ع مذکور/471. 
11) «طه! قرآن را بر تو نازل نکردیم که خود را در رنج افگنی مگر اینکه تذکری است برای کسی که از خدا می ترسد».
12) منبع مذکور/512-511. 
13) هر کس محمد را عبادت می کند محمّد مرد و هر کس پروردگار محمّد را می پرستد او زنده است و نمی میرد. 
14) «و محمّد جز پیامبری نیست  که پیامبران پیشین قبل از او در گذشتند آیا اگر بمیرد یا کشته شود به پیش از اسلام بر می گردید؟!»1- منقبت عثمان بن عفان
هجویری در ستایش و منقبت عثمان بن عفان(رض) ضمن آوردن القاب و عناوین معنوی به جریانی تاریخی اشاره می‌کند که بسیاری از شکّ‎ها و تردیدها را بر می‎دارد، که چرا خلیفه برای دفاع از خود، از نیروی حکومتی استفاده نکرد؟ و چگونه بنی هاشم که مدافع خلیفه بودند، بر ضدّ شورشیان برنخاستند و با آنان نجنگیدند؟!
و نیز گوهر گنج حیا و أعبد اهل صفا و متعلّق درگاه رضا و مُتولّی و متمکّن بر طریق مصطفی(ص) و ابوعمرو عثمان بن عفّان(رض) کی وی را فضائل هویداست و مناقب ظاهراند کُل معانی و عبدالله بن رباح و ابوقتاده(رض) روایت آرند کی: روز حرب الدار ما به نزدیک عثمان(رض) چون غوغا در درگاه وی جمع شدند، غلامان وی سلاح برداشتند. عثمان گفت: هرکه سلاح بر نگیرد از مال من آزادست و ما از ترس خود بیرون آمدیم»(1). 
2- حسن بن علی(رض) نزد خلیفه می‎رود
حسن بن علی(رض) نزد خلیفه می‎رود و از او می‌خواهد که اجازه دهد تا با شورشیان بجنگد، و خلیفه به او می‎گوید: «یا ابنَ أخی ارجِع واجلِس فی بیتِکَ حتّی یَأتِیَ اللهُُ بأمرِهِ فلاحاجةَ لَنا فی إهراقِ الدّماء».
«ای برادرزاده باز گرد و اندر خانه خود بنشین تا فرمان خداوند و تقدیر او چه باشد کی ما را به خون ریختن مسلمانان حاجت نیست» و این علامت تسلیم است اندر حال ورود بلا اندر درجۀ خلّت(2)، چنانکه نمرود آتش برافروخت و ابراهیم(ع) را اندر پلّه منجنیق نهاد. جبرئیل(ع) آمده و گفت: «هَل لَکَ مِن حاجَةٍ (3)؟ أَمّا إلیکَ فَلا»(4) ، گفت: پس از خدای بخواه گفت: «حَسبی مِن سؤالی عِلمُهُ بحالی».
مرا آن بس کی او می‌داند کی به من چه می‌رسد و او به من داناتر از من به من، او داند کی صلاح من در چیست. پس عثمان به جای خلیل و غوغا به جای آتش و حسن به جای جبرئیل اما ابراهیم(ع) را از بلا نجات و عثمان(رض) را اندر بلا هلاک و نجات را تعلّق به بقا بود و هلاک را به فنا»(5). مرحوم استاد ابوالأعلی مودودی در «خلافت و ملوکیّت» می‌گوید که: عثمان از نیروی دفاعی دارالخلافة استفاده نکرد تا به زمامداران بعد از خود نشان دهد که خلیفه برای حفاظت از خود به قوّۀ قهریّه متوسل نشود، و حاکم اسلامی نباید نیروی سرکوبگر و ضدّ مردمی را به کار برد.
-------------------------------------------------------
1) منبع مذکور/83-82 . 
2) دوستی.
3) احتیاجی داری؟
4) اما به تو احتیاجی ندارم
5) منبع مذکور/84-83. 1- علی، اسدالله، حیدر کرّار و اسوه فضیلت
علی، اسدالله، حیدر کرّار، ابوتراب و ابوالحسن شیر میادین شجاعت و أسوه فضیلت و پرهیزگاری و مرد تاریخ گذشت و نصفت است «وَ مِنهم عمّ زادۀ مصطفی و غریق بحر بلا و حریق نار ولا(1)  و مقتدای اولیا و اصفیا ابوالحسن علی بن ابی طالب کَرَّمَ اللهُ وَجهَهُ(2)  و او را اندرین طریقت شأنی عظیم و درجتی رفیع است. و اندر دقّت عبارت از اصول حقایق حظّی تمام داشت تا حدّی کی جنید/ گفت: «شیخُنا فی الأصولِ والبلاء عُلِیُّ المُرتَضی» شیخ ما اندر اصول و اندر بلا کشیدن، علی مرتضي(رض) است»(3) .
