داريد چون اين دو وقت داراي فضيلت و شرافت مي باشند و در اين دو وقت انجام دادن کار راحت است.
« هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا» يکي از مصاديق لطف و رحمت خدا نسبت به مومنان اين است که آنها را مي ستايد و بر آنان رحمت مي فرستد. و نيز فرشتگان براي مومنان دعا مي کنند که به سبب آن خداوند آنها را از تاريکي هاي گناهان و جهالت بيرون مي آورد و به نور ايمان و به مرحله علم و عمل مي رساند. پس اين بزرگ ترين نعمتي است که خداوند به بندگان فرمان بردار بخشيده است؛ امري که مستدعي آن است که شکر اين نعمت را به جاي آورند و ذکر خداوند را به کثرت انجام دهند؛ خداونداي که به آنها لطف نموده و فرشتگاني را که عرش او را حمل مي کنند، و بهترين فرشتگاني هستند، نيز فرشتگاني که پيرامون عرش را فرا گرفته اند مسخر کرده است تا پروردگارشان را به پاکي ياد کنند و براي مومنان طلب آمرزش نمايند. پس مي گويند:« رَبَّنَا وَسِعتَ کُلَّ شَي ءِ رَّحمَةَ وَعِلمَاَ فَاغفِر لِلَّذينَ تَابُوا واتَّبَعُوا سَبِيلَکَ وَقهِمِ عَذَاب الجَحيم، رَبَّنَا وَأدخِلهُم جَنَّتِ عَدنِ الَّتِي وَعَدتَّهُم وَمَن صَلَحَ مِن ءَ ابَآئِهِم وَأَزوَجِهِم وَذُرّيتَهِم إِنَّک إَنتَ العَزيزُ الحَکِيمُ ، وَقِهِم السَّيئَاتِ وَمَن تَق السَّيئّاتِ يومِئِذِ فَقَد رَحِمتَهُ وَذَلِکَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ» پروردگارا! رحمت و علم و آگاهي تو هرچيزي را به صورت گسترده  فرا گرفته است، پس کساني را که توبه کرده و از راه تو پيروي نموده اند بيامرز، و آنان را از عذاب جهنّم نجات بده. پروردگارا! آنها و کساني از پدران و همسران و فرزندانشان که صالح بوده اند به باغ هاي بهشتي وارد کن که به آنان وعده داده اي. بي گمان تو توانا و با حکمت هستي. و آنان را از بدي ها دور بدار و هرکس را در اين روز از بدي ها و شرها دور بداري به راستي که بر او رحم نموده اي، و اين رستگاري بزرگ  است.
پس اين رحمت و نعمتي است که خداوند در دنيا به آنها داده است. و امّا رحمت خداوند بر آنها در آخرت بزرگ ترين رحمت و برترين پاداش است و آن  اين است که به خشنودي پروردگار و سلام گفتنش بر آنان و شنيدن سخن بزرگ او و ديدن چهره زيبايش و به دست آوردن پاداش بزرگش دست مي يازند؛ پاداشي که ماهيت و مقدار آن را جز خداوندي که آن را به آنها بخشيده است کسي نمي داند. بنابراين  فرمود:« تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا كَرِيمًا» درودشان در روزي که او را ملاقات مي کنند سلام است. و براي آنان پاداشي ارزشمند فراهم ديده است.يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا؛ اي  پيامبر ، ما تو را فرستاديم  تا شاهد و مژده  دهنده  و بيم  دهنده  باشي.
وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُّنِيرًا؛ و مردم  را به  فرمان  خدا به  سوي  او بخواني  ، و چراغي  تابناک  باشي.
وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيرًا؛ و مؤمنان  را بشارت  ده  که  از سوي  خدا برايشان  فضيلتي  بزرگ  آمده  است.
وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا؛ از کافران  و منافقان  اطاعت  مکن  و آزارشان  را واگذار و بر خدا توکل  کن   ،که  خدا کارسازي  را بسنده  است.
