 به خاطر قرابت من دوست بدارند».
همچنين در الوصية الكبري و در مجموع الفتاوي نقل شده (3/407-408) مي فرمايد:
«همچنين اهل بيت رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم حقوقي دارند كه رعايت آن واجب است، زيرا خداوند در خمس و فئ براي آنان حق قائل شده و به ما امر فرموده كه هر گاه به رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم درود و سلام مي فرستيم بر آنان نيز درود بفرستيم چنانكه رسول گرامي صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند: بگوئيد:
(اللهم صل علي محمد و علي آل محمد كما صلىت علي ابراهيم انك حميد مجيد اللهم بارك علي محمد و علي آل محمد كما باركت علي ابراهيم انك حميد مجيد)
«پروردگارا ! بر محمد و آل محمد رحمت فرست چنانكه بر ابراهيم و آل ابراهيم رحمت فرستادي بدرستيكه تو ستوده شده بزرگواري، و بر محمد و آل محمد بركت ده چنانكه بر ابراهيم و آل ابراهيم بركت دادي، براستيكه تو ستوده شده بزرگواري».
همچنين در مجموع فتاوايش ( 28/491) مي فرمايد:
«و نيز محبت و موالات ورعايت حقوق اهل بيت رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم واجب است».
ابن تيميه در مجموع الفتاوايش (4/511) مي فرمايد:
«حسين رضي الله عنه خداوند متعال در چنين روز بزرگي ـ روز عاشورا- به ايشان افتخار شهادت بخشيد و بدينوسيله كساني كه ايشان را به شهادت رسانده يا همكاري كرده يا به آن راضي بوده اند را خوار و رسوا نمود، شهداي پيش از او برايش الگوي نيكي بودند، زيرا ايشان و برادرشان حسن سردار جوانان بهشت هستند و از آنجايي که در اوج عزت و پيروزي اسلام متولد و بزرگ شده بودند، و نتواستند به اندازه بقيه اهل بيت رسول الله در هجرت و جهاد و صبر بر تكاليف در راه خدا سهم بگيرند لذا خداوند آنان را به افتخار شهادت نائل گردانيد(تكميلا لكرامتهما) تا اينكه عزت و كرامتشان را بدينوسيله تكميل و درجاتشان را بلند كرده باشد.
با اين وجود، شهادت ايشان براي ما مسلمين مصيبت بزرگي بود،
امام ابن تيميه در منهاج السنه (4/52-53) مي فرمايد:
«جعفر صادق رضي الله عنه از بهترين علماء ودينداران بود»
عمرو بن ابو مقدام مي فرمايد:
«من هر گاه به چهره جعفر بن محمد نگاه مي كردم مي دانستم كه او از سلاله پيامبران است».
استاد علماء :
ايشان(ابن تيميه) در رساله خود در فضل اهل بيت و حقوق آنان (ص35) مي فرمايد:
«شيخ علماء الأمة، يعني امام صادق استاد علماي امت بود».

2- امام ابن كثير رحمه الله:
ابن كثير رحمه الله عليه در تفسيرش پس از آنكه تفسير درست آيه شوري را بيان مي كند و توضيح مي دهد كه منظور از «القربي» در آيه کريمه قبائل قريش هستند، و تفسير ابن عباس رضي الله عنه درباره آيه مذكور را نيز که در صحيح بخاري آمده به عنوان مؤيد اين ديدگاه نقل ميكند مي فرمايد:
«ما منكر وصيت و سفارش پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم درباره اهل بيت و امر به احسان و نيكو كاري نسبت به آنان و اكرام و احترامشان نيستيم، زيرا آنان از «ذريه طاهره» هستند، پاك ترين و شرافتمندترين خانداني كه بر روي زمين وجود دارد، شرافت در حسب، شرافت در نسب، شرافت در عزت و افتخار بويژه اينكه اگر آنان پيرو سنت صحيح نبوي باشند طوري كه اسلافشان مانند عباس و فرزندانش و علي و اهل بيت و ذريه اش رضي الله عنهم اجمعين بودند ».
آنگاه ابن كثير پس از آنكه دو أثر از ابوبكر صديق رضي الله عنه و يك اثر از عمر فاروق رضي الله عنه در بيان احترام اهل بيت و شان و منزلت رفيع آنان نقل مي كند مي فرمايد:
« اين حالت شيخين رضي الله عنهما است و بر هر فردي از افراد امت واجب است كه چنين باشد، به همين دليل است كه آنان(يعني ابوبكر صديق و عمر فاروق رضي الله عنهما) پس از انبياء و مرسلين از تمام مؤمنين افضل هستند، خداوند از آنان و از ساير اصحاب پيامبر راضي و خوشنود باد».

