ْنَيْنِ إِنَّمَا هُوَ إِلهٌ وَاحِدٌ فَإيَّايَ فَارْهَبُونِ و خداوند فرمود: «دو معبود برنگيرد، بلکه خدا معبودي يگانه است، پس از من بترسيد»
وَلَهُ مَا فِي الْسَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَهُ الدِّينُ وَاصِبًا أَفَغَيْرَ اللّهِ تَتَّقُونَ و آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست، و دين ماندگار نيز از آن اوست، پس آيا از غير خدا مي ترسيد؟ 
وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّهِ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ و آنچه از نعمت ها داريد همه از سوي خدا است، سپس چون زياني به شما برسد او را با ناله و زاري به فرياد مي خوانيد. 
ثُمَّ إِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنكُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ سپس هنگامي که خداوند زيان را از شما دور کرد آن گاه گروهي از شما به پروردگارشان شرک مي ورزند.
لِيَكْفُرُواْ بِمَا آتَيْنَاهُمْ فَتَمَتَّعُواْ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (بگذار) تا در حق آنچه به آنان داده ايم ناسپاسي کنند. پس بهره مند شويد، سپس به زودي خواهيد دانست (که چه سرنوشت سياهي داريد).
خداوند متعال دستور مي دهد تا تنها او به يگانگي پرستش شود،  در اين راستا چنين استدلال مي نمايد که تنها اوست نعمت ها را مي دهد، پس فرمود: (لاَ تَتَّخِذُواْ إِلـهَيْنِ اثْنَيْنِ) دو معبود برمگيريد، يعني درعبادت هيچ شريکي را براي خدا قرار ندهيد، چرا که (إِنَّمَا هُوَ إِلهٌ وَاحِدٌ(  او تنها معبود يگانه و يکتاست، و در صفتهاي بزرگش و در همۀ کارهايش يگانه و يکتاست . پس همانطور که او در ذات و اسما وصفات و کارهايش يکتاست، در عبادت نيز بايد او را يکي بدانيد، بنابراين فرمود : (فَإيَّايَ فَارْهَبُونِ ) پس ، از من بترسيد و دستور مرا اطاعت کنيد، و از آنچه نهي نموده ام بپرهيزيد و چيزي از مخلوقات را با من شريک نکنيد، زيرا مخلوقات همه مملوک خدا مي باشند. 
(وَلَهُ مَا فِي الْسَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَهُ الدِّينُ وَاصِبًا) و آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست، و دين ماندگار نيز از آن اوست، يعني دين و عبادت و کرنش در همۀ اوقات براي خداي يگانه است. پس دين را فقط از آن خدا بدانيد و عبادت را فقط براي خدا انجام دهيد و به عبادت و بندگي پروردگار متعال بپردازيد. (أَفَغَيْرَ اللّهِ تَتَّقُونَ) آيا از غير خدا؛ از اهل زمين و آسمان  مي ترسيد؟ آنها نمي توانند به شما سود يا زياني برسانند، و خداوند در بخشيدن و دادن يگانه و يکتاست، (وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ) و نعمت هاي ظاهري و باطني از آن برخوردار هستيد، (فَمِنَ اللّهِ) همه از سوي خدا است، و هيچ کس در آن با خداوند شريک نيست (ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ ) سپس چون زياني از قبيل فقر و بيماري و سختي به شما برسد، (فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ ) او را با ناله و زاري به فرياد مي خوانيد. چون مي دانيد هيچ کس جز او زيان و سختي را دور نمي کند. پس عبادت تنها شايستۀ خدايي است که آنچه را دوست داريد به شما بخشيده و آنچه را که دوست نداريد از شما دور نموده است. 
