د او فرمود: باید از مردی که فرشتگان از او شرم می‌کنند حیا نمود. آن‌گاه به آنان گفتم: تا زمانی که جسد عثمان بر زمین است و او را دفن نکرده‌اند با هیچ کس بیعت نخواهم نمود. و چون او را دفن نمودیم مردم نزد من بازگشتند و خواهان بیعت با من شدند. من دست به دعا برداشتم و گفتم که خداوندا! تو خوب می‌دانی که من از عاقبت این بیعت، بیمناکم. اما پس از اصرار مردم با ایشان بیعت نمود(12) . امام احمد نیز از طریق محمد بن حنیفه روایت می‌کند که چون خبر رسید عائشه(رض) در منطقه «مربد» قاتلان عثمان را لعن و نفرین کرده است او نیز دست به دعا برداشت و دو یا سه بار چنین گفت: خداوندا! قاتلان عثمان را هر جا که هستد مورد لعن و نفرین خود قرار بده(13) . ابن سعد از طریق ابن عباس(رض) نیز نقل می‌کند که علی اعلام نمود که او هرگز در قتل عثمان دست نداشته و دیگران را نیز بدان کار امر نکردم، بلکه همه را از دست زدن به چنین کاری منع نمودم اما با این وجود نتوانستم جلوی آن مردمان را بگیرم(14) . در اخبار است که او به مردم اعلام کرد که هر كس از عثمان و راه و روش او بیزاری جوید، بداند که از ایمان راستین دور گشته است. به خداوند سوگند که هرگز در قتل او نقشی نداشتم و مردمان را از اقدام به چنین کاری بر حذر می‌داشتم.(15) 
و: از علی نقل می‌کنند که در شأن عثمان(رض) چنین گفت: او بیشتر از همه ما به صله‌رحم اهتمام می‌ورزید و بیشتر از همه ما از خداوند بزرگ و عذاب او بیم داشت.(16) 
ز: ابو عون روایت می‌کند که از محمد بن حاطب شنیدم که چون او در مورد عثمان از علی سؤال کرد او پاسخ گفت: عثمان از آن مردمانی بود که چون ایمان آوردند تقوا و ترس از خداوند را پیشه خود ساختند.(17) 
ح: از عمیره بن سعد نقل می‌کنند که او روزی با علی(رض) بر ساحل رود فرات قدم می‌زد که ناگاه چشمشان به کشتی‌ای افتاد بادبان بر افراشته، آن‌گاه علی به همراهان گفت: خداوند می‌فرماید: 
(وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنشَآتُ فِي الْبَحْرِ کَالْأَعْلَامِ) الرحمن: ٢٤ 
(خدا كشتيهائي ساخته و پرداخته (آفريدگان خود به نام انسآن‌ها) در درياها دارد كه همسان كوهها هستند). 
سپس چنین ادامه داد: به خداوندی که دریاها را مسخر نموده‌ تا کشتی‌ها بر آن‌ها روان باشند سوگند می‌خورم که هرگز دستم را به خون عثمان نیالودم و بدان کار خشنود نبودم.(18) 
ط: امام احمد از محمد بن حاطب نقل می‌کند که او از علی(رض) شنید که گفت: 
(إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُم مِّنَّا الْحُسْنَى أُوْلَئِکَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ) الأنبياء:١٠١ 
(آنان كه (به خاطر ايمان درست و انجام كارهاي خوب و پسنديده) قبلاً بديشان وعده نيك داده‌ايم، چنين كساني از دوزخ (و عذاب آن) دور نگاه داشته مي‌شوند). 
آنگاه فرمود که عثمان از جمله این افراد بود.(19) 
نیز نقل است که علی در مورد قتل عثمان چنین گفته است: آن روز که عثمان به قتل رسید کمر من نیز شکست(20) . حافظ ابن عساکر در رابطه با مبرا بودن علی(رض) از قتل عثمان(رض) سخنان خود او را تدوین نموده است تا این قضیه را از زبان خود علی بن ابی طالب(رض) به اثبات رسانیده باشد. علمای حدیث نیز در این زمینه کوشش‌های بسیاری از خود به یادگار گذاشته‌اند تا آنان نیز به ¬نوبه‌ي خود این اتهام نادرست را از ساحت پاک علی بن ابی طالب(رض) بزدانید.(21) 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) صحیح البخاری (کتاب فضائل الصحابة، حدیث3700). 
2) صحیح مسلم (کتاب فضائل الصحابه، حدیث2401). 
