ده‌اي‌، كينه‌ توز، بي‌رحم‌ و با خيلي‌ اسباب‌ و وسائلي‌ كه‌ در اين‌ رزم‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد، مسلح‌ و مجهز است‌. لذا معركه‌ سخت‌ است‌، همه ما به‌ يك‌ تعبير مي‌توان‌ گفت‌ كه‌ سربازان‌ جنگ‌ هستيم‌، حالا چقدر شكست‌ خورده‌ايم‌ و چقدر مي‌خوريم‌ و چقدر فاتح‌ و غالب‌ مي‌شويم‌، اين‌ مسئله‌ جداست‌، ولي‌ همه‌ بايد بدانيم‌ كه‌ ما سرباز هستيم‌، ما رزمنده‌ايم‌، روزي‌ كه‌ الله تبارك‌ و تعالي‌ حضرت‌ آدم‌ (ع) را خلق‌ كرد دستور داد كه‌ شما سجده‌ كنيد اي‌ فرشتگان‌ ﴿فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ﴾ همگي‌ سجده‌ كردند مگر شيطان‌، سجده‌ نكرد از سجده آدم‌ كه‌ به‌ دستور الله بايد انجام‌ مي‌شد ابا ورزيد، تكبّر كرد و گفت‌: ﴿أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا﴾ بارالها! من‌ چگونه‌ سجده‌ كنم‌ براي‌ فردي‌ كه‌ او را از خاك‌ آفريده‌اي‌؟ و غرور شروع‌ كرد و تكبّر ورزيد. الله تعالي‌ او را رانده‌ درگاه‌ كرد. شيطان‌ بنابر سابقه‌اي‌ كه‌ داشت‌، سابقه‌ چندين‌ هزار ساله عبادت‌ داشت‌، او از جن‌ّ بود. بعضي‌ها مي‌گويند از ملائكه‌ بود. ولي‌ صحيح‌ اينست‌ كه‌ از جن‌ بود، چون‌ خودش‌ مي‌گويد: ﴿خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ﴾.
فرشتگان‌ را الله از نور آفريده‌ و شيطان‌ را از آتش‌، جنها از نار يعني‌ آتش‌ آفريده‌ شدند و با توجه‌ به‌ سابقه‌اي‌ كه‌ داشت‌ گفت‌: به‌ من‌ فرصتي‌ بدهيد من‌ زحمت‌ كشيدم‌، من‌ هم‌ كار كردم‌، من‌ هيچ‌ چيز نمي‌خواهم‌، فقط‌ فرصت‌ مي‌خواهم‌ اگر شما به‌ من‌ فرصت‌ دهيد، من‌ با آدم‌ وارد جنگ‌ مي‌شوم‌، من‌ به‌ خاطر اين‌ ضرر كردم‌، آسيب‌ ديدم‌، بدبخت‌ شدم‌، نگون‌ بخت‌ گرديدم‌، حالا مي‌خواهم‌ به‌ من‌ فرصتي‌ داده‌ شود، حداقل‌ تا من‌ درگير شوم‌ با فرزندان‌ آدم‌ و عقده‌ خالي‌ كنم‌. الله تعالي‌ فرمود: برو تو فرصت‌ داري‌. برو هر كسي‌ را خواستي‌ گمراه‌ كن‌ و هر كسي‌ كه‌ از تو پيروي‌ كرد ﴿فَمَن تَبِعَکَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُکُمْ جَزَاءً مَّوْفُورًا﴾ پاداش‌ تو و پاداش‌ او جهنم‌ است‌. و به‌ تو مي‌گويم:‌ اي‌ شيطان،‌ (رب‌ العزة در مقام‌ استغناء آمده‌ است‌). برو هر چه‌ نيروي‌ سواره‌ داري‌، نيروي‌ پياده‌ داري‌، هر سلاحي‌ داري‌ و هر حيله‌ و مكري‌ داري‌، با همه آنها وارد ميدان‌ شو.
﴿وَشَارِکْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ ﴾ در مالهايشان‌ شركت‌ كن‌، در فرزندانشان‌ شريك‌ باش‌، هر جور كه‌ خواستي‌ آنها را راضي‌ كن‌ و «عدهُم‌» و آنها را وعده‌ بده‌، مژده‌ بده‌، بشارت‌ بده‌، بشارتهاي‌ دروغين‌، وعده‌هاي‌ پوچ‌، توخالي‌ به‌ هر نيرنگي‌ خواستي‌ آنها را فريب‌ بده‌.
﴿وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا﴾ شيطان‌ هيچ‌ وعده‌اي‌ را عملي‌ نمي‌كند، هيچ‌ كسي‌ را دوست‌ ندارد. الله اين‌ قدرت‌ را هم‌ به‌ او نداده‌ كه‌ وعده‌اش‌ را عملي‌ كند. بعد فرمود الله تبارك‌ و تعالي‌: ﴿إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَکَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَکَفَى بِرَبِّکَ وَکِيلاً﴾ تو هر چه‌ مي‌تواني‌ انجام‌ بده‌، آنهايي‌ كه‌ بندگان‌ من‌ هستند، از آن‌ من‌ هستند، با من‌ پيوسته‌اند، با من‌ پيوند مستحكمي‌ دارند، تو بر آنها هيچ‌ قدرت‌ و جرأتي‌ نداري‌. هيچ‌ اشتباهي‌ نمي‌تواني‌ بكني‌.
پروردگار تو اي‌ محمد رسول‌ الله (ص) وكيل‌ و پشتيبان‌ است‌، او حامي‌ و نگهبان‌ توست‌.
