 الله تعالی:{ كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَمَن زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ مَتَاعُ الْغُرُورِ}  آل عمران: ١٨٥
و قال تعالی: { وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَداً وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}  لقمان: ٣٤
و قال تعالی: { فَإِذَا جَاء أَجَلُهُمْ لاَ يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلاَ يَسْتَقْدِمُونَ}  النحل: ٦١
و قال تعالی: { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ{9} وَأَنفِقُوا مِن مَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِي إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُن مِّنَ الصَّالِحِينَ{10} وَلَن يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْساً إِذَا جَاء أَجَلُهَا وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ{11}   المنافقون: ٩ – ١١
و قال تعالی: { حَتَّى إِذَا جَاء أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ{99} لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحاً فِيمَا تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِن وَرَائِهِم بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ{100} فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءلُونَ{101} فَمَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ{102} وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُوْلَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ{103} تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ{104} أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَكُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ{105} قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْماً ضَالِّينَ{106} رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ{107} قَالَ اخْسَؤُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ{108} إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ{109} فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيّاً حَتَّى أَنسَوْكُمْ ذِكْرِي وَكُنتُم مِّنْهُمْ تَضْحَكُونَ{110} إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ{111} قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ{112} قَالُوا لَبِثْنَا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلْ الْعَادِّينَ{113} قَالَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلاً لَّوْ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ{114} أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثاً وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ{115}  المؤمنون: ٩٩ – ١١٥
و قال تعالی: { أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَن تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ{16}  الحديد: ١٦

خداوند می فرمايد: هر نفسی چشندهء مرگ است و جز اين نيست که مزد خويش را تمام داده خواهيد شد، در روز قيامت. پس هر که از دوزخ دور داشته شد و به بهشت آورده شد، هر آئينه به مراد رسيد و زندگانی دنيا جز بهرهء فريبندهء بيش نيست. آل عمران: 185
و ميفرمايد: و هيچ شخصی نمی داند فردا چه کار خواهد کرد و نمی داند هيچ شخصی که به کدامين زمين خواهد مرد. لقمان: 34
و ميفرمايد: پس چون آنوقت مقرر رسد ايشان باز نمانند ساعتی و نه پيش روند. نحل: 61
و ميفرمايد: ای مسلمانان شما را اموال و فرزندان شما از ياد خدا مشغول نگرداند، و هر که چنين کند، آنان اند زيانکاران و از آنچه عطا کرده ايم شما را خرج کنيد قبل از اينکه به يکی از شما مرگ رسد و بگويد پروردگارا چه می شد که مرا اندکی مهلت می دادی، تا اندکی صدقه می دادم و از زمرهء صالحان می گرديدم و خدا هرگز مهلت ندهد، هيچيک را چون اجل او برسد و به آنچه می نمائيد خداوند آگاه است.
و ميفرمايد: و در غفلت خويش باشد تا آنگاه که کسی از ايشانرا مرگ در رسد گويد: پروردگارم مرا باز گردان باشد تا کار نيکو کنم در سرايی که گذاشتيم آن را، و چنين نباشد، هر آئينه اين سخنی است که او گوينده اش هست و در برابر ايشان حجابی باشد تا آن روز که برانگيخته شوند، و چون دميده شود در صور پس "خويشاوندی ها" ميان شان آنروز نباشد و نه با يکديگر جواب و سؤال نمايند. پس هر که پله های ترازويش گران باشد آن دسته رستگارانند و هر که پله های ترازويش سبک شد، آنان جماعهء اند که در حق خويش زيان نمودند، و در دوزخ جاويدان باشند. روی شان را آتش می سوزاند و آنان در آنجا ترش رو اند. گويم آيا بر شما آياتم خوانده نمی شد و آنرا دروغ می پنداشتيد؟ 
گويند: پروردگارا بدبختی ما بر ما غلبه نمود و گروهی گمراه بوديم. پروردگارا بيرون آور ما را از اينجا، هرگاه دوباره به کفر برگرديم، حقا همانا ما ستمکار باشيم. 
خداوند فرمايد: با رسوائی داخل شويد در اينجا، و با من سخن مگوئيد و گروهی از بندگانم بودند که می گفتند: پروردگارا ايمان آورديم بيامرز ما را و برما ببخشای و تو بهترين بخشندگانی. پس آنان را مسخره گرفتيد تا جائيکه ياد مرا از دل خويش فراموش نمودند و شما به آنان می خنديديد، و من امروز آنان را به مقابلهء صبر شان جزا داده ام به آنکه آنان بمراد رسندگان اند و خداوند گويد: چقدر در زمين بحساب شما سالها درنگ کرديد؟
گويند: يک روز يا بعضی از روز را درنگ نموديم و از شمارکنندگان بپرس، خداوند فرمايد: جز اندکی توقف نکرده ايد. کاش می دانستيد! آيا پنداشتيد که شما را بيهوده آفريديم و شما بسوی ما بازگردانيده نشويد؟ مؤمنون: 99 – 115 
و ميفرمايد: آيا مسلمانان را آنوقت نرسيده که دل شان نيايش کند، وقت ياد خدا و وقت ياد آوردن آنچه از وحی الهی آمده و مانند آنانکه کتاب داده شده اند، و مانند مردم پيش از اين نباشند که دراز گشت بر آنان مدت و سخت شد دلهايشان و بسياری از آنان بدکارانند. حديد: 16

574- وعن ابن عمر رضي اللَّه عنهما قال: أَخَذَ رَسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم بِمنكِبِي فَقال: «كُنْ في الدُّنْيَا كَأَنَّكَ غَرِيبٌ أَو عابرُ سَبِيلٍ » وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ رضي اللَّه عنهما يقول: إِذا أَمسَيتَ، فَلا تَنْتَظِرِ الصَّبَاح، وَإِذَا أَصْبَحْت، فَلا تَنْتَظِرِ المَسَاء، وخذ مِن صِحَّتِكَ لَمَرَضِك وَمِن حَيَاتِكَ لمَوتِكَ » رواه البخاري.

574- ابن عمر رضی الله عنهما روايت نموده گفت که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  شانهء مرا گرفته و فرمود: در دنيا چنان باش که گويی غريب يا رهگذری هستی. و ابن عمر رضی الله عنهما ميگفت: چون شامت سر رسيد انتظار صبح را نداشته باش و چون صبح نمودی من