><a class="text" href="w:text:945.txt">آيه 39-37</a><a class="text" href="w:text:946.txt">آيه 40</a><a class="text" href="w:text:947.txt">آيه 44-41</a><a class="text" href="w:text:948.txt">آيه 48-45</a><a class="text" href="w:text:949.txt">آيه 52-49</a><a class="text" href="w:text:950.txt">آيه 55-53</a><a class="text" href="w:text:951.txt">آيه 57-56</a><a class="text" href="w:text:952.txt">آيه 58</a><a class="text" href="w:text:953.txt">آيه 60-59</a></body></html>مکی‌ است‌ و داراي‌ (111) آيه‌ است‌.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 1: 
سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ پاک و منزه است آن (خدايي) که بندۀ خود را در شبي از مسجد الحرام به مسجد الاقصي برد که در پيرامونش برکت نهاده ايم، تا برخي از نشانه هاي خود را بدور بنمايانيم، بي گمان اوست که شنواي بيناست. 
خداوند متعال در اين آيه پاکي و بزرگي ذات پاکش را بيان مي دارد؛ خدايي که کارهاي بسيار بزرگ را انجام مي دهد و نعمتهاي بزرگ از آن اوست. از جمله نعمتهاي او يکي اين است که (أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى ) در شبي، بنده و پيامبرش محمد را از مسجد الحرام که به طور مطلق بزرگترين و شريفترين مسجد است به مسجد الاقصي برد که يکي از سه مساجد فاضلي است که داراي فضيلت ويژه مي باشند و جايگاه بسياري از پيامبران مي باشد. 
پس خداوند در يک شب پيامبرش را تا مسافت دوري برد، و در همان شب او را به جايش برگرداند، و از نشانه ها و آيات خود چيزهايي را به او نشان داد که هدايت و بصيرت و ثبات خرد او را بيشتر گردانيد. و اين بيانگر توجه و لطف خداوند نسبت به او بود، چرا که هۀ کارهايش را آسان نمود و نعمتهايي را به او ارزاني دارد که به وسيلۀ آن نعمتها مقامش از مقام تمامي گذشتگان و آيندگان برتر شد. 
از ظاهر آيه چنين بر مي آيد که اسرا در اول شب بوده و از مسجد الحرام شروع شده است. اما در روايت صحيح ثابت شده که پيامبر از خانۀ ام هاني به اسرا رفته است. فضيلت مجسد الحرام شامل تمامي منطقه ي حرم مي شود، پس همچنانکه پاداش عبادت در داخل مسجد مضاعف است، در ساير منطقه ي حرم نيز پاداش مضاعف دارد. 
نيز از ظاهر آيه بر مي آيد که پيامبر با روح و جسد به اسرا رفته است، وگرنه نشانه اي بزرگ و فضيلتي عظيم به حساب نمي آمد. 
احاديث فراواني از پيامبر در مورد اسرا ثابت شده، که آنچه را در اين سفر ديده بود به طور مشروح بيان مي نمايد. ايشان طبق اين احاديث ابتدا به بيت المقدس برده شد، سپس از آنجا به آسمانها عروج کرد تا اينکه به بالاي آسمانها رسيد، و بهشت و جهنم و پيامبران را با مراتب مختلفي که دارند مشاهده نمود، و پنجاه نماز بر  او فرض شد. سپس او به اشاره و پيشنهاد موسي چندين بار به پروردگارش مراجعه نمود تا اينکه نمازها در پنج فرض خلاسه شدند،ولي با پاداش همان پنجاه نماز. و در اين شب پيامبر و امتش به افتخاراتي نايل آمدند که مقدار و اندازۀ آن را فقط خدا مي داند. 
خداوند در سه جا پيامبرش را به صفت بندگي متصف مي سازد و از او به عنوان «عبد» نام مي برد: اول در مقام اسرا، دوم در مقام نازل کردن قرآن بر وي، سوم در مقام مبارزه مطلبي با کافران تا همانند اين قرآن را بياورند، چون او به خاطر بندگي پروردگارش به ا ين مقامهاي بزرگ نايل شد. 
(الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ) مسجد الاقصي ، جايي است که اطرافش را مبارک گردانده ايم. يعني با رويش درختان زياد و جاري ساختن نهرها و پيدايش آباداني، به آنجا برکت داده ايم. و از جمله برکت الهي برتر قرار دادن مسجد الاقصي بر ديگر مساجد به جز مسجد الحرام و مسجد النبي است و نيز از جملۀ برکتهايي که خداوند به مسجد الاقصي داده اين است که در روايات از مسلمانان خواسته شده تا براي عبادت و نماز خواندن در مسجد الاقصي به سوي آن درخت سفر بر بندد ، و خداوند آن را به عنوان جايگاه بسياري از پيامبران اختصاص داده است.وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ أَلاَّ تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلاً و به موسي کتاب داديم و آن را مآيه ي هدايت بني اسرائيل گردانيديم که جز من کار سازي نگيرد. 
ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا اي فرزندان کساني که آنها را با نوح سوار کشتي کرده ايم، به راستي که و بنده اي سپاسگزار بود. 
وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا و در کتاب (= تورات) به بني اسراييل اعلام کرديم که «دوبار در سرزمين تباهي مي ورزيد و با سرکشي بزرگي سر به طغيان بر خواهيد داشت»
فَإِذَا جَاء وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلاَلَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُولاً پس چون وعدل نخستين آن دو فرا رسد، بندگان بس پيکارگر خود را بر شما انگيخته مي دارم، پس خا نه ها را تفتيش مي کنند، و اين وعده، انجام پذيرفتني است. 
ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَاكُم بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا سپس شما را بر آنان چيره گردانيديم و با اموال و فرزندان ياريتان داديم و تعداد نفراتتان را افزونتر گردانيديم.
إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَاء وَعْدُ الآخِرَةِ لِيَسُوؤُواْ وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُواْ الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوْاْ تَتْبِيرًا اگر نيکي کنيد براي خودتان نيکي مي کنيد، و اگر بدي کنيد به خودتان بدي مي کنيد، پس چون وعدۀ ديگر فرا رسد (باز بندگانمان را مي فرستيم) تا شما را بد حال سازند و وارد مسجد شوند چنان که بار نخست بدان داخل شدند و بر هر که هر چه دست يابند بکشند و درهم کوبند. 
عَسَى رَبُّكُمْ أَن يَرْحَمَكُمْ وَإِنْ عُدتُّمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا اميد است پروردگارتان به شما رحم کند، و اگر برگرديد ما هم بر مي گرديم و جهنم را زنداني براي کافران ساخته ايم. 
در بسياري جاها خداوند نبوت محمد عليه السلام و نبوت موسي عليه الصلاه و السلام و کتاب و شريعت او دو پيامبر را با هم مقايسه مي نمايد، چون کتابهاي اين دو پيامبر بهترين کتاب، و شريعت آنان کاملترين شريعت مي باشند، و نبوت اين دو پيامبر برترين نبوت است، و بيشترين مومنان پيروان اين دو پيامبر مي باشند . بنابراين در اين جا فرمود: 
(وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ ) و به موسي کتاب تورات را داديم، (وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ)  و آن را مآيه ي هدايت بني اسرائيل گردانيديم که با است،اده از آن در تاريکي هاي جهالت به سوي آگاهي بر حق راه مي يابند و هدايت مي شوند (أَلاَّ تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيل