ن ياد کردن شامل ياد کردن با قلب مي شود که با قلب به نعمت هاي خدا اعتراف کند و با زبان او را ستايش نمايد و با اعضا و جوارح از او اطاعت کند. ياد کردن نعمت هاي خداوند سبب مي گردد تا سپاس او به جاي آورده شود. سپس خداوند آنها را به اصل و اساس نعمت ها که آفرينش و روزي رساندن  است گوشزد نمود و فرمود:« هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاء وَالْأَرْضِ» آيا جز الله آفريننده اي وجود دار که شما را از آسمان و زمين روزي برساند؟! و از آنجا که هيچ کسي جز  خداوند نمي آفريند و روزي نمي دهد نتيجه مي گيريم که تنها او  معبود است و فقط او را بايد بندگي کرد. بنابراين فرمود:« لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ » هيچ معبود به حقي جز او نيست، پس چگونه از پرستش خداوند آفريننده و روزي دهنده روي مي گردانيد و به عبادت کسي روي مي آوريد که آفريده شده است و روزي داده مي شود؟!
« وَإِن يُكَذِّبُوكَ» اي پيامبر ! اگر تو را تکذيب کنند پيامبران پيش از تو در اين مورد  الگوي شما هستند. « فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ» زيرا آنان هم پيش از  تو تکذيب شده اند. پس خداوند تکذيب کنندگان را هلاک کرد و پيامبران و پيروانشان را ياري مي نمايد.يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ؛ اي  مردم  ، وعده  خدا حق  است   زندگي  دنيا شما را نفريبد ، و آن  شيطان   فريبنده  به  خدا مغرورتان  نگرداند.
إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ؛ شيطان  دشمن  شماست   او را دشمن  گيريد  او فرمانبران  خويش  را فرا مي   خواند تا همه  از دوزخيان  باشند.
الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ؛ و کافران  را عذابي  است  سخت  ، و براي  کساني  که  ايمان  آورده  اند و  کارهاي ، شايسته  کرده  اند آمرزش  و اجر بزرگي  است.
خداوند متعال مي فرمايد:« يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ»  اي مردم! وعده الهي در خصوص زنده شدن پس از مرگ و سزا و جزا دادن به خاطر اعمالتان حق است. يعني در آن شک و ترديدي نيست، و دلايل نقلي و عقلي بر اين امر دلالت مي نمايد.پس وقتي که وعده او حق است خود را براي آن آماده کنيد، و اوقات گرانبهايتان را هدر ندهيد، و بي درنگ اعمال شايسته  انجام دهيد و هيچ چيزي شما را از انجام کارهاي شايسته باز ندارد. « فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا» و زندگي دنيا و لذت ها و شهوت هايش شما را گول نزند و فريب آن را نخوريد و شما را از آنچه که براي آن آفريده شده ايد غافل ننمايد. « وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ» و شيطانِ فريبکار شما را گول نزند؛ شيطاني که در حقيقت دشمن شماست. 
« فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا» پس او را دشمن خودتان بدانيد و هميشه با او مبارزه نماييد و رويارويي با او را فراموش نکنيد زيرا او شما را مي بيند ولي شما او را نمي بينيد، و او همواره در کمين شماست. « إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِير» شيطان پيروانش را فرا مي خواند تا از ساکنان آتش سوزان باشند. اين هدف و مقصود او در مورد کساني است که از وي پيروي مي کنند. او مي خواهد آنها با گرفتار شدن به عذاب سخت در نهايتِ خواري و اهانت قرار بگيرند.
سپس بيان کرد که مردم برحسب پيروي کردن از شيطان و پيروي نکردن از او به دو گروه تقسيم مي شوند و پاداش هريک را بيان  نمود و فرمود:« الَّذِينَ كَفَرُوا» کساني که آنچه را پيامبران آورده اند و کتاب ها بر آن دلالت مي نمايند تکذيب مي کنند، « لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ» در آتش جهنّم عذاب سختي دارند و آنان هميشه در آن خواهند ماند. « وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ» و کساني که با دل هاي خود به آنچه خداوند گفته است ايمان آورده اند و به مقتضاي اين ايمان با اعضا و جوارح خود کارهاي شايسته کرده اند، گناهانشان آمرزيده خواهد شد، و به سبب اين آمرزش هر نوع شر و بدي از آنها دور مي گردد و پاداشي بزرگ دارند.أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاء وَيَهْدِي مَن يَشَاء فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ ؛ آيا آن  که  کردار بدش  را در نظرش  آراستند ، چنان  که  نيکويش  پنداشت   ،همانند کسي  است  که  چنين  نيست  ? پس  خدا هر که  را خواهد گمراه  مي  کند  و هر که  را خواهد هدايت  مي  کند  نبايد که  جان  تو به  خاطر آنها دچار  اندوه شود  زيرا خدا به  کارهايي  که  مي  کنند آگاه  است.
خداوند متعال مي فرمايد:« أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ» آيا کسي که کردار زشتش در نظر او آراسته شده، و شيطان اعمال بدش را براي او زينت داده و در نگاهش آن را زيبا و نيک کرده است، « فَرَآهُ حَسَنًا» پس او آن را نيک مي بيند، همانند کسي است که خداوند او را به راه راست و دين  استوار هدايت نموده است؟ پس آيا اين دو برابر هستند؟ اوّلي کار بد کرده و حق را باطل پنداشته و باطل را حق دانسته است، ولي دومّي کار نيک کرده و حق را حق ديده و باطل را باطل دانسته است.
اما هدايت و گمراه ساختن به دست خداوند است، « فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاء وَيَهْدِي مَن يَشَاء فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ» پس خداوند هرکس را بخواهد گمراه مي سازد، و هرکس را بخواهد رهنمون مي گرداند. پس نبايد با حسرت خوردن بر گمراهاني که کردار زشتشان برايشان آراسته شده و شيطان آنها را از حق بازداشته است خودت را از بين ببري. يعني خود را با غم و غصه ي گمراهان و حسرت خوردن بر آنها هلاک مکن، چون تو وظيفه اي جز تبليغ نداري، و هدايت آنها بر تو نيست، و خداوند آنها را طبق اعمالشان مجازات خواهد کرد. « إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ» بي گمان خداوند به آنچه مي کنند داناست و آنها را طبق کارهايشان  مجازات خواهد کرد.وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذَلِكَ النُّشُورُ؛ خداست  که  بادها را مي  فرستد تا ابرها را برانگيزند  و ما آنها را به  سرزمينهاي  مرده  مي  رانيم  و زمين  مرده  را به  آن  زنده  مي  کنيم   زنده  گشتن   در روز قيامت  نيز چنين  است.
خداوند متعال از کمال اقتدار و توانايي و از گستردگي بخشش و سخاوت خويش خبر مي دهد و اينکه او خدايي است که « أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَّيِّتٍ» بادها را روان مي دارد و بادها ابرها را بر مي انگيزانند و ما ابرها را به سوي سرزميني پژمرده رو