ه نيز خوانده شود کسي که مي خواند به آن گوش کند نمي تواند خوب گوش فرا دهد. 
(وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً) بلکه راهي ميان قرائت بلند و آهسته در پيش بگير،  واعتدال و ميانه روي را رعايت کن. 
(وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ ) و بگو: ستايش خداوندي را سزاست که از هر لحاظ داراي کمال و مجد و ستايش است و از هر آفت و نقصي پاک است. (الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ ) خدايي که فرزندي بر نگرفته، و در فرمانروايي او را هيچ شريکي نيست، بلکه تمام پادشاهي و فرمانروايي از آن خداوند يکتا و قهار است، پس جهان بالا و پايين همه در اختيار اوست، و هيچ کس داراي کوچکترين بهره اي از فرمانروايي نمي باشد. 
(وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ) و هيچ کدام از آفريده هايش را به دوستي نمي گيرد تا او را کمک و ياري نمايد. بلکه او بي نياز و پسنديده است . او خدايي است که به هيچ يک از مخلوقات نياز ندارد، نه در زمين و نه در آسمان ، ولي از سر احسان و منت مومنان را دوست مي دارد و آنها را از تاريکي ها به سوي روشنايي بيرونمي آورد. (الله ولي الذين آمنوا يخرجهم من الظلمت الي النور)
(وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ) بنابراين با بيان صفت هاي بزرگش و ورد زبان دادن نا مهاي زيبايش و ستودن او به خاطر کارهاي حکيمانه اش و تعظيم و پرستش وي و شريک قرار ندادن براي او اخلاص در عبادت، او را به بزرگي ياد کن.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:974.xml">جزء 15 (آیه 1 الي 78)</a><a class="folder" href="w:html:1007.xml">جزء 16 (آیه 79 الي 110)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:975.txt">آيه 6-1</a><a class="text" href="w:text:976.txt">آيه 8-7</a><a class="text" href="w:text:977.txt">آيه 12-9</a><a class="text" href="w:text:978.txt">آيه 14-13</a><a class="text" href="w:text:979.txt">آيه 15</a><a class="text" href="w:text:980.txt">آيه 16</a><a class="text" href="w:text:981.txt">آيه 18-17</a><a class="text" href="w:text:982.txt">آيه 20-19</a><a class="text" href="w:text:983.txt">آيه 21</a><a class="text" href="w:text:984.txt">آيه 22</a><a class="text" href="w:text:985.txt">آيه 24-22</a><a class="text" href="w:text:986.txt">آيه 26-25</a><a class="text" href="w:text:987.txt">آيه 27</a><a class="text" href="w:text:988.txt">آيه 28</a><a class="text" href="w:text:989.txt">آيه 30-29</a><a class="text" href="w:text:990.txt">آيه 31</a><a class="text" href="w:text:991.txt">آيه 34-32</a><a class="text" href="w:text:992.txt">آيه 36-35</a><a class="text" href="w:text:993.txt">آيه 41-37</a><a class="text" href="w:text:994.txt">آيه 44-42</a><a class="text" href="w:text:995.txt">آيه 46-45</a><a class="text" href="w:text:996.txt">آيه 49-47</a><a class="text" href="w:text:997.txt">آيه 50</a><a class="text" href="w:text:998.txt">آيه 52-51</a><a class="text" href="w:text:999.txt">آيه 53</a><a class="text" href="w:text:1000.txt">آيه 54</a><a class="text" href="w:text:1001.txt">آيه 55</a><a class="text" href="w:text:1002.txt">آيه 56</a><a class="text" href="w:text:1003.txt">آيه 59-57</a><a class="text" href="w:text:1004.txt">آيه 70-60</a><a class="text" href="w:text:1005.txt">آيه 76-71</a><a class="text" href="w:text:1006.txt">آيه 78-77</a></body></html>مکی‌ است‌ و داراي‌ (110) آيه‌ است‌.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه 6-1
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجَا ستايش خداوندي را سزاست که کتاب را به بنده اش فرو فرستاده و در آن هيچگونه کژي و انحرافي قرار نداده است. 
