 براي آنها مي سوخت.وَإِذَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُواْ بِاللّهِ وَجَاهِدُواْ مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُوْلُواْ الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُواْ ذَرْنَا نَكُن مَّعَ الْقَاعِدِينَ؛ چون  سوره  اي  نازل  شد که  به  خدا ايمان  بياوريد و با پيامبرش  به  جنگ   برويد ، توانگرانشان  از تو رخصت  خواستند و گفتند : ما را بگذار ، تا با آنهايي  که  بايد در خانه  نشينند در خانه  بنشينيم.
رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ يَفْقَهُونَ؛ بدان  راضي  شده  اند که  قرين  خانه  نشينان  باشند ، بر دلهايشان  مهر نهاده ، شده  و نمي  فهمند.
خداوند متعال با بيان اينکه منافقان همواره در انجام عبادت تنبلي مي ورزند و سوره ها و آيات در آنان اثر نمي گذارد، مي فرمايد:« وَإِذَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ» و هرگاه سوره اي نازل شود که در آن به ايمان آوردن به خدا و جهاد در راه وي دستور داده شوند، « اسْتَأْذَنَكَ أُوْلُواْ الطَّوْلِ مِنْهُمْ» توانگران و مالداران و کساني که هيچ عذري ندارند و خداوند آنها را با اموال و فرزندان کمک کرده است از تو اجازه مي خواهند. آيا نبايد سپاس خدا را به جا بياورند و او را ستايش کنند و آنچه را که بر آنان واجب نموده و انجام آن را برايشان آسان کرده است انجام دهند؟! ولي آنان جز اينکه سستي کنند و اجازه بخواهند که به آنان اجازه داده شود تا در خانه بنشينند چيز ديگري را نپذيرفتند، « وَقَالُواْ ذَرْنَا نَكُن مَّعَ الْقَاعِدِينَ» و گفتند: ما را بگذار با خانه نشينان باقي بمانيم.
خداوند متعال مي فرمايد:« رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ الْخَوَالِفِ» خشنود شدند به اينکه با زنان خانه نشين باقي بمانند. چگونه براي خود پسنديدند که با زنانِ خانه نشين باشند و به جهاد نروند؟! آيا درک و عقلي دارند که آنان را بر اين راهنمايي نمايد؟ يا « وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ» بردلهايشان مهر زده شده است، پس دلهايشان خير را در نمي يابد و اراده اي براي انجام آنچه که مايه خير و رستگاري است ندارند؟ پس آنان منافع و مصلحت هاي خود را نمي فهمند، زيرا اگر واقعا مي فهميدند که چنين حالتي مقام و جايگاه مردانگي آنان را پايين مي آورد براي خود نمي پسنديدند.لَـكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ جَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَأُوْلَـئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ؛ ولي  پيامبر و کساني  که  با او ايمان  آورده  اند با مال  و جان  خود در راه   خدا جهاد کردند  نيکيها از آن  آنهاست  و آنهايند که  رستگارانند.
أَعَدَّ اللّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ؛ خدا برايشان  بهشتهايي  که  جويها در آن  روان  است  و در آنجا جاويدانند ،  آماده  کرده  است   اين  است  رستگاري  بزرگ.
خداوند متعال مي فرمايد: هرگاه منافقان از رفتن به جهاد تخلف ورزند خداوند مومنان را از آنان بي نياز مي نمايد، و خداوند بندگان و خواصي دارد که فضل خويش را به آنان اختصاص داده است، و آنان اين کار را انجام مي دهند. و آنان «الرَّسُولُ» محمد، پيامبر خدا(ص) « وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ جَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ» و کساني که با او ايمان آوردند، با مال و جانشان بدون اينکه تنبلي و سستي نشان دهند، بلکه شادمان و سرحال جهاد کردند، « وَأُوْلَـئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ» و آنان کساني هستند که خوبي هاي  فراوان در دنيا و آخرت براي ايشان است. « وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» و آنان کساني اند که به بالاترين خواسته ها و کامل ترين آمال خويش دست مي يابند. و اينان رستگارانند.