3-حافظ ابن حجر رحمه الله:
ابن حجر رحمه الله عليه در فتح الباري (3/11) در حديثي كه در سندش علي بن حسين (زين العابدين) از حسين ابن علي، از علي ابن ابي طالب رضي الله عنهم آمده است مي فرمايد:
(وهذا من أصح الأسانيد و من أشرف التراجم الواردة فيمن روي عن أبيه عن جده) «و اين صحيح ترين سند از شريف ترين خاندان درباره كسي آمده است كه از پدرش، و پدرش از جدش روايت كرده است».

4- شيخ محمد بن عبدالوهاب رحمه الله:
آنان شيخ محمد بن عبدالوهاب را متهم کردند که هيچ گونه حقي براي اهل بيت قائل نيست، وعبدالله پسرايشان درسال 1218 ه. ضمن نوشتن رساله اي اتهاماتي را که به پدرش نسبت داده بودند رد و جواب داد ( سبحانک هذا بهتان عظيم ) و هرکس چيزي را در اين زمينه از ما نقل نموده يا به مانسبت داده دروغي بيش نيست.
شيخ الاسلام محمد بن عبدالوهاب رحمه الله عليه شش پسر و يك دختر داشته كه اسم پسرانش عبدالله، علي، حسن، حسين، ابراهيم و عبدالعزيز و اسم دخترش فاطمه بوده است كه همه شان جز عبدالعزيز از اسمهاي اهل بيت است.
عبدالله و ابراهيم پسران خود حضرت صلى الله عليه و آله و سلم بوده. و بقيه علي و فاطمه وحسن و حسين اسمهاي داماد، دختر و دو نوه ايشان - صلى الله عليه و آله و سلم- است. انتخاب اين نامها از سوي شيخ الاسلام محمد بن عبدالوهاب براي فرزندانش دلالت بر محبت و احترام فوق العاده ايشان نسبت به اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مي كند، و اين نامها تا امروز نيز در خاندانش ادامه دارد.

د) اهل بيت پيامبر صلي الله عليه وسلم در آثار علماي اهل سنت:

1- علي ابن ابي طالب رضي الله عنه:
ابن عبدالبر رحمه الله عليه در الاستيعاب (3/65)حاشيه الاصابه مي فرمايد:
«ابو احمد الزبيري و ديگران از مالك بن مغول از اُكَيل از شعبي نقل كرده اند كه فرمود:
علقمه به من گفت: آيا ميداني مثال علي ابن ابي طالب در اين امت چگونه است؟ گفتم چگونه است؟ فرمود:
مانند عيسي ابن مريم است كه گروهي ايشان را دوست داشتند اما آنقدر در دوستي اش افراط كردند كه بخاطر دوست داشتنش هلاك شدند، و گروهي با ايشان بغض ورزيدند و آنقدر در اين بغض ورزي تندروي كردند كه بخاطر بغضش هلاك شدند».
و همچنين مي فرمايد: (3/33)
« اجماع كرده اند كه (حضرت علي) به سوي هر دو قبله نماز خوانده و هجرت كرده، و در بدر و حديبيه و ساير غزوات شركت كرده و در بدر و اُحد و خندق و خيبر شديدا مورد ابتلاء و آزمايش قرار گرفته است، و اينكه در آن غزوات امتحان خوبي پس داده و مقام والايي كسب كرده، و پرچم رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم در بسياري جاها در دست ايشان بوده است، در غزوه بدر نيز با اينكه اندكي اختلاف نظر وجود دارد پرچم در دست ايشان بوده است و در غزوه اُحد هنگامي كه مصعب ابن عمير رضي الله عنه به شهادت رسيد و پرچم را به دست داشت رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم پرچم را بدست علي دادند».
همچنين مي فرمايد: (6/18)
«اهل سنت علي رضي الله عنه، را دوست داشته و با ايشان محبت و مودت دارند، وگواهي مي دهند كه ايشان از خلفاي راشدين و ائمه مهديين است».
و ابن حجر رحمه الله عليه در تقريب مي فرمايد:
«علي ابن طالب بن عبدالمطلب بن هاشم هاشمي حيدر أبو تراب و ابوالحسنين، پسر عمو و داماد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از سابقين اولين، بلكه عده اي ترجيح داده اند كه او اولين كسي بود كه مسلمان شد، پس او از عربها جلو است، و يكي از عشره مبشره است، در رمضان سال چهل به شهادت رسيد و آن روز كه به شهادت رسيد به اجماع اهل سنت از ميان همه كساني كه در روي زمين زنده بودند بهتر بود، و بنا بر قول راجح شصت و سه سال داشت».

