-------------------------------------------------------------------
1) ابوداود: ح‌ 4648. مسند احمد: ج‌1: ص‌ 189-187. اسدالغابة: ج‌2، ص‌ 255.حضرت‌ سعيد ـ (رض) ـ از رسول‌ خدا ـ(ص)ـ حديث‌ مهمي‌ را نقل‌ مي‌كند كه‌ در صحيح‌ بخاري‌ در «باب‌ المظالم‌» ذكر شده‌ است‌ و اين‌ حديث‌ هشدار خوبي‌ براي‌ آناني‌ است‌ كه‌ به‌ ناحق‌ مال‌ ديگران‌ را بالا مي‌كشند و بر بينوايان‌ ظلم‌ مي‌كنند.
عن‌ سعيد ـ (رض) ـ قَدْ سَمعْت‌ُ رسول‌َ الله ـ(ص)ـ يَقُول‌ُ:
«مَنْ‌ ظَلَمَ‌ شِبْرَاً من‌ أرْضٍ‌ طوَّقَه‌ُ يوم‌َ القيامَةِ مِنْ‌ سَبْع‌ أَرْضِيْن‌َ وَمَن‌ْ قُتل‌َ دون‌َ مَالِه‌ فَهُوَ شَهيدٌ» (1).
سعيد ـ (رض) ـ گويد: از پيامبر ـ(ص)ـ شنيدم‌ كه‌ مي‌فرمود: «هر كس‌ يك‌ وجب‌ زمين‌ را به‌ ناحق‌ از ديگري‌ غصب‌ نمايد، خداوند در روز قيامت‌ هفت‌ زمين‌ (آتش‌) بر گردن‌ او سوار مي‌كند، و هر كس‌ به‌ خاطر مالش‌ كشته‌ شود، شهيد به‌ شمار مي‌آيد».
پس‌ بايد تمامي‌ ظالمان‌ گوش‌ به‌ زنگ‌ باشند كه‌ پروردگار به‌ آساني‌ از آنان‌ نمي‌گذرد و روزي‌ فرا خواهد رسيد كه‌ مظلومان‌ حق‌شان‌ را بستانند، اما آن‌ روز براي‌ ظالمان‌، روز بدبختي‌ و سيه‌رويي‌ است‌.
﴿وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ﴾ [شعراء: آيه‌ 227].
و كساني‌ كه‌ ستم‌ مي‌كنند خواهند دانست‌ كه‌ بازگشت‌شان‌ به‌ كجا و سرنوشت‌شان‌ چگونه‌ است‌؟!
﴿وَلاَ تَحْسَبَنَّ اللّهَ غَافِلاً عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الأَبْصَارُ﴾ [ابراهيم‌: آيه‌ 42].
 «(اي‌ پيغمبر!) گمان‌ مبر كه‌ خدا از كارهايي‌ كه‌ ستمگران‌ مي‌كنند بي‌خبر است‌ (نه‌، بلكه‌ مجازات‌) آنان‌ را به‌ روزي‌ حوالت‌ مي‌كند كه‌ چشم‌ها در آن‌ (از خوف‌ و هراس‌ چيزهايي‌ كه‌ مي‌بينند) باز مي‌ماند».
----------------------------------------------------------------------------------------
1) بخاري‌: باب‌ المظالم‌، ح‌ 2452، أسدالغابة: ج‌2، ص‌ 254.حضرت‌ سعيد ـ (رض) ـ نيز يكي‌ از افرادي‌ بود كه‌ اگر دست‌ به‌ دعا بر مي‌داشت‌ و چيزي‌ را از خداوند درخواست‌ مي‌كرد، پروردگار توانا دعايش‌ را رد نمي‌فرمود و درخواستش‌ را مي‌پذيرفت‌.
