 رواه مسلم.

153- از عمر رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: آنکه نوبتی از شب اش را و يا بخشی از آنرا که بايست قرآن می خواند، نخواند و آنرا ميان نماز صبح و پيشين بخواند مثل آنست که آنرا در شب خوانده باشد.

154- وعن عبدِ اللَّه بنِ عمرو بنِ العاص رضي اللَّه عنهما قال: قال لي رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « يَا عبْدَ اللَّه لا تَكُنْ مِثلْ فُلان، كَانَ يقُومُ اللَّيْلَ فَتَركَ قِيامَ اللَّيْل » متفقٌ عليه

154- از عبد الله بن عمر بن العاص رضی الله عنهما روايت شده که گفت:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  برايم فرمود: ای عبد الله مثل فلانی مباش که نماز شب می گزاريد، ولی آنرا ترک نمود.

155- وعن عائشةَ رضي اللَّه عنها قالت: كان رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم إذَا فَاتَتْهُ الصَّلاةُ مِنْ اللَّيْلِ مِنْ وجعٍ أَوْ غيْرِه، صلَّى مِنَ النَّهَارِ ثنْتَى عشْرَةَ ركعةً » رواه مسلم.

از عايشه رضی الله عنها روايت است که گفت:
چون نماز شب رسول الله صلی الله عليه وسلم  بواسطهء بيماری و يا غير آن ترک می شد در روز 12 رکعت نماز می گزاردند. 

قال الله تعالی: {وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ } محمد: {19}
و قال تعالی: {وَاسْتَغْفِرِ اللّهَ إِنَّ اللّهَ كَانَ غَفُوراً رَّحِيماً} النساء: {106}
و قال تعالی: {فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّاباً} النصر:{3}
و قال تعالی: { لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي} إلی قوله عزّوجل: { وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأَسْحَارِ} آل عمران: {17}
و قال تعالی: {وَمَن يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّهَ يَجِدِ اللّهَ غَفُوراً رَّحِيماً} النساء: {110}
و قال تعالی: {وَمَا كَانَ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ} الانفال: {33}
و قال تعالی: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ} آل عمران: {135} 
و الآيات فی الباب کثيرة

خداوند تعالی می فرمايد: برای گناهانت آمرزش بخواه و برای مردان مسلمان و زنان مسلمان. محمد: 19
و می فرمايد: آمرزش بخواه از خدا همانا خداوند آمرزندهء مهربان است. نساء: 106
و می فرمايد: در آنوقت حمد و ستايش پروردگار خود را کن و آمرزش طلب از وی هر آئينه اوست بسيار پذيرندهء توبه. نصر: 3
و می فرمايد: برای کسانی که تقوی نمايند نزد پروردگار شان بوستان هايی است که جاری شود... تا فرمودهء خداوندی: و استغفار کنندگان در سحرگاهان: آل عمران: 15 – 17 
و می فرمايد: آنکه عمل بدی نمايد و يا ظلم کند بخود بعداً از خدا استغفار بجويد، خداوند را غفور و رحيم می يابد. نساء: 110
و می فرمايد: و خداوند عذاب شان نمی کند، حال آنکه تو در ميان شان هستی و عذاب کننده نيست ايشان را، در حاليکه آنان استغفار می جويند: انفال: 33
و می فرمايد: و آنانکه عملی زشت نمودند و يا بر خود ظلم کردند، خدا را ياد نموده و از گناهان شان استغفار نمودند و نيست آمرزندهء مگر خدا و اصرار نورزيدند بر آنچه کرده اند در حالی که آنان می دانند. آل عمران: 135

 1869  وَعن الأَغَرِّ المُزَنيِّ رضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّهُ لَيُغَانُ على قَلْبي، وَإِني لأَسْتغْفِرُ اللَّه في الْيوْمِ مِئَةَ مرَّةٍ » رواهُ مُسلِم.

1869- از اغر مزنی رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا بر دلم از ذکر فتور و سستی پيدا می شود (در لحظه های گرفتاری) و من روزی صد بار استغفرالله می گويم.
ش: خطابی می گويد: مراد به عين سستی هائيست از ذکری که بايست بر آن مداومت شود وچون بواسطهء کار و گرفتاري از آن باز می ماند، آنرا گناه شمرده و آمرزش می طلبد.

 1870- وعنْ أَبي هُريْرة رضِي اللَّه عنْهُ قَال: سمِعْتُ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُول: « واللَّهِ إِنِّي لأَسْتَغْفِرُ اللَّه وأَتُوبُ إِلَيْهِ في الْيَوْمِ أَكْثَرَ مِنْ سبْعِينَ مَرَّةً » رواه البخاري.

1870- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: سوگند به خدا که من در روز بيش از هفتاد بار استغفرالله و اتوب اليه می گويم.

 1871- وعنْهُ رَضِي اللَّه عنْهُ قَال: قَال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « والَّذي نَفْسِي بِيدِهِ لَوْ لَمْ تُذْنِبُوا، لَذَهَب اللَّه تَعَالى بِكُم، ولجاءَ بقَوْمٍ يُذْنِبُونَ فَيَسْتَغْفِرُونَ اللَّه تَعالى فَيغْفِرُ لهمْ » رواه مسلم.

1871- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: سوگند به ذاتی که جانم در اختيار اوست که اگر گناه نکنيد حتماً خداوند شما را از ميان برده و گروهی رامی آورد که گناه نمايند و از خداوند آمرزش طلبند و برای شان بيامرزد.

1872- وعَنِ ابْنِ عُمر رضِي اللَّه عَنْهُما قَال: كُنَّا نَعُدُّ لِرَسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم في المجلِس الْواحِدِ مائَةَ مرَّة: « ربِّ اغْفِرْ لي، وتُبْ عليَ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوابُ الرَّحِيمُ » رواه أبو داود، والترمذي، وقال: حديث صحيح.

1872- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که گفت:
ما می شمرديم که رسول الله صلی الله عليه وسلم در يک نشست صد بار: پروردگارا! مرا بيامرز و توبه ام بپذير که تو پذيرندهء توبه و مهربانی، می گفت.

 1873- وعنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضِي اللَّه عنْهُما قَال: قالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « منْ لَزِم الاسْتِغْفَار، جعل اللَّه لَهُ مِنْ كُلِّ ضِيقٍ مخْرجا، ومنْ كُلِّ هَمٍّ فَرجا، وَرَزَقَهُ مِنْ حيْثُ لا يَحْتَسِبُ »  رواه أبو داود  .

1873- از ابن عباس رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: کسی که استغفار را پيشه کند، خداوند برای او از هر دشواری خلاصی و از هر غمی گشادگی پديد آورده و او را از جايی روزی می دهد که گمان نمی کند.

1874- وعنِ ابْنِ مَسْعُودٍ رضِي اللَّه عنْهُ قال: قال رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « منْ قال: أَسْتَغْفِرُ اللَّه الذي لا إِلَهَ إِلاَّ هُو الحيَّ الْقَيُّومَ وأَتُوبُ إِلَيه، غُفِرَتْ ذُنُوبُهُ وإِنْ كَانَ قَدْ فَرَّ مِنَ الزَّحْفِ » رواه أبو داود والترمذي والحاكِم، وقال: حدِيثٌ صحيحٌ على شَرْطِ البُخَارِيِّ ومُسلم.

1874- از ابن مسعود رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: آنکه بگويد: استغفر الله... آمرزش می طلبم از خداوندی که معبودی بحق جز او نيست، او زنده و پايدار است و بسويش توبه و بازگشت می کنم؛ گناهانش آم