گونگی رد بر ايشان و مستحب بودن سلام گفتن، بر اهل مجلسی که در آن مسلمانان و کافران حضور داشته باشند </a><a class="text" href="w:text:404.txt">139. باب مستحب بودن و سلام نمودن، هرگاه از مجلس برخاسته، همنشين يا همنشينانش را ترک گويد</a><a class="text" href="w:text:405.txt">140. باب در بارهء اجازت خواستن و آداب آن</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:395.txt">1</a><a class="text" href="w:text:396.txt">2</a></body></html>كتاب در بارهء سلام دادن
131- باب در فضيلت سلام و امر به پخش آن

قال الله تعالی: { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا} النور: ٢٧
و قال تعالی: {فَإِذَا دَخَلْتُم بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلَى أَنفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً} النور: ٦١
و قال تعالی: { وَإِذَا حُيِّيْتُم بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّواْ بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا} النساء: ٨٦
و قال تعالی: { هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ{24} إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَاماً قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ{25} الذاريات: ٢٤ – ٢٥

خداوند می فرمايد: ای مسلمانان داخل نشويد به خانه هايی غير از خانه های خويش تا که اجازت طلبيد و سلام کنيد بر اهل آن. نور: 27
و می فرمايد: پس چون درآييد به خانه ها سلام گوئيد بر قوم خويش دعای خير با برکت، پاکيزه فرود آمده از جانب خدا. نور: 61
و می فرمايد: و چون به سلامی تعظيم کرده شويد به کلمهء بهتر از آن يا همان کلمه جواب دهيد. نساء: 86
و می فرمايد: آيا رسيده به تو خبر مهمانان گرامی ابراهيم، چون بر ابراهيم وارد شده و سلام گفتند و او در عوض جواب سلام داد. ذاريات: 24 – 25 

845- وعن عبد الله بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما أن رجلا سأل رسول الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم أيُّ الإْسلام خَيْر؟ قال « تُطْعم الطَّعَام، وَتَقْرأُ السَّلام عَلَىَ مَنْ عَرِفَتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ » . متفق عليه.

845- از عبد الله بن عمرو بن العاص رضی الله عنه روايت است که:
مردی از رسول الله صلی الله عليه وسلم  پرسيد که کدام اسلام بهتر است؟
فرمود: اينکه طعام دهی و بر هرکس چه بشناسی يا نشناسی سلام کنی!

846- وعن أبي هريرة رضي الله عنه عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال « لما خَلَقَ الله آدم صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: اذْهَبْ فَسَلِّمْ عَلَى أُولئِكَ نَفَرٍ مِنَ الَمَلاَئكة جُلُوسٌ فاسْتمعْ ايُحَيُّونَكَ فَإنَّها تَحيَّتُكَ وَتَحِيَّةُ ذُرِّيَّتِك. فقال: السَّلام عَلَيْكُمْ، فقالوا: السَّلام ُ عَلَيْكَ وَرَحْمةُ الله، فَزادُوه: وَرَحْمةُ الله » متفق عليه.

846- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: چون خداوند آدم را آفريد، به او فرمان داده وگفت: برو بر اينها سلام کن! بر گروهی از فرشتگان که نشسته بودند، و بشنو به آنچه که می گويند. زيرا آن سلام تو و اولاد تست. پس گفت: «السَّلام عَلَيْكُمْ »  و آنها گفتند: « السَّلام ُ عَلَيْكَ وَرَحْمةُ الله »، «وَرَحْمةُ الله » را به آن افزودند.
847- وعن أبي عُمارة البراء بن عازبٍ رضي الله عنهما قال: أمرنا رسولُ الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم بِسَبعٍ: «بِعَيادَةِ الَمرِيضِ، وَاتِّباع الجَنائز، وَتشْميت العَاطس، ونصرِ الضَّعِيف، وَعَوْن المظلوم، وإفْشاءِ السَّلام، وإبرارِ المقسم » متفق عليه، هذا لفظ إحدى روايات البخاري.  

