 نظر نماید. برای زنان نیز به همین صورت می باشد. از اسماء دختر يزيد -رضي الله عنها- نقل است که پیامبر صلى الله عليه و سلم از کنار ما زنان گذر نمود و بر ما سلام نکرد. [ابوداود]

سلام کردن بر کودکان:
شخص سمن تر باید بر کودکان سلام کند تا آنان دوستی و محبت  را احساس کنند. از حضرت انس -رضي الله عنه- روایت است که: همانا پیامبر صلى الله عليه و سلم بر عده ای پسرکان می گذشت و بر آنان سلام می فرمودند. [مسلم]

بعضی جاها نباید سلام کرد: 
چنانچه فرد در دستشویی باشد سلام نمی نماید. همچنین در هنگام اذان و اقامه و نماز و در حین خطبه ی جمعه و موقع غرق دعا و نیایش بودن و زمان گفتن لبیک و تلبیه در حج یا عمره.

سلام نمودن بر یک گروه و جماعت:
فرد مسلم بر یک عده که یکجا می باشند سلام نموده و با یک نفر تنها سلام و احوالپرسی نمی کند بلکه باید که بر همگی سلام کرده و در این بین می تواند با کسی به طور جداگانه نیز سلام و احوالپرسی کند. مثلاً دانش آموز پس از آنکه به همه سلام می نماید، آنگاه بطور جداگانه سلام و احوالپرسی ویژه ای با استادش داشته باشد.

سلام کردن در خانه ی خالی: 
وقتی مسلمان وارد خانه ی خالی می شود و کسی در آن جا نیست، باز هم سلام کرده و می گوید: السلام علينا و على عباد الله الصالحين.

سلام هنگام ترک کردن مکانی و برگشتن:
پیامبر صلى الله عليه و سلم می فرماید: (إذا انتهى أحدكم إلى مجلس فليسلم؛ فإن بدا له أن يجلس فليجلس، ثم إذا قام فلْيسلم؛ فليست الأولى أحق من الآخرة) [احمد و ترمذي و ابو داود] یعنی: « هرگاه يکی از شما به مجلسی برسد، بايد سلام کند و هرگاه قصد کند که برخيزد، بايد سلام کند، زيرا سلام اولی از دومی سزاوارتر نيست.»
......................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comجنازه اي را از نزديک پيامبر صلى الله عليه و سلم مي بردند و صحابه از او به نيکي ياد کردند. آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرمود: (وجبتْ) يعني: « واجب شد!» سپس جنازه ي ديگري را بردند و از او به بدي ياد کردند و آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرمود: (وجبتْ). حضرت عمر بن خطاب - رضي الله عنه - از پيامبر صلى الله عليه و سلم منظور ايشان از چيزي که فرمودند را سؤال کرد و آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرمود: (هذا أثنيتم عليه خيرًا فوجبت له الجنة، وهذا أثنيتم عليه شرًّا فوجبت له النار، أنتم شهداء الله في الأرض) يعني: «شخصي را که به نيکوئي ستوديد، بر او بهشت واجب شد و ديگري را که به بدي ياد کرديد، بر او دوزخ واجب شد، شما شاهدان خدا در زمين مي باشيد.» [متفق عليه]
***
رسول الله صلى الله عليه و سلم تاکيد زيادي به دنبال جنازه رفتن داشته و اهميت و بزرگي اين کار را بيان نموده و مي فرمود: (من شهد الجنازة حتى يصلي فله قيراط، ومن شهد حتى تُدفن كان له قيراطان) يعني: « آنکه به جنازهء حاضر شود، تا نماز بر او خوانده شود، براي او يک قيراط ثواب است و کسي که حاضر شود آن را تا اينکه بگور سپرده شود، براي او دو قيراط ثواب است.» پرسيدند: منظور از دو قيراط چيست؟
فرمود: (مثل الجبلين العظيمين) يعني: « مثل دو کوه بزرگ.» [متفق عليه]
در مورد جنازه نيز آدابي هست که بر هر مسلماني لازم است که از آن ها تبعيت نمايد، مهم ترين اين آداب از اين قرار مي باشند:

تلقين شهادتين به فرد در حال احتضار: 
کسي که نزديک فرد در حال احتضار است به او بگويد: "بگو: لا إله إلا الله"، به خاطر فرمايش پيامبر صلى الله عليه و سلم که مي فرمايد: (لقِّنوا موتاكم لا إله إلا الله) يعني: « براي بيمار در شرف مرگ تان لا إِلهَ إِلاَّ اللَّه را تلقين کنيد.»[مسلم]
همچنين آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرموده اند: (من كان آخر قوله: لا إله إلا الله، دخل الجنة) يعني: « کسي که سخن آخرش لا إِلهَ إِلاَّ اللَّه باشد، به بهشت داخل مي شود.» [ترمذي و حاكم]

