ده مي شويد.إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ پرهيزگاران  در بهشتها و نعمتند.
فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ؛ از آنچه  پروردگارشان  به  آنها داده  است  شادمانند ، و خدا آنها را از  عذاب  جهنم  نگه  داشته  است.
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ به  پاداش  کارهايي  که  کرده  ايد بخوريد و بياشاميد  گوارايتان  باد.
مُتَّكِئِينَ عَلَى سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ بر آن  تختهاي  کنار هم  چيده  ، تکيه  مي  زنند  حوريان  را همسرشان  مي ، گردانيم.
وقتي کيفر تکذيب کنندگان را بيان کرد، نعمت پرهيزگاران را نيزذکر نمود تا هم تشويق کرده باشد و هم بيم داده باشد و دل ها در ميان ترس و اميد به سر ببرند. پس فرمود:« إِنَّ الْمُتَّقِينَ» بي گمان کساني که با انجام دادن دستورات و پرهيز از منهّيات از خشم وناخشنودي و عذاب خداوند پروا داشته و پرهيز نموده اند، « فِي جَنَّاتٍ» در باغ هايي هستند که درختان پرشکوفه و نهرهاي خروشان و منظره هاي شگفت انگيز و منزل هاي آراسته آن باغ ها را فرا گرفته اند. « وَنَعِيمٍ» و در ناز و نعمت هستند. و اين شامل نعمت هاي قلبي و روحي و بدني مي باشد.
« فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ» از آن چه پروردگارشان به آنان داده شاد و خوشحالند و با شادي و لذّت از آن بهره مي برند و از نعمت هاي وصف ناپذيري که خداوند به آن ها داده خوشحالند و هيچ کس نمي داندکه چه نعمت هاي لذّت بخشي براي وي پنهان شده است. « وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» و خداوند آنان را از عذاب دوزخ محفوظ داشته است. پس هر آن چه را که دوست داشتني است به آن ها داده است و از آن چه مايه ترس و وحشت است آنان را نجات داده است، چون کارهايي کرده اند که خداوند دوست داشته است، و از آن چه خدا را ناخشنود مي کند پرهيز کرده اند.
« كُلُوا وَاشْرَبُوا» و از انواع خوردنيها و نوشيدني ها که دوست داريد بخوريد و بياشاميد، « هَنِيئًا» و نوش و گواريتان باد. 
« بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ» آن چه بدان دست يافته ايد به سبب کارهاي نيک و گفته هاي خوبتان است که انجام داده ايد. « مُتَّكِئِينَ عَلَى سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ» آنان با راحتي و آرامش بر تخت هايي که با انواع پرده ها آراسته شده اند و در کنار هم قرار گرفته اند تکيه مي زنند. و خداوند تخت ها را اين گونه توصيف نمود که در کنار هم و رديف هستند. تا بر کثرت آن و ترتيب زيبايشان دلالت نمايد و نشانگر آن باشد که آن ها گردهم مي آيند و با مهرباني و شادي زندگي مي کنند. پس وقتي از نعمت هاي قلبي و روحي و جسمي برخودار شدند، آن گونه که در تصوّر هيچ انساني نمي گنجد، خوردني هاي لذيذ و نوشيدني هاي گوارا و مجالس زيبا که به دل هيچ انساني خطور نمي کند، بهره مند شدن از زناني باقي مي ماند که شادي جز با آن ها کامل نمي شود.  پس خداوند متعال بيان کرد آن ها همسراني دارند که از نظر هيئت و آفرينش و اخلاق از همه زن ها کامل تر مي باشند. بنابراين فرمود:« وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ» و حورهاي درشت چشم را به همسري آنان در مي آوريم و آن ها زناني هستند که از زيبايي ظاهري برخوردار هستند و هم داراي اخلاق خوب مي باشند که اين باعث مي شود بينندگان از زيبايي آن ها به حيرت بيافتند و عقل هاي جهانيان را بربايند و نزديک است که دل ها از اشتياق و علاقه به سوي آن ها پر بگشايند. «عِين» يعني درشت چشم ، حورهايي که چشم هايي دلکش دارند که سياهي و سفيدي آن بسيار زيباست.وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ کساني  که  خود ايمان  آوردند و فرزندانشان  در ايمان  ، پيرويشان  کردند  فرزندانشان  را به  آنها ملحق  مي  کنيم  و از پاداش  عملشان  هيچ  نمي  کاهيم  که  هر کسي  در گرو کار خويشتن  است.
وَأَمْدَدْنَاهُم بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ و پيوسته  از هر گونه  که  بخواهند ، ميوه  و گوشت  ، عطايشان  مي  کنيم.
يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ در آنجا جام  مي  دهند و جام  مي  ستانند ، که  در آن  نه  سخن  بيهوده  باشد و  نه  ارتکاب  گناه.
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ غلامانشان  چون  مرواريد پنهان  در صدف  ، به  گردشان  مي  چرخند.
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ پرسش  کنان  روي  به  يکديگر مي  کنند ،
قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ مي  گويند : پيش  از اين  در ميان ، کسانمان  ، تنها ما از خدا مي  ترسيديم.
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ پس  خدا بر ما منت  نهاد و ما را از عذاب  سموم  نگه  داشت.
إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ ما پيش  از اين  او را مي  خوانديم  ، که  او احسان  کننده  و مهربان  است.
اين از کمال نعمت بهشت است که خداوند فرزندان اهل بهشت را به خودشان ملحق مي گرداند، فرزنداني که در ايمان آوردن از پدران خود پيروي کرده اند، يعني به واسطه ي ايماني که از پدرانشان صادر شده به آنان ملحق شده اند، پس اگر پيروي نمودنشان به سبب ايماني باشد که از خودشان صادر شده باشد به طريق اولي آنان به پدرانشان ملحق ميشوند.
پس خداوند آن ها را در بهشت به پدرانشان ملحق مي گرداند و به مقام و منزلت آنان مي رساند، گرچه آن ها به وسيله عمل و کردار خود به آن مقامات نرسند، و اين کار را به پاداش پدرانشان انجام مي دهند تا ثوابشان بيش تر گردد. با وجود اين خداوند چيزي از اعمالشان را نمي کاهد.
ممکن است کسي گمان ببرد که اهل دوزخ نيز چنين هستند و خداوند فرزندانشان را به آن ها ملحق مي نمايد . بنابراين خداوند خبر داد که حکم هر دو سرا بهشت و جهّنم يکي نيست چرا که دوزخ سراي عدالت است. و از جمله عدالت الهي اين است که هيچ کس را بدون گناه عذاب نمي دهد، بنابراين فرمود:« كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ » هرکس در گروه عمل خود است.
پس هيچ کس بار گناه ديگري را بر دوش نمي کشد و بار گناه هيچ کسي بر دوش کسي ديگر گذاشته نمي شود. و اين جمله اي معترضه است و يکي از فوايد آن، اين است که توّهم مذکور را رفع مي نمايد.
« وَأَمْدَدْنَاهُم» و همواره از فضل گسترده و روزي فراگير خودمان به اهل بهشت مي رسانيم. « بِفَاكِهَةٍ» هر ميوه اي از انگور، انار، سيب و  انواع ميوه هاي لذيذي که بخواهند به آنان مي دهيم، و ميوه هايي ديگر اضافه بر آن چه مي خورند. « وَلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ»  و هرگوشتي که بخواهند از گوشت هاي پرندگان و غيره به آن ها مي دهيم. 
« يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا» و در بهشت جامي را از دست يکديگر مي گيرند يعني جام هاي شراب را از دست يکديگر مي گيرند و به هم د