ياريش بشتابد. 

فضيلت بخشش و كرم: 
* اجر و ثواب بخشش و كرم بسيار است. خداوند متعال در جاي جاي قرآن کريم ما را به آن ترغيب نموده و مي فرمايد: {مثل الذين ينفقون أموالهم في سبيل الله كمثل حبة أنبتت سبع سنابل في كل سنبلة مائة حبة و الله يضاعف لمن يشاء و الله واسع عليم} [بقرة: 261] يعني: " مَثَل (صدقات‏) كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‏كنند همانند دانه‏اى است كه هفت خوشه بروياند كه در هر خوشه‏اى صد دانه باشد؛ و خداوند براى هر كس كه بخواهد (آن را) چند برابر مي كند، و خداوند گشايشگر داناست‏. "
در جايي ديگر مي فرمايد: {و ما تنفقوا من خير يوف إليكم و أنتم لا تظلمون} [بقرة: 272] يعني: " ...و هر مالى را كه انفاق كنيد (پاداش آن‏) به طور كامل به شما داده خواهد شد و ستمى بر شما نخواهد رفت‏. "
همچنين خداوند متعال مي فرمايد: {الذين ينفقون أموالهم بالليل و النهار سرًّا و علانية فلهم أجرهم عند ربهم و لا خوف عليهم و لا هم يحزنون} [بقرة: 274] يعني: " كسانى كه اموال خود را شب و روز، و نهان و آشكارا، انفاق مي كنند، پاداش آنان نزد پروردگارشان براى آنان خواهد بود؛ و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مي شوند. "
* بخشش فرد را به بهشت نزديک و از آتش جهنم دور مي سازد. پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمود: (السخي قريب من الله، قريب من الجنة، قريب من الناس، بعيد من النار. و البخيل بعيد من الله، بعيد من الجنة، بعيد من الناس، قريب من النار) [ترمذي] يعني: "انسان باسخاوت به خدا نزديك است، به بهشت نزديك است و به مردم نزديك است و از آتش بدور است. و بخيل از خدا دور است. از بهشت دور است. از مردم دور است و به آتش نزديك است."
* بخشش و كرم باعث برکت و افزوني مال است. پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمود: (ما من يوم يصبح العباد فيه إلا ملكان ينزلان، فيقول أحدهما: اللهم أعطِ منفقًا خلفًا، و يقول الآخر: اللهم أعطِ ممسكًا تلفًا) [بخاري] يعني: " هر روزي که بندگان خدا صبح مي کنند، دو فرشته فرو آيند، يکي از آنها مي گويد: خدايا براي مصرف کننده عوض ده، و ديگري مي گويد: خدايا مال ممسک و بخيل را تلف کن."
خداوند متعال در حديث قدسي مي فرمايد: (أنْفِقْ يا بن آدم أُنْفِقْ عليك) [متفق عليه] يعني: "اي فرزند آدم، ببخش (عطا كن) تا بر تو ببخشم(به تو عطا نمايم)".
* بخشش باعث عزت و سربلندي در دنيا و ترقي در قيامت مي شود.
بخشندگي انسان را محبوب خانواده و همسايه و نزديکان و همه ي مردم مي سازد. بخاطر تمام اين فضيلت ها انسان مسلمان دوست دارد کريم و بخشنده باشد.

پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمود: (لا حسد إلا في اثنتين: رجل آتاه الله مالا فسلطه على هلكته في الحق، و رجل آتاه الله حكمة، فهو يقضي بها و يعلمها) [بخاري] يعني: " غبطه خوردن جز در دو چيز جواز ندارد، يکي مرديکه خداوند به او مالي داده و او را در مصرف نمودن آن در راه حق قدرت داده است، و مرديکه خداوند به او علمي داده و او بدان حکم نموده و آن را تعليم مي دهد."
بهتر است تا مسلمان خود را بر راه و روش بخشندگي بپروراند، و سعي کند خود را از خردسالي به آن عادت دهد، و بداند که آنچه دارد ازآن خدا است و خداوند مالک او است، و اين را هم نيك بداند كه پاداش خداوند بسيار عظيم است. به خدا اطمينان داشته باشد. فقير را به هنگام بخشيدن شرمسار نگرداند. و در بخشش كرم به پيامبر صلى الله عليه و سلم و اصحابش تاسي بجويد. بر او لازم است تا در همه ي اوقات سال بر بخشش و کرم بيافزايد، به خصوص در ماه رمضان، و در عيدها و مناسبت هايي که نياز به بخشش و انفاق هست. 