پوشاندن و فروبستن چشمان او: 
اولين کاري که در مواجهه با ميت لازم است انجام گيرد، فروبستن چشم هاي او و پوشانيدن صورت وي مي باشد. (فإن الروح إذا قبض تبعه البصر) يعني: «زماني که روح قبض مي شود، چشم به دنبال آن است.» [مسلم]

صبر و حمد و سپاس خداوند و گفتن " إنا لله وإنا إليه راجعون ":
فرد مسلمان وقتي کسي را از دست مي دهد خود را به زينت صبر مي آريد و بسيار مي گويد: (إنا لله وإنا إليه راجعون، اللهم أجرني في مصيبتي واخلف لي خيرًا منها) يعني: «بي شک ما از آن خدا هستيم و همانا همگي ما به سوي او مراجعت خواهيم کرد. خداوندا! مرا در مقابل اين مصيبت پاداش بده، و در عوض آن به من بهتر عنايت فرما.» [مسلم]

و بگويد: (لا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظيم) يعني: «هيچ نيرويي بازدارنده از گناه و وا دارنده به نيکي بجز خداوند نيست.» و سپس براي فرد دعا نمايد. وقتي پيامبر صلى الله عليه و سلم نزد (أبي سلمة) رفت و او تازه جان سپرده بود، چشمان وي را بست و فرمود: (إن الروح إذا قبض تبعه البصر) يعني: « زماني که روح قبض مي شود، چشم به دنبالش مي نگرد.» آن وقت کساني از خانواده اش ناله و زاري کردند و پيامبر صلي الله عليه و سلم فرمود: (لا تدعوا على أنفسكم إلا بخير؛ فإن الملائكة يؤمِّنون على ما تقولون) يعني: « بر خويش جز دعاي خير مکنيد، زيرا فرشتگان بدانچه مي گوئيد آمين مي گويند.» سپس ادامه داد: (اللهم اغفر لأبي سلمة، وارفع درجته في المهديين، وأخلفه في عقبه في الغابرين، واغفر لنا وله يا رب العالمين، وأفسح له في قبره، ونوِّر له فيه) يعني: « بار خدايا ابو سلمه را بيامرز و مرتبه اش را در ميان هدايت شدگان بلند نما و بر کساني که از وي مانده اند، تو سرپرستي کن و اي پروردگار عالميان بر وي و بر ما بيامرز و قبرش را بر وي گشاده کن و آن را برايش روشن بدار.» [مسلم]

گريستن در اين مواقع با صبر و تسليم در برابر امر خداوند منافاتي ندارد. چنانچه پيامبر صلي الله عليه و سلم نيز هنگامي که فرزندش ابراهيم فوت کرد بر او گريست و فرمود: (إن العين تدمع، والقلب يحزن، ولا نقول إلا ما يرضي ربنا، وإنا بفراقك يا إبراهيم لمحزونون) يعني: « همانا چشم اشک مي ريزد و دل اندوهگين مي شود ونمي گوئيم، مگر آنچه که پروردگار ما را راضي مي سازد و همانا به فراق تو اي ابراهيم ما غمگينيم.» [بخاري و ابوداود]
چيزي که از آن نهي شده است انجام کارهايي همراه گريه کردن است که در شريعت مردود مي باشند، مانند: بر سر و صورت زدن، گريبان دريدن و گفتن عبارات و سخنان جاهليت.

شتاب در کفن و دفن ميت: 
بايد که در شستن و خوشبو نمودن و تکفين ميت عجله بخرج داد. اين قاعده در مورد شهدايي، که در ميدان نبرد با کفار به شهادت رسيده اند، صدق نمي کند و نه غسل داده شده و نه تکفين مي شوند، بلکه با همان لباسي که در آن به شهادت رسيده است دفن مي گردد و خداوند سبحانه و تعالي روز قيامت او را در حالي برمي خيزاند که از او بوي خوش مشک به مشام مي رسد.

خواندن نماز ميت: 
يکي از حقوق ميت بر مسلمانان حاضر در فوت وي آن است که بر او نماز بخوانند.

پياده بردن جنازه و شتاب در اين کار: 
پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم بدنبال جنازه حرکت نمود