لْمَأْوَى نُزُلاً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ) و در سوره ي مدثر آيه ي 38 فرموده: (كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ) يعني هر كس گرو اعمالش مي باشد. و خدا براي خير و صلاح بندگان قوانين حلال و حرام را نازل نموده است، حال بعدا اگر چنين خدايي بگويد هر كس بر خلاف آن عمل كند چون محبت فلان را دارد باكي بر او نيست. چنين خدايي يقينا حكيم نخواهد بود. به اضافه اين دوستي علي كه در روايت مذكور آمده با اخبار رسيده از خود ائمه مخالف است كه فرموده اند دوستي ما بدون تقوي نتيجه اي ندارد، پس چگونه دوستي علي با گناه و آلودگي و بي بند و باري نتيجه دارد بايد گفت: اينكه مي گويند تمام دين دوستي فلان است از نصاري گرفته اند كه مي گويند دين فقط دوستي عيسي است و ديگر هيچ. براي توضيح بيشتر رجوع شود به صفحات قبل.) به اضافه آن مؤمني كه خدا و رسول او را دوست ميدارند سيئات به او ضرر دارد، و اگر شراب بنوشد بر او حد جاري مي شود، و رسول خدا صلى الله عليه و سلم  عبدالله بن حمار را با اينكه خدا و رسول را دوست داشت بخاطر شراب حد زد. و رسول خدا صلى الله عليه و سلم  فرمود ((اگر فاطمه دختر محمد دزدي كند همانا دست او را قطع ميكنم)) پس چگونه با دوستي علي سيئآت ضرر ندارد. و رسول خدا خماري را حد زد، پس مردي به آن شراب خور لعن كرد. رسول خدا صلى الله عليه و سلم  فرمود: ((او را رها كن زيرا او خدا و رسول او را دوست ميدارد)) و هر مؤمني خدا و رسول را دوست ميدارد با انهم گناهانش براي او ضرر دارد. و شرك براي انسان ضرر دارد اگر چه علي رضى الله عنه  را نيز دوست داشته باشد، و لذا ابوطالب فرزند خود علي را دوست ميداشت، ولي شرك به او ضرر رساند (و همچنين قول او كه گويد: ((بغض علي سيئه اي است كه با وجود آن هيچ خوبي نفع ندارد)) نيز باطل است، زيرا كسي كه بغض علي را در دل دارد اگر كافر باشد، پس كفر او موجب شقاوت او خواهد شد، ولي اگر مؤمن باشد، ايمان او به او نفع خواهد داد. و اين غاليان مانند نصيريه و شيخيه و اسماعيليه و غلاه شيعه گمان مي كنند كه دوست علي رضى الله عنه  هستند با اينكه تماما اهل آتشند.).
دوستي رسول خدا صلى الله عليه و سلم  از دوستي علي رضى الله عنه  مهمتر است، ولي هر كس عصيان خدا كند داخل آتش خواهد شد و اگر چه دوست رسول او باشد، ولي ممكن است پس از مدتي به شفاعت رسول از آتش نجات پيدا كنند البته در صورتي كه خدا اجازه دهد. و همچنين حديثي كه ابن مسعود آورده كه: ((حب آل محمد يوما خير من عباده سنة)) نزد علماي حديث از دروغها است( و بعلاوه مسلمين اجماع دارند بر اينكه يك ماه حب آل محمد نمي تواند بجاي يك سال عبادت كه در آن ايمان و نماز هاي پنج گانه و روزه ماه رمضان است باشد چه برسد به محبت يك روز آل محمد.) و همچنين حديثي كه آورده كه ((أنا وعلي حجة الله علي خلقه)). 