بخل ورزي:
فرد مسلمان نبايد داراي صفت بخل و تنگ چشمي باشد،براي اينکه مورد خشم و غضب خداوند سبحان و همه ي مردم واقع مي شود. از پيامبر  صلى الله عليه و سلم روايت شده است، که مي فرمايد: (خصلتان لا تجتمعان في مؤمن: البخل، و سوء الخلق) [ترمذي] يعني: "اين دو خصلت در مؤمن گرد نمي آيند: بخل و بدخلقي."

جزاء تنگ چشمي:
خداوند در بسياري آيات قرآن کريم از انسان بخيل خرده گرفته، و او را از آن بر حذر داشته است. خداوند عزوجل مي فرمايد: {و لا تحسبن الذين يبخلون بما آتاهم الله من فضله خيرًا لهم بل هو شر لهم سيطوقون ما بخلوا به يوم القيامة و لله ميراث السموات و الأرض و الله بما تعملون خبير}.
[آل عمران: 180] يعني: " و كسانى كه به آنچه خدا از فضل خود به آنان عطا كرده بخل مى‏ورزند هرگز تصور نكنند كه آن [بخل] براى آنان خوب است بلكه برايشان بد است به زودى آنچه كه به آن بخل ورزيده‏اند روز قيامت طوق گردنشان مي شود ميراث آسمانها و زمين از آن خداست و خدا به آنچه مي كنيد آگاه است."
همچنين خداوند متعال مي فرمايد: {و الذين يبخلون و يأمرون الناس بالبخل و يكتمون ما أتاهم الله من فضله و أعتدنا للكافرين عذابًا مهينًا} [نساء: 37] يعني: " همان كسانى كه بخل مى‏ورزند و مردم را به بخل وامى‏دارند و آنچه را خداوند از فضل خويش بدانها ارزانى داشته پوشيده مى‏دارند و براى كافران عذابى خواركننده آماده كرده‏ايم."
خداوند عاقبت انسان هاي بخشنده را خوشبختي و رستگاري قرار داده است. در اين مورد مي فرمايد: {و من يوق شح نفسه فأولئك هم المفلحون} [حشر: 9] يعني: " ... و هر كس از خست نفس خود مصون ماند ايشانند كه رستگارانند."
زيان بخل ورزي به خود شخص برمي گردد، و درون وي هيچگاه راحت نيست. خداوند متعال مي فرمايد: {و من يبخل فإنما يبخل عن نفسه و الله الغني و أنتم الفقراء} [محمد: 38] يعني: " ... و هر كس بخل ورزد تنها به زيان خود بخل ورزيده و [گرنه] خدا بي نياز است و شما نيازمنديد..."
پيامبر صلى الله عليه و سلم از بخل به خدا پناه مي برد و در دعايش مي فرمايد: (اللهم إني أعوذ بك من البخل، و أعوذ بك من الجبن، و أعوذ بك أن أُرَدَّ إلى أَرْذَلِ العمر) [بخاري] يعني: "بار خدايا من از ترس و بخل و از اينکه به پست ترين عمر باز گردانده شوم به تو پناه مي جويم."
در جايي ديگر پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده است: (ثلاث مهلكات: هوًى مُتَّبَع، و شُحٌّ (بخل) مطاع، و إعجاب المـرء بنفسه) [طبراني] يعني: "سه چيز تباه كننده است: ميل و هوسي كه دنيال شود، و آزمندي (بخلي) كه از آن فرمان برند و تحسين و شگفت شخص از خويش."
و مي فرمايد: (و اتقوا الشح؛ فإن الشح أهلك من كان قبلكم..حملـهم على أن سفـكوا دماءهم و استحلوا محارمهم) [مسلم] يعني: " و از آزمندي بپرهيزيد، زيرا آزمندي مردمي را که پيش از شما بودند، هلاک ساخت، وادارشان کرد، تا خونهاي شانرا بريزند، و محارم شانرا حلال شمارند."
يکي از حكما چنين گفته است: انسان بخيل هيچ دوستي ندارد. و يكي ديگر مي گويد: بذل و بخشش سزاوار مدح و تمجيد است، و در بخل مستوجب ذم و خرده گيري است. و ديگري مي گويد: غذاي بخشنده درمان، و غذاي بخيل درد است.
 در نهايت بايد گفت كه فرد مسلمان بايد صفات بذل و بخشش را لازمه ي بقاء و دوام خود قرار دهد، و از بخل و تنگ چشمي دوري کند تا به خوشنودي و بهشت خداوند نايل گردد.
.......