چيزهايي که خداوند پيامبرش را به آن توصيف کرده است مقصود و چکيده و اصول رسالت او مي باشند که به ايشان اختصاص داده شده اند و آن پنچ چيز مي باشند:
يکي اينکه « شَهِدَاَ» پيامبر بر کارهاي خير و شري که امّت انجام مي دهد گواه است،  همان گونه که خداوند متعال فرموده است:« لِّتَکُونُوا شُهَدَاءَ عَلَي النَّاسِ وَيکُونَ الرَّسُولُ عَلَيکُم شَهيداَ» تا شما بر مردم گواه باشيد و پيامبر نيز بر شما گواه باشد. « فَکَيفَ إِذَا جِئنَا مِن کُلِّ أُمَّةِ بَشَهيدِ وَجِئنَا بِکَ عَلَي هَوُلَآءِ شَهيدَاَ» پس چگونه خواهد بود آن گاه که از هر امّتي گواهي بياوريم و  تو را بر اينها به عنوان گواه بياوريم. پس ايشان (ص) گواهي مقبول و عادل مي باشند.
دوّم و سوّم « وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا» پيامبر مژده دهنده و بيم دهنده مي باشد، اين مستلزم آن است که پيامبر آنچه مردم را به آن مژده مي دهد و يا مردم را از آن مي ترساند، و اعمالي که سبب مژده يا ترس مي شوند بيان کند. پس کساني که مژده داده شده اند مومنان پرهيزگاري هستند که ايمان آورده و عمل صالح انجام داده و گناهان را ترک نموده  اند. پس ايشان را مژده باد که هر نوع پاداش دنيوي و ديني که نتيجه ايمان و تقواست در زندگي دنيا به آنها مي رسد. و نيز ايشان را مژده باد که در آخرت از نعمت جاويدان و پايدار بهشت برخوردار خواهند شد. و همه اينها مستلزم آن است که اعمال، ويژگي هاي تقوا و انواع پاداش به صورت مشروح و مفصل ذکر شوند.
و بيم داده شدگان همان گناه پيشگان و مجرمان ستمگرند؛ کساني که اهل ستمگري و جاهليت اند و آن ها بايد در دنيا از کيفرهاي دنيوي و ديني که نتيجه جهل و ستمگري است بترسند و از گرفتار شدن به کيفر هلاک کننده و عذاب طولاني آخرت در هراس باشند که به طور مشروح اين تهديد و بشارت در قرآن و سنّت بيان شده است.
چهارم « وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ» پيامبر به سوي خدا دعوت مي کند. يعني خداوند او را فرستاده است تا مردم را به سوي پروردگارشان فراخواند و آنها را به نعمت هاي او که براي نيکان فراهم نموده است تشويق نمايد و مردم را به عبادت و پرستش خدا که هدف از آفرينش انسانها است دستور دهد. و اين مستلزم آن است که ايشان (ص) بر آنچه مردم را به آن فرا مي خواند استقامت داشته باشد و آنچه را که به سوي آن دعوت مي کند به صورت مفصّل و مشروح بيان دارد و خداوند را با صفات پاکش به مردم بشناساند و او را از آنچه که سزاوار شکوهش نيست منّزه و پاک بدارد. و انواع عبوديت و بندگي ها را براي مردم بيان کند و از نزديک ترين راهي که انسان را به خدا مي رساند دعوت کند، و به هر صاحب حقي حقش را بدهد و خالصانه براي خدا دعوت نمايد، نه براي اينکه براي خودش جايگاهي بزرگ فراهم سازد. آن گونه که بسياري از مردم دچار اين مشکل مي شوند و در راه دعوت به سوي خود و تعظيم خويش دعوت مي دهند. و همه اينها « بِإِذْنِهِ» به فرمان خداي تعالي و  امر و خواست و اراده او انجام مي گيرد.
پنجم« وَسِرَاجًا مُّنِيرًا» و اينکه او (ص) چراغي تابان و روشن است. و اين بيانگر آن است که مردم در ظلمت و تاريکي بزرگي قرار داشتند و هيچ نور و روشنايي وجود نداشت که به وسيله آن در تاريکي ها راهياب شوند و هيچ دانشي نبود که با آن تاريکي ها زدوده شود. تا اينکه خداوند پيامبر بزرگ را فرستاد، پس به وسيله او اين تاريکي ها را روشن ساخت و جاهليت را از بين برد و علم و  دانش جايگزين آن شد. و خداوند ب