اما بيشتر مردم بر خود ستم مي نمايند و نعمت الهي را که بر آنان انعام نمود است انکار مي کنند، و چون در حالت آسايش قرار بگيرند برخي از مخلوقات و آفريده هاي خداوند را که خودشان محتاج اندف شريک او مي سازند. بنابراين فرمود: 
(لِيَكْفُرُواْ بِمَا آتَيْنَاهُمْ) تا در حق آنچه به آنان بخشيده ايم، از قبيل اينکه آنها را از سختي ها نجات داديم و از مشقت رهانيديم ناسپاسي نمايند. (فَتَمَتَّعُواْ) پس اندکي از دنياي خود بهره مند شويد، (فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ) بالاخره سرانجام کفرتان را خواهيد داشت.وَيَجْعَلُونَ لِمَا لاَ يَعْلَمُونَ نَصِيبًا مِّمَّا رَزَقْنَاهُمْ تَاللّهِ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنتُمْ تَفْتَرُونَ و از آنچه به آنان روزي داده ايم بهره اي براي بتهايي که (چيزي) نمي دانند مقرر مي کنند. سوگند به خدا از آنچه به دروغ برمي تافتيد، سوال خواهيد شد. 
وَيَجْعَلُونَ لِلّهِ الْبَنَاتِ سُبْحَانَهُ وَلَهُم مَّا يَشْتَهُونَ و براي خداوند دختراني قرار مي دهند، (پاک است او) و براي خود آنچه دوست دارند (قرار مي دهند).
وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالأُنثَى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ و هرگاه به يکي از آنان مژده تولد دختر داده شود در حالي که خشم و اندوهش را فرو مي خورد چهره اش سياه مي گردد. 
يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ أَلاَ سَاء مَا يَحْكُمُونَ به خاطر مژده بدي که به او داده مي شد خويشتن را از قوم و قبيله پنهان مي کرد، (با خودش مي گفت): آيا با خواري او را نگاه دارد يا وي را زنده به گور سازد؟ هان که چه قضاوت بدي مي کردند .
لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ وَلِلّهِ الْمَثَلُ الأَعْلَىَ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ کساني که به آخرت باور ندارند از وصف بدي برخوردارند، و صفت برتر از آن خداست، واو پيروزمند فرزانه است .
خداوند متعال از جهالت مشرکين و ستمگري شان و دروغ بستن آنها بر خدا خير داده و مي فرمايد: آنها براي بت هايشان که چيزي نمي داند و فايده و ضروري نمي توانند به کسي برسانند از روزي هايي که خداوند به ايشان داده بهره اي قرار مي دهند، پس مشرکان از رزق الهي براي شرک ورزيدن به خدا کمک مي گيرند، و به وسيلۀ روزي الهي به بت هايي که خود تراشيده اند تقريب و نزديکي مي جويند. همانطور که خداوند متعال فرموده است: 
(و جعلوا لله مما ذرا من الحرث و الانعم نصيبا فقالوا هذا لله بزعمهم و هذا لشرکائنا فما کان لشرکائهم فلا يصل الي الله) و مشرکان از آنچه خداوند از کشتزارها و چهارپايان پديد آورده است براي وي بهره اي مقرر کرده و به گمان خودشان گفتند: اين براي خداست، و اين براي بت هاي ما، پس آنچه که آنها براي بت هاي خود مقرر مي داشتند به خدا نمي رسيد. 
و خداوند متعال فرموده است: (تَاللّهِ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنتُمْ تَفْتَرُونَ( سوگند به خدا که از اين دروغ و بهتان هايتان سوال خواهد شد خداوند مي فرمايد: (و الله اذن لکم ام علي الله تفترون ، و ما ظن الذين يفترون علي الله الکذب يوم القيمه) آيا خداوند شما را به اين فرمان داده يا بر خدا دروغ مي بنديد؟ و کساني که بر خدا دروغ مي بندند درباره ي عذابي که خداوند در روز قيامت به آنان مي چشاند چه گمان مي دارند؟ بدون شک خدا در روز قيامت آنها را به خاطر افترا و دروغ بستنشان به شدت مجازات مي نمايد. 
(وَيَجْعَلُونَ لِلّهِ الْبَنَاتِ سُبْحَانَهُ) و براي خداوند دختراني قرار مي دهند، خداوند پاک و منزه است . مشرکان در مورد فرشتگان که بندگان مقرب الهي هستند، مي گفتند: فرشتگان دختران خدا هستند (وَلَهُم مَّا يَشْتَهُونَ ) و براي خود آنچه دوست داشتند قرار مي دادند. آنان پسران را براي خود قرار مي دادند و به شدت دختران را ناپسند مي داشتند. 
(وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ ب