دروغ است زيرا ضد كلام خدا است كه در سوره ي نساء آيه ي 165 ميفرمايد: (رُسُلاً مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ) يعني: ((رسولان را بشارت دهنده و بيم دهنده فرستاديم تا پس از آنان خلق را بر خدا حجتي نباشد)) بنابراين پس انبياء هيچ كس حجت نيست ( و خود علي رضى الله عنه  در كتاب منسوب به او ((نهج البلاغه)) خطبه ي 91 فرموده: تمت بنبينا محمد صلى الله عليه و سلم  حجته، يعني با آمدن پيغمبر ما محمد صلى الله عليه و سلم  حجت خدا تمام شد. اين شيعيان چنان از قرآن بي اطلاعند كه هر خبر ضد قرآن را حق ميدانند يعني هر كس ضد كلام خدا سخني بگويد ايشان آنرا مي پذيرند.). و همچنين حديث: ((لو اجتمع الناس علي حب علي لم تخلق النار)) به اتفاق اهل علم و ايمان از روشنترين دروغها است بر علاوه بسياري از كساني كه علي رضى الله عنه  را دوست ميدارند از جمله ي هيزم آتش دوزخ خواهند بود، مانند اسماعيليه و غير ايشان. و ما اهل سنت آنرا دوست ميداريم ليكن با وجود آن از آتش دوزخ بيم داريم. و نيز بسياري از پيروان پيامبران قبلي به بهـشت خواهند داخل شد در حالي كه علي رضى الله عنه  را اصلا نديده اند( و اگر همه مردم بر حب علي اجتماع كنند، ايشان را نفع ندهد تا اينكه به خدا و ملائكه و كتب الهي و رسولان و روز قيامت ايمان آورده و عمل صالح كنند،= و در اين صورت است كه وارد بهشت خواهند شد و اگر چه علي را به كلي نشناسند و به ذهنشان حب و بغض او خطور نكند. به اضافه مدعيان حب او از قبيل اسماعيليه و شيخيه و نصيريه و غلات ديگر با دوستي او به دوزخ خواهند رفت (و در زمان ما تمام مردم حتي كمونيستها علي را دوست دارند ولي باز دوزخ خلق شده) و غلات صفات خدا را به علي داده و خدا را به عظمت نشناخته اند و لذا اهل آتش خواهند بود. كساني بودند كه به حضور پيامبر رسيدند و به او ايمان آوردند. و طوايفي نيز او را نديده ايمان آوردند و با اينكه ذكري از علي نشنيده و او را نشناختند، چون اهل ايمان و تقوي هستند، پس مستحق بهشت مي باشند، بعلاوه مردم بسياري از آنان كه پيامبران سابق در زمان خودشان تصديق كردند داخل بهشت مي شوند با اينكه اصلا علي را نشناختند. خود پيغمبر اسلام صلى الله عليه و سلم  با اينكه علي را دوست ميداشت از عذاب دوزخ مي ترسيد چنانكه در آيات مكرر ميفرمايد: (إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ) از آن جمله آيه ي 15 سوره ي انعام آيه ي 159 أعراف آيه ي 15 يونس و آيات ديگر) و خداوند در سوره ي اسراء آيه ي 74 و 75 به او فرموده (وَلَوْلا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلاً إِذاً لَأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيراً) به اضافه حق تعالي در قرآن درباره ي قيامت فرموده: (يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَلا خُلَّةٌ) و در آيه ي ديگر فرموده: (فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ) يعني: پس چون در آن روزي كه در صور دميده شود، نسب و خويشاوندي بين ايشان نخواهد بود. اميد است ملت ما بوسيله آيات قرآن بيدار شوند و از انحرافات دست  بر دارند.)
و نيز اين حديث كذب است كه خدا درباره ي علي عهد كرد كه: او پرچم هدايت و امام اولياء و كلمه اي كه ملازم متقين است ميباشد، واين حديث را صاحب حليه روايت كرده، پس او در فضائل ابوبكر و عمر و عثمان و علي و غير ايشان احاديثي آورده كه به اتفاق اهل علم از احاديث دروغين است. و بعلاوه كلمه ي تقوي كه ملازم متقين است كلمه ي ((لا إِله إلا الله)) مي باشد و اما اولياء پس هيچ كس نمي داند كه ولي و از اولياء خداست تا امام ايشان علي رضى الله عنه  باشد( در حاليكه خدا كتاب خود را هادي قرار داده و مكررا فرموده: (وَهُدىً لِلنَّاسِ) و حتي براي خود پيغمبر و براي علي قرآن هادي و امام و پرچم هدايت است كه علي مكررا در كتاب منسوب به او ((نهج البلاغه)) به اين امر تصريح نموده است. و بعلاوه ملازم متقين همانا كلمه تقوي ميباشد.). گويد: ((و اما مطاعن يعني عيبهاي خلفاء و ساير اصحاب رسول در واقع اتباع خودشان بسيا