 زينتكم عند كل مسجد} يعني: «اى فرزندان آدم جامه خود را در هر نمازى برگيريد.» [اعراف: 31]
يک روز پيامبر صلى الله عليه و سلم که با يارانش نشسته بود، به آنان سفارش نمود که: ("لا يدخل الجنة من كان في قلبه مثقال ذرة من كبر". فقال رجل: إن الرجل يحب أن يكون ثوبه حسنًا ونعله حسنة.) يعني: «آنکه در دلش به اندازه ي ذره اي کبر باشد، داخل بهشت نمي شود. 
کسي گفت: شخصي دوست مي دارد که جامه اش و کفشش نيکو باشد!» 
رسول خدا صلى الله عليه و سلم بدينگونه برايش توضيح داد که آراستگي ظاهر و زيبايي لباس در دين اسلام امري پسنديده و نيکو مي باشد و جزو تکبر محسوب نمي شود و فرمود: (إن الله جميل يحب الجمال. الكِبْرُ بطر الحق (إي إنكاره) وغمط الناس (أي احتقارهم)) يعني: «خداوند زيبا است و زيبائي را دوست مي دارد. کبر سرکشي در برابر حق و حقير شمردن مردم است.» [مسلم]
مسلمان مي داند که لباس هاي وي نعمتي از جانب خداوند متعال مي باشد تا بواسطه ي آن عورت هاي خويش را پوشانده و از گرما و سرما محفوظ بمانند، خداوند مي فرمايد: {وجعل لكم سرابيل تقيكم الحر} يعني: «براى شما تن‏پوشهايى مقرر كرده كه شما را از گرما [و سرما] حفظ مى‏كند.»  [نحل: 81]
همچنين مي فرمايد: {يا بني آدم قد أنزلنا عليكم لباسًا يواري سوءاتكم وريشًا ولباس التقوى ذلك خير ذلك من آيات الله لعلهم يذكرون} يعني: «اى فرزندان آدم در حقيقت ما براى شما لباسى فرو فرستاديم كه عورتهاى شما را پوشيده مى‏دارد و [براى شما] زينتى است و[لى] بهترين جامه [لباس] تقوا است اين از نشانه‏هاى [قدرت] خداست باشد كه متذكر شوند.»  [اعراف: 26]
 اين آيات به اهميت لباس، که انسان خويش را بدان مي پوشاند، رهنمون گشته و بيان مي دارد که بهترين پوشش براي نفس انسان همان تقواي الهي است. از آن جهت که تقوا فرد را از غذاب و خشم خداوند محفوظ مي دارد، همانگونه که لباس انسان را از گرما و سرما حفظ مي کند. 

به قول شاعر:
"إذا المرءُ لم يلبسْ ثيابًا من التُّقـى
تقلب عُريانًا وإن كـأن كـاسـيـا
وخير لـباس المـرءِ طاعة ربـه
ولا خيـر فيمن كان لله عـاصــيا"

معني شعر: 
«چو جامه ي پارسايي بر تن نپوشي
هر چند جامگان فاخر به تن کني برهنه اي
چه جامه اي از بندگي پروردگار بهتر است؟
و چه برهنگي از گردنکشي اش ناپسندتر؟»

يا به قول سعدي رحمه الله:
« تن آدمي شريف است به جان آدميت نه همين لباس زيباست نشان آدميت.»
اکنون مي رسيم به مجموعه آدابي که مورد اهتمام هر مسلماني در طرز پوشيدن لباس و پوشاک خود مي باشد:

عدم فخر فروشي به آن: 
مسلمان کاري نمي کند که لباس هايش به وسيله ي مباهات و فخر فروشي او تبديل گردند. البته تمايل به پوشيدن لباس و جامه ي زيبا دليل بر فخر فروشي فرد نمي باشد. عده اي از صحابه رضي الله عنهم چنان گمان مي کردند که اين کار نشانه اي است بر فخر فروشي و خودپسندي آنان و از اين موضوع اندهگين بودند، ولي رسول خدا صلى الله عليه و سلم آنان را با اين گفته آسوده خاطر نمود که: (إن الله جميل يحب الجمال) يعني: «خداوند زيبا است و زيبائي را دوست مي دارد.» [مسلم]

ميانه روي: 
لزومي ندارد که مبالغ هنگفتي براي خريد لباس هزينه شود، چون اينکار اسراف به حساب مي آيد، و البته بهتر است که زياد هم ارزان قيمت نبوده و در حد متوسط باشد. ميانه روي در هرکاري پسنديده و مطلوب مي باشد.

