وبکر آمد و یک دلو آب از چاه کشید و او، در کشیدن آب ضعیف بود و خداوند، او را می‌بخشد. سپس عمر آمد و دلو را به دست گرفت؛ هیچ پهلوانی سراغ ندارم که همانند او کاری را بدین قوت انجام دهد. عمر 
چنان آب کشید که همه‌ی مردم و شترانشان سیراب شدند و به استراحت پرداختند»(7)  
عمرو بن عاص(رض) می‌گوید: از رسول خدا(ص) پرسیدم: چه کسی را بیشتر از همه دوست داری؟ فرمود: «عایشه را». گفتم: از میان مردان، چه کسی را؟ فرمود: «پدر عائشه را». گفتم: سپس چه کسی را؟ فرمود: «عمربن خطاب را» و آن‌گاه مردان دیگری را نیز نام برد.(8)  به طور قطع زندگانی عمرفاروق(رض)، صفحه‌ای درخشان و برگی زرین از تاریخ اسلامی است و نمی‌توان نظیر رشادتها، اخلاص، جهاد و دعوت آن بزرگ مرد را در تاریخ هیچ یک از امتها مشاهده نمود.
به همین دلیل، بنده با مراجعه به منابع و مراجع، به بررسی، ترتیب و گردآوری ابعاد زندگی عمرفاروق(رض) پرداختم تا زندگی این بزرگوار، در دسترس و مورد استفاده‌ی دعوتگران، علما، اندیشمندان، سیاستمداران، رهبران و فرماندهان مسلمان، دانش پژوهان و عموم مردم قرار بگیرد تا بدین‌سان از آن الگو بگیرند و در دنیا و آخرت، مشمول فضل و لطف الهی شوند.
در کتاب پیش رویتان، زندگی عمربن‎خطاب(رض) از ولادت تا شهادت، بررسی می‌شود؛ بدین ترتیب که از نسب، خانواده، زندگی دوران جاهلیت، مسلمان شدن و هجرت کردن وی سخن به میان آمده و پیرامون نقش قرآن کریم در ساختار فکری ایشان و نقش همراهی با پیامبر(ص) در شکل گیری شخصیت عمر(رض) و پرورش وی بحث شده وآنگاه مواضع عمرفاروق(رض) در برابر غزوه‌ها و در جامعه‌ی مدنی مورد پردازش قرار گرفته است که‌ چگونه‌ عمر در زمان حیات پیامبر(ص) و در دوران ابوبکر(رض) نقش آفرینی نموده‌ است. همچنین چگونگی به خلافت رسیدن عمر(رض) و برنامه‌های حکومتی وی در زمینه‌هایی همچون شورا، عدالت گستری، شایسته سالاری وآزادی بیان، از دیگر موضوعاتی است که در این کتاب مورد بررسی قرار می‌گیرد. در این میان نکات دیگری نیز بررسی می‌شود؛ از جمله: مهمترین ویژگی‌های عمر(رض) و زندگی خانوادگی و اجتماعی وی در دوران خلافت و احترام از اهل بیت و توجه ویژه‌اش به حقوق زنان و عنایت خاص به پیشگامان مسلمان و نیز شوق خدمت به نیازمندان، تلاش برای پرورش نیروهای متعهد و کارآمد دولتی، مبارزه با مفاسد، توجه ویژه به نظام مالی و محاسبات اداری و قوانین بازرگانی، اشتیاق وافر به تحقق اهداف شرعی در جامعه از قبیل: حفظ و اقامه‌ی توحید و مبارزه با انحرافات و بدعت و نوآوری در دین، اهمیت دادن به شعایر دینی و عبادی و پاسداری از حرمت و جایگاه مجاهدان راه حق.
در این کتاب از نهضت علمی بزرگی که در دوران خلافت عمرفاروق(رض) پدید آمد، سخن به میان آمده است، و راجع به‌ توجیهات و تعلیمات ایشان در مدینه بحث و بیانی شیوا ارائه‌ داده‌ شده‌ است‌؛ عمر(رض)، مدینه را به مرکزی علمی تبدیل کرد؛ بدین‌سان مدینه، مهد علم و دانش و مرکز صدور احکام شرعی گردید؛ به این ترتیب علما، دعوتگران، قاضیان و فرماندهان از آن‌جا به اقصی نقاط دنیا اعزام می‌شدند. گفتنی است در این کتاب نقش خلیفه‌ی دوم در پیدایش مراکزی علمی در مکه، مدینه، بصره، کوفه، شام و ... مورد بررسی قرار می‌گیرد و بدین نکته اشاره می‌شود که عمرفاروق (رض) توجه ویژه‌ای به آموزش و پرورش و کادری علمی و متخصص جهت اعزام آنان به مناطق و شهرهای دور دست داشت و به موازات فتوحات اسلامی و گسترش قلمرو اسلام، به فرماندهانش دستور می‌داد تا در شهرهای فتح شده، مساجدی تأسیس نمایند و آن‌ها را مرکز دعوت و تعلیم و نشر فرهنگ اسلامی قرار دهند.