« أَعَدَّ اللّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ» خداوند براي آنان باغهايي آماده نموده است که جويبارها از زير کاخها و درختان آن روان است، و در آن جاودانه مي مانند. اين است کاميابي بزرگ، پس هلاک باد کسي که به آنچه ايشان بدان مشتاقند مشتاق نيست و دين و دنيا و آخرتش را به تباهي کشانده است. و اين مانند فرموده الهي است که مي فرمايد:« قُل ءَامِنُوا بِهِ أَولَا تُومِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الِعلمَ مِن قَبلِهِ إِذا يتلَي عَلَيهمِ يحزِوُّنَ لِلأَذقِانِ سُجَّدَاَ» بگو: « به آن قرآن ايمان بياوريد يا ايمان نياوريد فرق نمي کند، بي گمان کساني که پيش از آن بديشان علم داده شده است هنگامي که قرآن بر آنها خوانده شود به سجده مي افتند.» و نيز فرموده الهي:« فَإِن يکفُر بِهَا هَوُلاءِ فَقَد وَکَّلنَا بِهَا قَومَاَ لَّيسُوا بِهَا بِکَفِرينَ» پس اگر ايشان به آن کفر ورزيدند ما گروهي را بر آن گماشته ايم که به آن کافر نيستند.وَقَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ لَوْلاَ يُكَلِّمُنَا اللّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ، و کسانی که نمی دانند، که « چرا خداوند با ما سخن نمی گوید یا آیه روشنی برای ما نمی فرستد؟»، کسانی که پیش از آنها بودند مانند سخن آنها گفتند، دل  و درونشان همسان است. به راستی که آیات برای قومی روشن ساخته ایم که یقین دارند.                    إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلاَ تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ، همانا تو را به حق مژده دهنده و بیم دهنده فرستاده ایم، و درباره یاران جهنم از تو پرسشی نخواهد شد. 
« وَقَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ» و نادانان اهل کتاب و دیگران گفتند: چرا خداوند با ما سخن نمی گوید آن گونه که با پیامبران سخن گفته است؟ « أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ» یا چرا معجزه و نشانه ای برای ما نمی آید؟! آنان با عقل فاسد و آرای ناقص خود و با این پیشنهادات بر آفریننده جرات کردند و در مق ابل پیامبران خداوند سرکشی نمودند. یکی از درخواستهای نامقعول آنان این بود که گفتند: « لَن نُّومِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللّهَ جَهرَةَ» هرگز به تو ایمان نمی آوریم مگر اینکه خدا را آشکارا ببینیم، « یَسئَلُکَ أَهلُ الکِتَبِ أَن تُنَزّلَ عَلَیهِم کِتَبَاَ مِّنَ السَّمَاءِ فَقَد سَأَلُوا مُوسَی أَکبَرَ مِن ذِلِکَ » اهل کتاب از تو می خواهند تا بر آنها کتابی از آسمان نازل کنی، به راستی که از موسی درخواست بزرگتری کردند، « وَقَالُوا مَالٍ هَذَا الرَّسُولٍ یَأکُلُ الطَّعامَ وَیَمشِی فِی الأَسوَاقِ لَولَا أُنزِلَ إِلَیهِ مَلَکُ فَیَکُونَ مَعَهُ نَذیرَا ، أَو یُلقَی إِلَیهِ کَنزُ أو تَکُونُ لَهُ جَنَةُ یَأکُلُ مِنهَا» و گ فتند: « این چه پیامبری است که غذا می خورد و در بازارها راه می رود؟! چرا فرشته ای به سوی او فرستاده نشده است که همراه او بیم دهنده باشد، یاخزانه ای به سوی او انداخته نشده است ی