پوشش مناسب فرد: 
نبايد زنان لباس مردانه بپوشند و همچنين براي مردان نيز درست نيست که البسه ي زنانه به تن نمايند. در حديثي از پيامبر صلي الله عليه و سلم آمده است: (لعن رسول الله صلى الله عليه وسلم الرجل يلبس لِبسة المرأة، والمرأة تلبس لِبسة الرجل) يعني: «رسول الله صلي الله عليه و سلم مردي را که لباس زنانه بپوشد و زني را که لباس مردانه بپوشد، لعنت نمود.» [أبو داود]

مردان از پوشيدن لباس ابريشم و زيور آلات طلا خودداري نمايند: 
آن حضرت صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (حُرِّم لباس الحرير والذهب على ذكور أمتي، وأحل لإناثهم) يعني: «لباس ابريشمين و طلا بر مردان امتم حرام گردانيده شده و براي زنهاي شان حلال ساخته شده است.» [احمد و ترمذي]

زيبايي و تناسب لباس: 
تناسب و اندازه ي مناسب لباس نيز اهميت زيادي دارد. کسي با قامت کوچک لباس هاي بزرگ و يک فرد هيکلي لباس هاي کوچک را نپوشد تا موجب استهزاء نگشته و همچنين رنگ آن نيز متناسب با سن و سال افراد باشد.

بخشيدن لباس ها: 
مسلمان گاهي لباس خويش را براي تقرب به خداوند متعال به نيازمندان مي بخشد. رسول خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (ما من مسلم كسا مسلمًا ثوبًا إلا كان في حفظٍ من الله ما دام منه عليه) يعني: «مسلماني نيست که مسلمان ديگري را لباس بپوشاند مگر آنکه تا زمانيکه لباس بر تن اوست در حفظ خداوند است.» [ترمذي]

پوشيدن لباس هاي سفيد رنگ: 
پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (البسوا من ثيابكم البياض؛ فإنها أطهر وأطيب، وكَفِّنوا فيها موتاكم) يعني: «لباسهاي سفيد خود را بپوشد که آن از بهترين جامه هاي شما است و مرده هاي خود را در آن کفن کنيد.» [نسائي] اين فرمان بر سبيل استحباب و پسنديده بودن نمي باشد و نه براي الزام و اجبار. درنتيجه منعي ندارد که انسان ديگر رنگ هاي مناسب خود را نيز بپوشد.
تشکر و سپاس از خداوند به خاطر لباس تازه: 
رسول الله صلى الله عليه و سلم وقتي لباس جديدي مي پوشيد، آن را با نامش؛ پيراهن، جامه يا عمامه، صدا نموده و مي فرمود: (اللهم لك الحمد. أنت كسوتَنيه أسألك من خيره وخير ما صُنع له، وأعوذ بك من شره وشر ما صنع له) يعني: «بار خدايا! سپاس تو را. تو آن را بمن پوشانيدي از تو خير آن و خير آنچه را که براي آن ساخته شده مي طلبم و به تو از شر آن و شر آنچه که براي آن ساخته شده پناه مي برم.» [ابوداود و ترمذي]
مسلمان پروردگارش را بخاطر نعمت لباس و پوشاک خويش سپاس گفته و اين دعا را مي خواند: (الحمد لله الذي كساني ما أواري به عورتي وأتجمل به في الناس) يعني: «سپاس خدايي راست که به من لباسي پوشانيده که بوسيله ي آن اعضاي خود را مستور دارم و در ميان مردم زيبايي حاصل کنم.» [ترمذي]
اصحاب پيامبر صلى الله عليه و سلم وقتي لباس تازه اي مي پوشيد، به او مي گفتند: کهنه اش کني و خداوند دوباره ات عطا نمايد. رسول خدا صلى الله عليه و سلم عمر بن خطاب -رضي الله عنه- را ديد که لباسي نو بر تن کرده است، به او فرمود: (البس جديدًا، وعش حميدًا، ومت شهيدًا) يعني: «لباس نو بپوشي، و خوشنام و عاقبت بخير بزي، و مردنت با شهادت باشد.» [ابن ماجه و احمد و ابن سني]

نخست از سمت راست برتن نمودن لباس: 
مسلمان لازم است که براي خير و برکت بيشتر، هنگام پوشيدن لباس نخست، آن را از سمت راست برتن نمايد. پيامبر صلى الله عليه و سلم در هر کاري به سمت راست التفات بيشتري داشت. [متفق عليه] و زماني که خواست آن را از تن بيرون کند، از سمت چپ آغاز نمايد.

ذكرهاي هنگام درآوردن لباس: 
هنگام بيرون آوردن لباس: 
"باسم الله الذي لا إله إلا هو." پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (سَتْرُ ما بين أعين ا