2- فاطمه زهراء رضي الله عنها دختر رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم:
- أبو نعيم اصفهاني در حلية الاولياء (2/39) مي فرمايد:
«و از ديگر زنان عبادت گزار و پاكدامن و پرهيزگار تاريخ حضرت فاطمه رضي الله عنها است، سيده بتول، جگر گوشه رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم, كسي كه بيش از همه به رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم مشابهت داشت، ايشان فاطمه را بيش از ساير فرزندانشان دوست مي داشتند، او در قلبشان جاي داشت از ميان اهل بيت، فاطمه اولين کسي بود كه پس از وفاتشان به ايشان ملحق شد، فاطمه از دنيا ونعمتهايش رويگردان بود، و عيوب و آفات پيچيده دنيا را خوب مي شناخت».
- امام ذهبي رحمه الله عليه در سير (2/118-119) مي فرمايد:
«او در زمان خودش سردار زنان جهان بود، جگر گوشه پيامبر (الحجة المصطفوية) (أم أبيها) دختر سردار مخلوقات رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ابو القاسم محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف قريشي هاشمي و ام الحسنين)
و مي فرمايد:
«پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به شدت او را دوست مي داشتند و اكرام مي كردند و با او راز دل مي نمودند، و فضائل او بسيار است. او زن صابر و ديندار و خيرخواه و پاكدامن و قانع و شكر گذاري بود».
*ابن كثير رحمه الله عليه در البداية والنهاية (9/485) مي فرمايد:
كنيه او (أم أبيها) يعني «مادر پدرش!» بود و مي فرمايد: «بنابر قول مشهور كوچكترين دختر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بود، هنگام وفات حضرت صلى الله عليه و آله و سلم جز او فرزند ديگري زنده نبود, لذا پاداش بزرگي برد, چون به خاطر وفات حضرتش صلى الله عليه و آله و سلم صدمه شديدي تحمل كرد».

3- حسن ابن علي رضي الله عنه:
- امام ذهبي در سير (3/245-242) در باره ايشان مي فرمايد:
« امام سيد ريحان (گل خوشبو) و نوه رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم و سردار جوانان بهشت ابو محمد قريشي هاشمي مدني شهيد».
همچنين مي فرمايد: ( 3/253)
«اين امام سيد و خوش سيما، عاقل و پاكدامن، سخاوتمند و دوست داشتني، خير خواه و ديندار، و پرهيزگار و باحيا و بزرگوار بود»
احترام ابوبکر و عمر به حسن:
- ابن كثير در البداية والنهاية (11/192-193) در باره ايشان مي فرمايد:
«ابوبكر صديق همواره نسبت به ايشان اجلال واحترام قائل مي شد و ايشان را اكرام مي كرد و با كلماتي همچون جانم فدايت باد و پدر ومادرم فدايت باد از ايشان پذيرايي مي كرد. عمر فاروق نيز با او چنين بود».
در ادامه مي فرمايد:
«همچنين حضرت عثمان بن عفان نيز حسن و حسين را اكرام مي نمود و دوستشان مي داشت, هنگامي كه عثمان ذي النوربن در محاصره بود حسن ابن علي نزد ايشان بود و در حالي كه شمشيرش را حمايل كرده بود از حضرت عثمان دفاع مي نمود، حضرت عثمان در باره سلامتي حضرت حسن اظهار نگراني كرد و ايشان را قسم داد كه به خانه شان برگردد زيرا مي ترسيد كه مبادا به گل خشبوي رسول الله گزندي برسد و در ضمن مي خواست دل علي را شاد كند».

4- حسين بن علي رضي الله عنه سبط رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم:
- ابن عبدالبر رحمه الله عليه در الاستيعاب (1/377حاشيه الاصابه) مي فرمايد:
«حسين فاضل و ديندار بود، خيلي روزه مي گرف