847- از ابو عماره براء بن عازب رضی الله عنه روايت شده که گفت:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  ما را به هفت چيز امر نمود: 
به عيادت مريض
و تشييع جنازه ها
و نيايش برای عطسه زننده
و ياری دادن ناتوان
و همکاری با مظلوم
و آشکار کردن سلام
و بجای آوردن قسم.
ش: عيادت و بازديد مريض و پيروی کردن جنازه ها و جواب دادن و دعا کردن به حق کسی که عطسه می زند و ياری دادن ناتوان و کمک به مظلوم و پخش کردن سلام و بجا کردن آنچه بر آن سوگند خورده شده است، هر يک از اموری بشمار می رود که عمل کردن به آن سبب ايجاد روح محبت و مودت و تساند و تعاون اجتماعی در ميان قاطبهء مسلمين گرديده و عمل به آن در ايجاد جامعهء توحيدی صد در صد مؤثر است و عمل به هر يک از اين امور خود مايهء تقويت روحيهء ايمانی افراد مسلمان می گردد.

848- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم « لا تَدْخُلُوا الجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا وَلا تُؤمِنوا حَتى تحَابُّوا، أَوَلا أدُلُّكُمْ عَلَى شَئٍ إذا فَعَلْتُمُوهُ تَحاَبَبْتُم؟ أفْشُوا السَّلام بَيْنَكُم » رواه مسلم.  

848- ابو هريره رضی الله عنه روايت می کند که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: به بهشت وارد نمی شويد تا مؤمن شويد و مؤمن شمرده نمی شويد، تا با همديگر دوستی کنيد، آيا راهنمائی نکنم شما را به آنچه که هرگاه آن را بجای آوريد با هم دوستی می کنيد؟ سلام را در ميان خويش آشکار کنيد.
ش: در اين حديث تأکيد زيادی بر محبت ميان مسلمين شده و سلام دادن بعنوان دريچهء ايجاد محبت وانمود گرديده که می بايست مسلمين در رعايت آن سخت کوشا باشند و در افشای آن سهل انگاری ننمايند. (مترجم)

849- وعن أبي يوسف عبد الله بن سلام رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول « يَا أيُّهَا النّاسُ أفْشُوا السَّلام، وَأْطعِمُوا الطْعَامَ، وَصِلُوا الأْرحام، وَصَلُّوا والنَّاس نيام، تَدْخُلوا الجُنَّة بسلام » رواه الترمذي وقال: حديث حسن صحيح.

849- از ابو يوسف عبد الله بن سلام رضی الله عنه روايت شده که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که می فرمود: ای مردم، سلام را آشکار کنيد و طعام دهيد و روابط خويشاوندی را بر قرار داريد و نماز بخوانيد، در حاليکه مردم خواب هستند تا به سلامتی به بهشت داخل شويد.

850- وعن الطفيل بن أبي بن كعب أنه كان يأتي  عبد الله بن عمر فيغدو مَعَهُ إلى صاحب بيعَة وَلا مْسكين وَلا أحد إلا سَلّم عَليه، قال الطُّفيل: فَجِئْتُ عبد الله بنَ عُمرَ يَوْماً فاستَْتَبعني إلى السُّوقِ فقُلْت لَه: ماتَصْنعُ بالسوقٍ وأنْتَ لا تَقِفُ عَلى البَيْع وَلا تَسْألُ عَن السلع وَلا تَسُومُ بها وَلا تَجلسُ في  مجالس السّوق؟ وأقولُ اجْلسْ بنا ههُنا نَتَحدَّث، فقال يا أبا بُطْن. وَكانَ الُطُّفَيلُ ذَا بَطْن إنَّما نَغُدو منْ أجْل السَّلام نُسَلِّمُ عَلَى مَنْ لَقِيناه، رواه مالك في الموُطَّإ بإسناد صحيح.

850- از طفيل بن ابی بن کعب رضی الله عنهما روايت شده که:
او نزد عبد الله بن عمر رضی الله عنهما آمده و با وی صبح هنگام به بازار می رفت و گفت: و چون هنگام صبح به بازار می رفتيم عبد الله بر هيچ کهنه فروش و معامله دار و يا مسکين و يا کس ديگری نمی گذاشت جز آنکه بر او سلام می داد. طفيل گفت: روزی نزد عبد الله بن عمر آمدم و از من خواست که با وی به بازار روم و من به او گفتم: به با