<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">نيّت و اخلاص</a></body></html>ضرورت اخلاص براي دعوتگران
- فعاليت براي رهبريت اسلام و بازگشت آن به صحنه تنظيم حيات با عقيده و قانون و تمدن آن، از جهتي عبادت و تقرب بسوي خدا و از سويي ديگر جهاد در راه خدا محسوب مي گردد. احضار نيت براي خدا در اين عبادت و جهاد، اساس و مبناي پذيرش عمل از طرف خدا و موفقيت در آن است زيرا نيت آميخته عمل را باطل و نفس را آلوده مي كند و صف جماعت را ضعيف و پاداش عمل را مي سوزاند.
-  سالم بن عبدالله در يك نامه نصيحت گونه به عمربن عبدالعزيز نوشته است: «بدان ياري خدا به بنده خود بر اساس نيت است، آنكه نيتش كامل باشد، ياري خدا بر او تكميل مي گردد و آنكه نيتش براي خدا ناقص باشد، ياري خدا براي او ناقص مي گردد.»
- روايت مي كنند كه فردي براي ازدواج با زني بنام «ام القيس» به مدينه مهاجرت نمود (نه بخاطر خدا) و به اين خاطر او را «مهاجر ام القيس» نام نهادند!
- رهبري حق بوسيله كساني كه بر سر مبادي و اصول تجارت مي كنند و اسلام را فقط به عنوان وسيله اي براي بدست آوردن دنيا مي خواهند، و رياكاراني كه فقط به خاطر جلب نظر مردم و شهرت و آوازه و سر زبان افتادن و انگشت نما شدن كار مي كنند، بر سراي حق نخواهيد تابيد و بدينصورت خير منتشر نمي شود و كلمه ايمان پيروز نمي گردد؛ بلكه حق و خير و ايمان و فضيلت فقط بوسيله مخلصاني پيروز مي گردند كه بر مبادي و اصول گردن نهاده و به دنبال حق مي افتند و در اسلام تاثير گذار و انعطاف پذير و بخشنده اند و بر سر اصول اسلامي جهت رسيدن به دنيا تجارت نمي كنند.
- سربازان دعوت و حاملان رسالت و وارثان انبياء مخلصاني هستند كه در كار خود رضايت و خشنودي خدا را مي خواهند و بر بام موانع، منافع و مصالح شخصي و دنيوي صعود كرده و دعوت را ياري مي دهند و با دعوت قدرتمند مي شوند، اگر چه از نظر مادي فقير، و از نظر مقام ضعيف، و در ميان مردم گمنامند.
- بر دعوتگران و صاحبان دعوت لازم است صف خود را از ناخوانده هايي كه دنبال آرزو و طمع دنيوي افتاده اند بر حذر دارند، طفيلي هايي كه همچون نفوذ ميكروب و ويروس به جسم سالم، بر صف گروه هاي مؤمن نفوذ كرده و خود را بر شانه هاي ديگران آويزان مي كنند. سخنشان بسيار و عملشان اندك است، هنگام مشكلات كم و در وقت طمع زيادند، تا اينكه در وقت محنت ها و مشقت ها خود را نشان مي دهند و خداوند تميز و ناتميز را از هم جدا مي سازد.
ثمرات اخلاص
- اخلاص داراي پاكيزه و زيبا در روان و حيات است كه به صورت خلاصه آنها را ذكر مي كنيم:
1- آرامش رواني: اخلاص به صاحب خود آرامش رواني و و اطمينان خاطر مي بخشد. خداوند در مثال قرآني، مؤمن يكتاپرست را به برده اي تشبيه كرده است كه داراي يك آقاست و مي داند آقايش از چه چيزي خشنود و از چه چيزي ناخشنود مي شود، پس تمام هم و غم خود را مصروف رضاي او و پيروي از آنچه كه او دوست دارد مي كند. و در اين مثال مشرك را به برده شركا تشبيه كرده است كه هميشه بر سر او در حال منازعه و كشمكش هستند و هر يك از شركا او را به چيزي خلاف نظر شريك ديگر امر مي كند و هر يك از آنها از وي چيزي مي خواهد كه ديگري آن را نمي پسندد پس همت و استعداد او متفرق و قلبش دگرگون مي شود. (سوره زمر/ 29) بدين ترتيب انسان مؤمن با انحصار عبوديت براي خدا از هلاكت بندگي ديگران آزاد مي گردد.