آری! مساجد، نخستین دانشگاههای اسلامی و نهادهای علمی بودند که علمای صحابه از طریق آن‌ها به آموزش ملتهای تازه مسلماني پرداختند که‌ بدون فشار و اجبار به‌ دایره‌ی مسلمانان پیوسته‌ بودند. گفتنی است تعداد مساجدی که در زمان عمربن خطاب(رض) در آن‌ها نماز جمعه برگزار می‌شد، حدود دوازده هزار مسجد بود. یکی از راهبردهای دعوتی و علمی عمرفاروق(رض) این بود که به دنبال هر لشکری که یکی از شهرهایی همچون: عراق، ایران، شام، مصر و کشورهای مغرب را فتح می‌کرد، مؤسسه‌ای فرهنگی متشکل را تشکیل می‌داد، لازم به‌ ذکر است که‌ حضرت عمر از کادرهایی ممتاز اعم از قاریان، محدثان و فقهای صحابه استفاده‌ می‌کرد که‌ در مدرسه‌ی نبوی و در شهر مدینه‌ پرورش یافته‌ بودند، تا مردم آن شهر یا منطقه را به بهترین شکل با اسلام آشنا سازند و به تعلیم و تربیت آنان بپردازند.
بنده، در این کتاب از علاقه و توجه عمرفاروق(رض) به شعر و شاعران سخن گفته‌ام. عمرفاروق(رض) بیش از سایر خلفای راشدین، به شعر اهمیت می‌داد و در سخنانش از شعر، بهره می‌برد و از ذوق ادبی بالایی برخوردار بود؛ چنانچه برخی از نصوص ادبی را نقد می‌کرد و با نظارت بر اشعار و سروده‌ها، اجازه نمی‌داد که شاعران، شعری بر خلاف واقعیت یا آموزه‌های دینی بسرایند یا در قالب شعر به کسی اهانت نمایند. عمر(رض) برای نظارت بر جامعه ادبی خویش، معیارهایی داشت که از آن جمله می‌توان به پاس داشتن زبان عربی، همخوانی واژه‌ها، دوری از تکلف و پیچیدگی، واضح بودن و تناسب واژه‌ها با معانی مورد نظر و ... اشاره کرد.
و در راستای تأدیب شاعران از روشهای گوناگونی بهره‌ می‌برد، از جمله‌ اینکه‌ ایشان برای حفاظت از شخصیت و آبروی مسلمانان از دست برد هجوگویان سه‌ هزار درهم را هزینه‌ کرد، تا آن‌جا که‌ یکی از شعرا در این خصوص گفت: 
وأخذت أطراف الكلام فلم تدع
ومنعتني عرض البخيل فلم يخف
		شتماً يضر ولا مديحاً ينفع
شتمي فأصبح آمناً لا يفزع

«تو افسار من را گرفتی و نگذاشتی به کسی ناسزا گفته شود و یا (به ناحق) ستوده شود.
و مرا از هتک حرمت بخیل منع کردی. بنابراین او از گزند زبان من در امان است و نمی ترسد».
در این کتاب پیرامون توسعه وآبادانی و مدیریت بحران در دوران خلیفه دوم و همچنین احداث راهها و ساماندهی حمل و نقل دریایی و خشکی و نیز تشکیل مراکز مرزبانی بحث شده و سایر اقدامات عمرفاروق (رض) مورد بررسی قرار گرفته است؛ از جمله: ایجاد شهرهای بزرگی مانند بصره، کوفه، فسطاط و اختصاص بودجه‌های نظامی و اقتصادی برای هر یک از این شهرها.
همچنین در کتاب پیش رویتان از تدابیر و عملکرد عمرفاروق(رض) در خشکسالی معروف «عام الرماده» سخن به میان آمده و بدین نکته اشاره شده است که عمر(رض) در آن روزهای سخت و طاقت فرسا، از خود الگوی خوبی در زمینه‌ی مدیریت بحران ارائه داد؛ چنانچه اردوگاه‌هایی برای پناهندگان آماده ساخت و به جمع آوری کمک از شهرهای دیگر پرداخت و با برگزاری نماز استسقاء (طلب باران) به خداوند متعال متوسل شد. از دیگر مواردی که در این موضوع، بدان اشاره شده، بخشی از اجتهادات فقهی عمر(رض) در این سال است؛ مانند: عدم اجرای حد سارق(9) ، عدم گرفتن زکات و به تأخیر انداختن آن و ... 
از دیگر نکات مورد بر