ید كه  مزاحم  قرائت  دیگران  باشید]"‌.  به  روایت  ابوداود  و  نسائی  و  بیهقی  و  حاكم ‌كه  آن  را  بشرط  شیخین  “‌‌صحیح‌“  دانسته  است‌.  

14-‌سخن‌ گفتن  و  حرف  زدن  در مسجد:
نووی‌ گفته‌:  سخنان  مباح  را  درباره  دنیا  یا  غیر آن  در مسجد  می‌توان ‌گفت  و  جایز  است‌.  حتی  اگر  موجب  خنده  یا كارهای  مباح  دیگر گردد.  چه  جابر  بن  سمره ‌گفته  است‌:  “‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  بعد  از  نماز  صبح  از  نمازگاه  خود  برنمی‌خاست  تا  اینكه  آفتاب  طلوع  می‌كرد،  آنگاه  برمی‌خاست  و  مردم  با  هم  سخن  می‌گفتند  و  از كارهای  دوره  جاهلی‌ گفتگو  می‌كردند  و  می‌خندیدند  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم  تبسم  می‌فرمود“.  مسلم  این حدیث  را  ‌“‌اخراج‌“  نموده  است‌.  

15-‌خوردن  و نوشیدن  و  خوابیدن  در  مساجد  مباح  است‌:
از  ابن  عمر  روایت  است‌ كه‌:‌“‌ما  در  زمان  پیامبر صلی الله علیه و سلم  كه  جوان  بودیم‌،  در  مسجد  می خوابیدیم‌،  قیلوله  (‌خواب  نیمروزی‌)  می‌كردیم‌“‌.  نووی  گفته  است‌:“‌به  اثبات  رسیده  است  كه  ‌“‌اصحاب  صفه‌“  و  ‌“‌عرنی‌“ ‌ها  و  علی  و  صفوان  بن  امیه  و گروهی  از  اصحاب  در  مسجد  می‌خوابیدند  و  همچنین  “‌‌ثمامه‌“  پیش  از  آنكه  مسلمان  شود  در  مسجد  می‌خوابید.  همه  اینها  در  زمان  پیامبر صلی الله علیه و سلم  روی  داده  است‌‌“‌.  امام  شافعی  در ‌“‌الام“‌ گفته  است‌:  “‌ ‌هرگاه  مشرك  شب  را  در  مسجد  به  روز آورد  همچین  مسلم  نیز  می‌تواند  و  صاحب  مختصر  نیز گفته  است‌:"‌اشكال  ندارد كه  مشرك  در  هر  مسجدی  شب  را  بروز  آورد  مگر  در  مسجدالحرام ‌كه  جایز  نیست‌“‌.  عبدالله  بن  حارث‌ گفته  است‌: ‌“‌ما  در دوره  پیامبر صلی الله علیه و سلم  در مسجد  نان  و گوشت  می‌خوردیم‌“‌.  ابن  ماجه  با  سند  حسن  آن  را  روایت ‌كرده  است‌.

16-‌تشبیك اصابیع =‌در هم  فرو  بردن  انگشتان  دست‌:
بهنگام  بیرون  رفتن  برای  نماز  و  بهنگامی‌ كه  انسان  در  مسجد  بانتظار  نماز  نشسته  است  مكروه  است ‌كه  انگشتان  دست  را  در  هم  فرو  برد  و  با  هم ‌گره  بزند.  در  غیر این  دو  مكروه  نیست  حتی  اگر  در  مسجد  هم  باشد.  از كعب  روایت  است‌ كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" إذا توضأ أحدكم فأحسن وضوءه ثم خرج عامدا إلى المسجد فلا يشبكن بين أصابعه فإنه في صلاة  [هرگاه  یكی  از شما  بنحو احسن  و  نیكو وضو گرفت‌،  سپس  به  قصد  مسجد  بیرون  آمد،  انگشتان  خود  را  در هم  فرو نبرد  و آنها  را  با  هم‌ گره  نزند،  چه  او  در  نماز  است‌]"‌.  به  روایت  احمد  و  ابوداود  و  ترمذی‌.

از  ابوسعید  خدری  روایت  است‌ كه‌:  من  با  پیامبر صلی الله علیه و سلم  به  مسجد  رفتیم‌،  دیدیم ‌كه  مردی  در  وسط  مسجد  بصورت  احتباء  (‌چمباتمه  زدن‌)  نشسته  و  بعضی  از انگشتان  دست  را  در  لابلای  بعضی  انگشتان  دست  دیگر  فرو  برده  (‌تشبیك  اصابیع‌)‌،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  به  وی  اشاره ‌كرد كه  متوجه  نشد،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  برگشت  و  فرمود:"  إذا كان أحدكم في المسجد فلا يشبكن فإن التشبيك من الشيطان، وإن أحدكم لا يزال في صلاة ما كان في المسجد حتى يخرج منه  [‌هرگاه  یكی  از شما  در مسجد  نشست  انگشتان  دست  را  در  هم  فرو  نبرد،  چه  این ‌كار كار  شیطان  است‌،  بی‌گمان  هر یك  از  شما  تا  زمانی‌ كه  در  مسجد  هستید  و  بیرون  نرفته‌اید  در  نماز  می‌باشید]‌"‌.  به  روایت  احمد.