3) العقیدة فی اهل البیت بین الإفراط و التفریط، ص227. 
4) السنة، الخلال (1/325). 
5) العقیدة فی اهل البیت بین الإفراط و التفریط، 227. 
6) سنن البیهقی (2/42). 
7) العقیدة فی اهل البیت بین الإفراط و التفریط، ص229، حق الیقین، عبدالله شبر، ص189. 
8) البدایة و النهایة (7/202) 
9) المستدرک (3/103). 
10) منهاج السنة (4/406). 
11) العقیدة فی اهل البیت، ص230، طبقات ابن سعد (3/3). 
12) المستدرک (3/95). 
13) فضائل الصحابه (1/555). 
14) طبقات ابن سعد (3/82)، البدایة و النهایة (7/202). 
15) الریاض النضرة، ص543. 
16) صفة الصفوة (1/306) 
17) فضائل الصحابة (1/580) سند این روایت، صحیح می‌باشد. 
18) فضائل الصحابة (1/506). 
19) فضائل الصحابة (1/580). 
20) المنتظم فی تاریخ الملوک و الأمم (5/61). 
21) نگا: البدایة و النهایة (7/193). امام احمد از ابن عباس روایت می‌کند که او گفته است اگر همه امت در قتل عثمان(رض) با هم متحد می‌شدند خداوند، فرشتگان عذاب را بر ایشان نازل می‌فرمود تا آنان را چون قوم لوط(ع) سنگباران کنند(1) . نیز از اوست که در مدح عثمان و ذم قاتلان او چنین گفت: خداوند، ابو عمرو (عثمان) را بیامرزد که از بزرگوارترین و نیکوکارترین مردمان بود، بسیار شب زنده‌داری می‌کرد، چون به یاد آتش دوزخ می‌افتاد بسیار می‌گریست و از سخاوتمندترین مسلمانان به حساب آمد، بسیار وفادار بود. مناعت طبع والایی داشت و نزد مسلمانان، بسیار مورد احترام بود. او همان مردی بود که سپاه تبوک را بیاراست و رسول خدا(ص) او را داماد خویش نمود. خداوند هر آن کس را که لعن عثمان کند تا روز قیامت از رحمت خویش بدور دارد.(2)
---------------------------------------------------------------------------------------------------
1) فضائل الصحابة (1/563). 
2) العقیدة فی اهل البیت، ص234، مروج الذهب (3/64). ابن عساکر با سند خویش از سدی روایت نموده‌ و می‌گوید: نزد زید آمدم و او در «بارق»(1)  بود به‌ ایشان گفتم: شما از بزرگان و اولیای امور ما هستید، در مورد ابوبکر و عمر چه‌ می‌گویید؟ فرمود: آنان را به‌ عنوان ولی و سرپرست خود بپذیرید، همچنین می‌گفت: هرکس از ابوبکر، عمر و عثمان(رض) تبری‌ جوید در واقع او از علی(ع) تبری جسته‌‌ است(2). 
---------------------------------------------------------------------------------------------------
1) یکی از باغ‌های کوفه‌ است
2) العقیدة فی اهل البیت. ص 335 و تهذیب تأریخ دمشق 6/12.نقل است که علی بن حسین اعلام نمود که او با سخنان رافضیان در مورد ابوبکر و عمر و عثمان(رض) کاملاً مخالف است. ابو نعیم از طریق محمد بن علی روایت می‌کند که روزی جماعتی از مردمان عراق نزد پدرم، علی بن حسین آمدند، آنان در حضور پدرم آشکارا به ابوبکر و عمر اهانت می‌کردند؛ آن‌گاه با پدرم به گفتگو پرداختند و نظر او را در مورد صحابه، به ویژه عثمان، جویا شدند؛ پدرم به آنان گفت: به من بگویید آیا شما از نخستین مهاجرین در راه اسلام هستید که خداوند در شأن آنان می‌گوید: 
(لِلْفُقَرَاء الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ) الحشر: ٨ 
(همچنين غنائم از آنِ فقراي مهاجريني است كه از خانه و كاشانه و اموال خود بيرون رانده شده‌اند. آن كساني كه فضل خدا و خوشنودي او را مي‌خواهند، و خدا و پيغمبرش را ياري مي‌دهند. اينان راستانند). 
آن مردمان گفتند که خیر، آنان جزو آن مهاجرین نیستند. سپس از آنان سؤال کرد آیا جزو انصاری هستید که این آیه در مورد آنان است: 
(