2- قدرت روحي: اخلاص به انسان قوت روحي بزرگي مي بخشد كه نشأت گرفته از علو هدفي است كه نفس خود را براي آن خالص كرده و اراده خود را براي آن آزاد كرده است و آن عبارت است از رضايت و پاداش خدايي. شيفتگان دنيا و آزمندان مقام و منصب و شهرت در مقابل نيم نگاه دنياداران و بخشندگان آرزوهاي خويش بلافاصله خود را مي بازند و ضعف خود را آشكار مي كنند، اما آنانكه نفس خود را به خدا روخته اند با قئت خستگي ناپذير و قدرت عجز ستيز، راه مسير بندگي را مي شكافند و به جلو مي شتابند و به هدف مي رسند و بوسيله تجرد و اخلاص خود را از هر قدرت مادي قوي تر مي پندارند.
3- دوام كار: اثر ديگر از آثار اخلاص، استمرار بخشيدن آن به حركت دعوتگر يا عامل است. آنكه بخاطر ريا يا آرزوهاي شهواني و شكم كار مي كند چنانچه به آن نرسد دست از كار برمي دارد. آنكه جهت كسب مقام و منصب و شهرت كار مي كند به محض اينكه احساس كند كه رسيدن به آنها دشوار است، سستي، سنگيني و تنبلي در كار او را فرا مي گيرد. آنكه بخاطر امير يا رئيس كار مي كند، در غياب رئيس، يا كار را انجام نمي دهد يا آنرا همراه با بي توجهي و سهل انگاري انجام مي دهد. اما آنكه براي خدا كار مي كند پيوسته به كار ادامه مي دهد و سستي و تنبلي و راحت طلبي در سراي عزم و اراده او آشيانه نمي سازد زيرا مراقب و صاحب كار او خداست و خدا هرگز غايب نمي شود.
4- تبديل مباحات و عادات به عبادات: اخلاص كيمياي اعمال است كه بر هر عملي نهاده شود اگرچه آن عمل مباح يا عادي هم باشد آنرا تبديل به طاعت و عبادت مي كند. در حديث آمده است كه پيامبر صلي الله عليه و سلم به سعد رضي الله عنه گفت : «در هر انفاقي كه بخاطر خدا باشد حتي لقمه اي كه در دهان همسرت بگذاري خداوند در قبال آن تو را پاداش مي دهد.» متفق عليه
5- كسب ثواب بدون انجام يا تكميل كار: يكي از بركات اخلاص اين است كه فرد مخلص اگر چه كار را تكميل نكرده و و يا توانايي تكميل آنرا نداشته باشد، پاداش كامل آنرا بدست مي آورد. خوب است در اينجا به سخن خداوند گوش فرا دهيم: {ومن يخرج من بيته مهاجرا الي الله و رسوله ثم يدركه الموت فقد وقع أجره علي الله و كان الله غفورا رحيما} «وهركه از خانه خود بيرون آيد و بسوي خدا و رسول هجرت كند و سپس مرگ او را دريابد اجر او بر عهده خداست، و خداوند بسي آمرزنده و مهربان است.» نساء/100 و نسائي و ابن ماجه از ابي درداء روايت كرده اند كه از پيامبر به ايشان رسيده است: «كسي كه باقصد قيام الليل بر بستر قرار گيرد اما خواب بر چشمان او چيره شود و تا صبح بيدار نگردد، اجر و پاداش قيام الليل را به عنوان صدقه و هديه الهي كسب مي كند.» و در صحيح مسلم آمده است كه پيامبر خدا فرموده است: «كسي كه صادقانه از خداوند طلب شهادت كند خداوند او را به مقام شهدا مي رساند اگر چه بر بستر خود فوت كند.» 
6- ياري و ضمانت الهي: يكي از ثمرات اخلاص مورد تاييد خدا قرار گرفتن و مشمول كفايت او شدن است؛ امداد الهي بر حسب مقدار تجرد و از خود گذشتگي و صفاي قلب براي خداست. هرگاه بنده اي مخلص به حق عليه ديگران يا در درجه اول عليه نفس خود قيام كند كسي ققدرت مقاومت در مقابل او را ندارد اگر چه اهل آسمان و زمين و كوهها عليه او به توطئه بپردازند خداوند خواسته او را تضمين مي نمايد. خلاصه مطلب اينكه در مقابل انحصار توحيد ربوبيت و الوهيت براي خدا هيچ قدرتي توانايي استقامت ندارد و آنكه اين دو توحيد را در انحصار خداوند قرار دهد پيروز است، اگر چه دشمنان گروه گروه بر او بتازند. امام احمد رضي الله عنه از حضرت عايشه اينگونه روايت مي كند كه ايشان فرمودند: «آنكه براي ر