17-‌نماز  خواندن  در  بین  چهارچوبه‌های  در:
امام  و كسی‌ كه  تنها  نماز  می‌خواند  جایز  است‌ كه  در  بین  چهارچوبه‌های  در،  نماز  بخوانند.  چه  مسلم  و  بخاری  از  ابن  عمر  روایت  كرده‌اند  كه‌:“‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  وقتی  كه  داخل ‌كعبه  شد  بین ‌“‌ساریتین‌"  =  چهارچوبه  در،  نماز  خواند‌“‌.  سعید  بن  جبیر  و  ابراهیم  تیمی  و  سوید  بن  غفله  در  بین  ستونها  به  امامت  خود  می‌ایستادند.  اما  برای  مامومان  اگر  جا  وسیع  باشد  مكروه  است‌ كه  در  بین  چهارچوبه  در  نماز  بخوانند،  چه  صفها  قطع  می‌شود  ولی  اگر  جا  تنگ  باشد  اشكال  ندارد.

از  انس  روایت  است  كه‌:‌“ ‌ما  را  از  نماز  خواندن  در  بین  چهارچوبه‌های  در،  منع  می‌كردند  و  ما  را  از آن  نهی  می‌كردند“‌.  حاكم  آن  را  روایت  و  تصحیح‌ كرده  است‌.  معاویه بن قره  از  پدرش  روایت ‌كرده  است‌ كه‌:  در  دوره  پیامبر صلی الله علیه و سلم  ما  را  نهی  می‌كردند  از  این  در  بین  چهارچوبه‌های  در  صف  ببندیم  و  ما  را  در  اینگونه  مواقع  منع  می‌كردند‌“‌.  به  روایت  ابن  ماجه ‌كه  در  اسناد  آن  مردی‌ گمنام  وجود  دارد.  

سعید  بن  منصور در‌“‌سنن"  خود،  نهی  از این  عمل  را  از  ابن  مسعود  و ابن  عباس  و  حذیفه  روایت ‌كرده  است‌.  ابن سید الناس‌ گفته  است‌:  در  میان  اصحاب ‌كسی  با  آنان مخالفت  نكرده  است‌. محلها‌ئی که  از  خواندن  نما‌ز  در آنها  نهی  شده  است

از  نماز  خواندن  در  محلهای  زیر  نهی  شده  است‌:
1-‌نماز  خواندن  در  مقبره‌:
شیخین  و  احمد  و  نسائی  از  عایشه  روایت‌ کرده‌اند که  پیامبرصلی الله علیه و سلم  فرمود:  ’‌’ ‌ لعن الله اليهود والنصارى: اتخذوا قبور أنبيائهم مساجد  [‌خداوند  یهود  و  نصاری  را  لعنت‌ کرده  است‌،  زیرا گور  پیامبران  خود  را  مسجد  قرار  داده‌اند]‌’‌’‌.

احمد  و  مسلم  از ابو مرثد  غنوی  روایت‌ کرده‌اند که  پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:" لا تصلوا إلى القبور ولا تجلسوا عليها [‌به  سوی‌ گورها  نماز نخوانید  و  بر آنها  ننشینید]"‌.  باز هم  آن  دو  از  جندب  بن  عبدالله  بجلی  روایت ‌کرده‌اند  که  گفته  است‌:  پنج  روز  پیش  از  آنکه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  بمیرد  از  وی  شنیدم  که  می‌فرمود:" إن من اكن قبلكم كانوا يتخذون قبور أنبيائهم وصالحيهم مساجد، ألا فلا تتخذوا القبور مساجد، إني أنهاكم عن ذلك  [کسانی ‌که  پیش  از  شما  بودند  بر  قبر  پیامبران  و  مردان  صالح  و  شایسته  خود  نماز  می‌خواندند،  آگاه  باشید،  بر گورها  نماز  نخوانید،  من  شما  را  از  این  عمل  نهی  می‌کنم‌]"‌.

از  عایشه  روایت  است‌ که  ام  سلمه  برای  پیامبر صلی الله علیه و سلم  نقل ‌کرد که  او  در  حبشه  کنیسه‌ای  را  دیده  است‌،  بنام ‌کنیسه  مـاریه  کـه  در  آن  تصویرهائی  وجود  داشت‌،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" أولئك قوم إذا مات فيهم العبد الصالح أو الرجل الصالح بنوا على قبره مسجدا وصوروا فيه تلك الصور، أولئك شرار الخلق عند الله  [اینها  قومی‌ بودند  که  هرگاه  بنده  صالحی  می مرد  و  مرد  صالحی  در  میانشان  می‌مرد،  برگور  وی  مسجدی  (‌نمازگاهی‌)  می‌ساختند،  این  تصویرها  را  در  آن  می‌کشیدند،  اینها  نزد  خدا  بدترین  مخلوق  هستند]"‌.  به  روایت  بخاری  و  مسلم  و  نسائی‌.

و  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم  روایت  شده  است  که‌:" لعن الله زائرات القبور والمتخذين عليها المساجد والسرج [خداو