در تصوف، همۀ خرقه پوشان و پاکبازان سلوک خود را به علی نسبت می‌دهند و گروهی نیز مانند نقشبندیه از ابوبکر صدّیق پیروی می‎نمایند.
2- توصیه علی به یکی از مسلمانان
یکی به نزدیک وی (علی) آمد، کی ای امیرالمؤمنین مرا وصیّتی بکن، و وی گفت: «لا تجعلنّ أكثر شغلك بأهلك وولدك ، فإن يكن أهلك وولدك أولياء الله ، فإنّ الله لا يضيع أولياءه ، وإن يكونوا أعداء الله، فَما هَمُّکَ وشُغلُکَ لِأَعداء اللهِ».
«نگر تا شغل زن و فرزند را مهمترین اشغال خود نگردانی کی اگر ایشان از دوستان خدایند وی دوستان خود را ضایع نگرداند و اگر دشمنان خدایند عزّ وَجَلّ اندوه دشمنان خدای چه می‎داری»(4) .
3- علی، دل شناس و مُوحّد کامل
علی، دل شناس و مُوحّد کاملی است و بی نیازی را در غنای قلب می‌داند نه تجملات و زرق و برق و کاخ و امارات دنیوی:
علی گفت کَرَّمَ اللهُ مر سائلی را کی (5)  از وی پرسیده بود، که پاکیزه‎ترین کسب‎ها چیست؟ گفت: «غناءُ القلبِ باللهِ» و هر دل که به خدای تعالی توانگرباشد، نیستی دنیا وی را درویش نگرداند و هستی آن شادی نیاردش»(6) .
4- عرفان علی
عرفان علی، عرفان اتّصالی است آن چنانکه می‎فرماید: «لا أَعبُدُ رَبًّا لَم أَرَهُ» و خدایی را که نبیند پرستش نمی کند و خدا را به خدا می‎شناسد، چون امیرالمؤمنین علی(كرم الله وجه) را پرسیدند از معرفت گفت: «عَرَفتُ اللهَ باللهِ وَعَرَفتُ مادونَ اللهِ بنورِ الله».
خداوند را عزّ وجلّ بدو شناختم و جز خداوند را به نور او شناختم(7) .
5- نماز علی
علی در نماز آن چنان خضوع و خشوع داشت که برای امثال ما قابل تصوّر نیست، نمازی با راز و نیاز و اتّصال وجود به دریا، نه اتّصال ذاتی بلکه کسب و ارادت و الهامات معنوی و فیوضات ربّانی.
و چون امیرالمومنین علي (کَرَّمَ اللهُ وَجهَهُ) قصد نماز کردی مویهای وی از جامۀ وی بیرون کردی و لرزه بر وی افتادی و گفتی: آمد وقت امانتی که آسمانها و زمینها از حمل آن عاجز آمدند»(8) .
6- علی، جواد امّت و کریم تاریخ عمل است
علی، جواد امّت و کریم تاریخ عمل است، هرگز به دنیا و ارزشهایش دل نمی‎بست و آسان می‎بخشید. آری آن أسوه نیکو، بخشنده است و زکات بر بخشنده جایز نیست زیرا هرچه دارد در طبق اخلاق نهاده است چنانکه خود می‎فرماید:
فَمَا وَجَبَت عَلَیَّ زکوةُ مال               وهَل یَجِبُ الزّکوةُ علی جواد
«پس مال کریمان مبذول باشد و خونشان هدر، نه به مال بخیلی کنند و نه بر خون»(9) .
آنچه در باره امیرالمؤمنین علی گفته شود مانند داستان قطره و دریاست و ما قطراتی بر ساحل وجود او.
------------------------------------------------------
1) ولایت و دوستی با خدا 
2) خداوند رخسارش را گرامی داشت ( زیرا هیچگاه در برابر بت سجده نکرد).
3) منبع مذکور/84.
4) منبع مذکور/84.
5) که 
6) منبع مذکور/85. 
7) منبع مذکور/344. 
8) اشاره به آیه 72/ احزاب: ﴿إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا﴾ ما بر آسمانها و زمین و کوها امانت را عرضه کردیم. همه از تحمّل آن امتناع ورزیده ترسیدند تا انسان بپذیرفت و انسان بسیار ستمکار و نادان بود. منبع مذکور/387. 
9) منبع مذکور/406. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:58.txt">سرفصل</a><a class="text" href="w:text:59.txt">1- کیمیای سعادت و خلفای راشدین</a><a class="text" href="w:text:60.txt">2- هیبت و صولت عمر(رض)</a><a class="text" href="w:text:61.txt">3-عید مؤمن از نظر علی(رض)</a><a class="text" href="w:text:62.txt">4- جامۀ ساده و قلب رو