گر هزاران‌ دام‌ باشد در قدم‌  =  چون‌ تو با مايي‌ نباشد هيچ‌ غم‌
اگر هزاران‌ چاله‌ و دام‌ باشد، اگر الله با ماست‌، هيچ‌ مشكلي‌ نيست‌. به‌ هر حال‌ اگر چه‌ ما بخواهيم‌ چه‌ نخواهيم‌، تقدير الهي‌ و قضاي‌ الهي‌ بر اين‌ تعلق‌ گرفته‌ كه‌ وارد يك‌ جنگ‌ بي‌امان‌ هميشگي‌ و دائمي‌ با شيطان‌ شده‌ايم‌، بايد بپذيريم‌ اين‌ واقعيت‌ را، دشمن‌ را بايد بپذيريم‌. واي‌ به‌ حال‌ كسي‌ كه‌ دشمن‌ را نشناسد، دشمن‌ را ضعيف‌ بپندارد و از تدبير باز بماند، هيچ‌ فكري‌ نكند و بگويد: اين‌ دشمن‌ من‌ همين‌ جوريه‌. 
قدما گفته‌اند: استخوان‌ دشمنت‌ را هم‌ كم‌ ندان‌. شايد زنده‌ شود اين‌ استخوان‌، دشمن‌ گاهي‌ غافلگير مي‌كند، ترفندهاي‌ متعددي‌ دارد. حال‌ ببينيم‌ چگونه‌ اين‌ شيطان‌ ما را گمراه‌ مي‌كند. چه‌ دامهايي‌ جلو راه‌ مي‌گذارد. اين‌ را بايد بشناسيم‌. كسي‌ كه‌ وارد جنگ‌ مي‌شود:
1ـ بايد دشمن‌ را بشناسد. 
2ـ اسلحه‌ و توان‌ نظامي‌ دشمن‌ را هم‌ شناسايي‌ كند. 
اين‌ خيلي‌ مهم‌ است‌ كه‌ چه‌ اسلحه‌اي‌ بكار مي‌برد؟ چطور سنگر مي‌گيرد؟ چه‌ مشكلاتي‌ ايجاد مي‌كند؟ يعني‌ حمله دشمن‌ را بشناسد، تا بتواند اقدام‌ به‌ ضدّ حمله‌ بكند و از عهده دفاع‌ بر آيد. شيطان‌ چكار مي‌كند؟ خوب‌ توجه‌ بفرمائيد و به‌ خاطر بسپاريد (ولا حول‌ ولا قوة إلا بالله).
---------------------------------------
1) اين‌ سخنراني‌ در تاريخ‌ /9 76/8 در زاهدان‌ ايراد گرديده‌ است‌.دام‌ اول‌؛ كفر و شرك‌

اين‌ دشمن‌ خطرناك‌، نگون‌بخت‌، نخستين‌ كاري‌ كه‌ مي‌كند و نخستين‌ طمعي‌ كه‌ از ما دارد و از بني‌ آدم‌ دارد اينست‌ كه‌ بني‌ آدم‌ را دچار «كفر» مي‌كند. يعني‌ بزرگترين‌ آرزويش‌ از انسان‌، از فرزند آدم‌ اينست‌ كه‌ كافر شود. و الله را نشناسد، يا در مرحله دوّم‌ «مشركش‌» مي‌كند. الله را شناخت‌، ولي‌ با او يكي‌ را شريك‌ قرار دهد، در ذاتش‌، در صفاتش‌، همچنانكه‌ الله را عالم‌ الغيب‌ مي‌داند، ديگري‌ را هم‌ بداند، هم‌ چنان‌ كه‌ الله را قوي‌ و قاهر مي‌داند، حاجت‌ روا و مشكل‌گشا مي‌داند، ديگري‌ را هم‌ بداند. اين‌ مي‌شود شرك‌. به‌ شرك‌ مبتلايش‌ مي‌كند، در كفر مبتلايش‌ مي‌كند، كه‌ با الله شريك‌ قرار دهد، يا الله را قبول‌ نكند، يا صفاتش‌ را قبول‌ نكند، و مخالف‌ خدا شود. اين‌ اوّلين‌ انتظار شيطان‌ از بندگان‌ است‌. ما مي‌گوييم‌ كه‌ بله‌ الحمدلله كه‌ ما اين‌ انتظار شيطان‌ را برآورده‌ نكرديم‌. ولي‌ الله مي‌فرمايد:
 ﴿وَمَا يُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللّهِ إِلاَّ وَهُم مُّشْرِکُونَ﴾ 		[يوسف / 106].
«بيشترشان به خداوند ايمان نمى‏آورند مگر آنكه آنان [به نوعى‏] مشرك‏اند».
يعني: بسياري‌ هستند كه‌ دم‌ از ايمان‌ مي‌زنند، ولي‌ دچار شرك‌ هستند، دانسته‌ و نادانسته‌. حالا شركهاي‌ جلي‌ يا خفي‌، اولين‌ ضربه‌اش‌ را شيطان‌ در توحيد مي‌زند. توحيد را سست‌ مي‌كند، در توحيد خلل‌ وارد مي‌كند. مي‌گويد باشد مشرك‌ شود، چون‌ هر گناه‌ را الله تعالي‌ مي‌بخشد، ولي‌ شرك‌ را نمي‌بخشد. لذا جدّاً بايد مواظب‌ بود كه‌ از ما كلمه‌اي‌ سر نزند كه‌ موجب‌ كفر گردد.
عقايد خود را بررسي‌ بايد بكنيم‌، كتابهايي‌ در مورد عقايد بخواني