قَيِّمًا لِّيُنذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا [کتابي] که مستقيم و پابرجاست تا [مردمان را] از عذاب سخت خود بترساند، و مومناني را که کارهاي شايسته مي کنند بشارت دهد به اينکه پاداش خوي دارد. 
مَاكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا جاودانه در آن خواهند ماند. 
وَيُنذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا و تبرساند کساني را که گفتند: «خداوند فرزندي برگرفته است».
مَّا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا نه ايشان و نه پدرانشنا از آن هيچ گونه آگاهي ندارند، سخني که از زبانشان بر مي ايد بس گران است، آنان جز دروغ نمي گويند. 
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا پس چه بسا که جان خويش را در پي ايشان از غم و خشم اينکه آنان به اين کلام ايمان نمي آورند هلاک سازي.
حمد يعني ستايش خداوند بر صفت هايش که همه صفت کمال اند، و بر نعمت هاي ظاهري و باطني و ديني و دنيوي او، و به طور مطلق بزرگترين نعمت او فرو فرستادن کتاب بزرگ قرآن بر بنده و پيامبرش محمد عليه السلام است.پس خداوند خويشتن را ستده و در ضمن آن بندگان را راهنمايي مي کند تا او را به خاطر اينکه پيامبري را به سوي آنها فرستاده و کتاب را برايشان نازل نموده است بستايند. سپس اين کتاب را به دو صفت متصف نموده که مبين آنند اين کتاب را هر جهتي کامل، است: اينکه کژي و انحراف در آن وجود ندارد، و اينکه خداوند ثابت نموده اين قرآن راست و درست است. پس نفي کردن کژي و انحراف از قرآن بدان معني است که در اخبار آن دروغ وجود ندارد و اوامر و نواهي اش ستمگرانه و دستوراتي بيهوده نيستند. 
و اثبات راست بودن قرآن مقتضي آن است که قرآن خبر نمي دهد مگر از بزرگترين خبرها، و آن ها خبرهايي هستند که قلب ها را مملو از شناخت و ايمان و عقل مي نمايند، مانند اينه خداوند از نامها و صفات و کارهايش خبر داده است. و از جمله اخبار قرآن امور پنهان گذشته و آينده است . و اوامر و نواهي قرآن نيز نفس ها را پاک نموده و رشد داده و به کمال مي رساند، چون اوامر و نواهي قرآن کمال عدالت و انصاف و اخلاص و بندگي کردن براي پروردگار جهانيان را که شريکي ندارد دربر دارند. و چون قرآن چنين کتابي است بايد خداوند خويشتن را به خاطر فرو فرستادن آن بستايد. 
(لِّيُنذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِن لَّدُنْهُ) تا مردم را با اين قرآن از عذابش بترساند؛ عذابي که آن را براي کساني مقدر نموده است که با دستورش مخالفت مي ورزند. و اين عذاب دنيا و عذاب آخرت را شامل مي شود. و از نعمت هاي الهي اين است که بندگانش را بيم داده، و از آنچه که به آنه زيان مي رساند و آنها را هلاک مي کند بر حذر داشته است، همچنانکه خداوند متعال وقتي در قرآن حالت جهنم را بيان مي نمايد، مي فرمايد: (ذلک يخوف الله به ، عباده، يعباده فاتقون) اين چيزي است که خداوند بندگانش را با آن مي ترساند پس اي بندگانم بر حذر باشيد. 
و از مهرباني خداوند نسبت به بندگان اين است که کيفرهاي سختي براي کساني که با دستورات او مخالفت نمايند مقرر کره است. و آن را برايشان بيان نموده، و اسبابي که انسان را به آن کيفرهاي سخت گرفتار مي نمايد بيان داشته است .
(وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا) و مومناني را که کارهاي شايسته مي کنند مژده مي دهد به اينکه پاداش خوبي دارند. يعني خداوند کتاب را بر بنده اش نازل نموده تا کساني را که به او و پيامبران و کتابهايش ايمان دارند؛ آناني که ايمانشان کامل گشته و کارهاي شايسته از قبيل امور واجب و مستحب را با اخلاص