به‌ عنوان‌ نمونه‌، به‌ روايت‌ هشام‌ بن‌ عروه‌ مراجعه‌ مي‌كنيم‌. هشام‌ از پدرش‌ روايت‌ مي‌كند كه‌: 
«أَروي‌» دختر اويس‌، ادعا مي‌كرد كه‌ سعيد بخشي‌ از زمين‌ او را غصب‌ كرده‌ و آن‌ را به‌ ملك‌ خود افزوده‌ است‌. او اين‌ موضوع‌ را در محضر مسلمانان‌ تكرار مي‌كرد و از آن‌ سخن‌ مي‌گفت‌. سپس‌ شكايت‌ آن‌ را پيش‌ مروان‌ بن‌ حكم‌، والي‌ مدينه‌ برد. مروان‌ چند نفر را نزد سعيد فرستاد كه‌ با او صحبت‌ كنند. اين‌ شايعه‌ بر شاگرد مخلص‌ رسول‌ خدا ـ(ص)ـ سخت‌ آمد و گفت‌:
«گمان‌ مي‌كنيد به‌ او ظلم‌ مي‌كنم‌! چگونه‌ به‌ او ظلم‌ مي‌كنم‌؟! من‌ كه‌ شنيدم‌ از پيامبر ـ(ص)ـ مي‌فرمود: «هر كس‌ يك‌ وجب‌ زمين‌ را غصب‌ كند، به‌ امر خداوند در روز قيامت‌ تا هفت‌ طبق‌ آتش‌ به‌ گردنش‌ طوق‌ مي‌شود».
مروان‌ در اين‌ لحظه‌ گفت‌: «بعد از گفتن‌ اين‌ حديث‌ ديگر بيّنه‌اي‌ از تو نمي‌خواهيم»‌.
حضرت‌ سعيد (رض) گفت‌: «پروردگارا! اين‌ زن‌ گمان‌ مي‌كند من‌ به‌ او ظلم‌ كرده‌ام‌، اگر دروغ‌ مي‌گويد، او را نابينا كن‌، و در چاهي‌ بينداز كه‌ بر سر آن‌ با من‌ نزاع دارد. و حق‌ مرا طوري‌ مشخص‌ و روشن‌ فرما كه‌ مسلمانان‌ بدانند من‌ به‌ او هيچ‌ ظلمي‌ نكرده‌ام‌»(1).
طولي‌ نكشيد كه‌ در درّه‌ي‌ عقيق‌ سيلي‌ جاري‌ شد كه‌ هرگز چنان‌ سيلي‌ جاري‌ نشده‌ بود، و بر اثر سيل‌ حد زمين‌ مورد نزاع‌ كشف‌ و معلوم‌ شد و براي‌ مسلمانان‌ مشخص‌ شد كه‌ سعيد راست‌ گفته‌ است‌.
يك‌ ماه‌ بعد از آن‌، زن‌، بينايي‌اش‌ را از دست‌ داد، و در حالي‌ كه‌ در زمينش‌ مي‌گشت‌، به‌ قعر چاه‌ افتاد.
عبدالله بن‌ عمر ـ (رض) ـ گفته‌ است‌: «وقتي‌ ما بچه‌ بوديم‌ مي‌شنيديم‌، كه‌ مي‌گفتند: «خدا مانند أروي‌ كورت‌ كند»(2). 
چگونه‌ دعايش‌ قبول‌ نمي‌افتد در حالي‌ كه‌ رسول‌ خدا ـ(ص)ـ فرمود: «از دعاي‌ مظلوم‌ بترسيد، كه‌ بين‌ مظلوم‌ و خداوند حجابي‌ وجود ندارد».
آن‌ هم‌ وقتي‌ مظلوم‌، سعيد بن‌ زيد، يكي‌ از ده‌ يار بهشتي‌ پيامبر ـ(ص)ـ، يكي‌ از مجاهدان‌ راه‌ اسلام‌، و يكي‌ از پيشگامان‌ نخستين‌ اسلام‌ باشد.
-----------------------------------------------------------------------------------
1) اصحاب‌ الرسول‌: ص‌ 268 به‌ نقل‌ از مسلم‌: ح‌ 1231.
2) مختصري‌ از زندگاني‌ ياران‌ پيامبر ـ (ص) ـ: ص‌ 187.حضرت‌ سعيد بن‌ زيد (رض) نيز همچون‌ بقيه‌ي‌ شاگردان‌ پيامبر ـ(ص)ـ بعضي‌ از احاديث‌ صحيح‌ را براي‌ امت‌ اسلامي‌ روايت‌ نموده‌ است‌. 48 حديث‌ از رسول‌الله ـ(ص)ـ از طريق‌ ايشان‌ نقل‌ شده‌ است‌.
به‌ عنوان‌ نمونه‌ حديث‌ هشدار به‌ ظالمان‌ كه‌ نقل‌ كرديم‌ و نيز حديث‌ عشره‌ مبشّره‌ از طريق‌ ايشان‌ روايت‌ شده‌ است‌.
عَن‌ سعيدٍ ـ (رض) ـ: اَن‌َّ النّبي‌َّ ـ(ص)ـ قال‌: 
«أبوبكر في‌ الجَنّة وعمر في‌ الجَنّة، وعثمان‌ في‌ الجَنّة، وعلي‌ في‌ الجَنّة، وطلحة في‌ الجَنّة، والزبير في‌ الجَنّة، وعبدالرِّحمن‌ بن‌ عوف‌ في‌ الجَنّة، وسعد بن‌ أبي‌وقاص‌ في‌ الجَنّة، وسعيد في‌الجنّة، و أبوعبيدة بن‌ الجرّاح‌ في‌الجَنَّة» (1).
پيامبر ـ(ص)ـ فرمود: ابوبكر، عمر، عثمان‌، علي‌، طلحه‌، زبير، سعد، سعيد، عبدالرحمن‌ بن‌ عوف‌ و ابوعبيده‌ بهشتي‌ هستند.
سعيد بن‌ حبيب‌ (رح) گويد:
اين‌ ده‌ نفر با پيامبر ـ(ص)ـ در يكجا خواهند بود؛ چراكه‌ اينان‌ در جنگ‌ها در جلو پيامبر ـ(ص)ـ و در نمازها پشت‌ سر آن‌ حضرت‌ ـ(ص)ـ قرار داشتند. و اينها كساني‌ هستند كه‌ از سوي‌ شخصيّتي‌ مژده‌ي‌ بهشت‌ را دريافت‌ كرده‌اند كه‌ از روي‌ هوي‌ و خواهش‌ نفس‌ سخن‌ نمي‌گويد، بلكه‌ هر آنچه‌ مي‌گويد وحي‌ خداوندي‌ است‌. پس‌ اين‌ ده‌ نفر را ده‌يار بهشتي‌ «عشره‌ مبشّره‌» گويند(2). 
--------------------------------------------------------------------------
1) ابن‌ماجه‌: ح‌ 133. و ترمذي‌ از طريق‌ عبدالرحمن‌ بن‌ عوف‌: ح‌ 3747. مسند احمد: ج‌1، ص‌ 193.
2) شباب‌ حول‌ الرسول‌: ص‌ 94.حضرت‌ سعيد ـ (رض) ـ پس‌ از چند دهه‌ مبارزه‌ و جهاد، ارشاد و تبليغ‌ و... نداي‌ پروردگارش‌ را لبيك‌ گفت‌، كه‌ او را به‌ سوي‌ خويش‌ و به‌ دخول‌ در جمع‌ همرزمان‌ پيشين‌ و نيز هم‌ مجلس‌ شدن‌ با سرورش‌ فرا مي‌خواند:
﴿يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ(27) ارْجِعِي إِلَى رَبِّکِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً(28) فَادْخُلِي فِي عِبَادِي(29) وَادْخُلِي جَنَّتِي(30)﴾ [فجر: آيه‌ 30-27].
«[به هنگام مرگ به روح مؤمن گفته شود] اى نفس آرام گيرنده * خشنود خدا پسند به سوى پروردگارت باز گرد  * و در زمره بندگان [نيك‏] من در آى * و [نيز] به بهشت من د