یکی  از شما،  نماز گزارد،  چیزی  را  پیش  روی  خود  قرار دهد،  اگر  چیزی  نیافت‌،  عصائی  را  نصب  کند  و اگر عصا  همراهش  نبود،  خطی  را  پیش  روی  خود  بکشد،  آنوقت  اگر کسی  یا  چیزی  از  جلو  وی  عبور و  مرور کند  او  را  زیان  ندارد]"‌.  احمد  و  ابوداود  و ابن  حبان  آن  را  روایت‌ کرده‌اند  و  ابن  حبان  و  احمد  و  ابن  المدینی  آن  را  تصحیح‌ کرده‌اند.  بیهقی  گفته  است‌:  این  حدیث  در این  حکم  اشکالی  ندارد،  ان  شاء  الله‌.  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم روایت شده  است‌ که  او رو بروی  ستونی ‌که  در مسجدش  بود  و  همچنین  رو بروی  درخت  و  رو بروی  تخت  خوابی ‌که  عـایشه  روی  آن  دراز کشـیده  بود  و  رو بروی  شترش  و رو بروی  جهاز شترش  نیز نماز خوانده  است‌.  (‌بنابر این  هر  چیزی  را  می‌توان  “‌ستره‌“  و مانع  قرار  داد)‌.  از  طلحه  روایت  شده  است  که‌:  ما  نماز  می‌خواندیم  و  چهار پایان  از  جلو  ما  می‌گذشتند،  آن  را  برای  پیامبر صلی الله علیه و سلم بازگو کردند،  او  فرمود:" مؤخرة الرحل  تكون بين يدي أحدكم ثم لا يضره ما مر عليه  [‌اگر چوب  آخر پالان  و  زین  و  جهاز شتر و...  را  جلو  روی  خود  بگذارید،  چیزی ‌که  از  جلو  شما  در  نماز  می‌گذرد،  برای  شما  زیانی  ندارد  و  نماز  اشکال  پیدا  نمی‌کند]‌".  به  روایت  احمد  و  مسلم  و  ابوداود  و  ابن  ماجه  و  ترمذی ‌که  آن  را ‌“‌حسن  صحیح‌“  دانسته  است‌.

3-‌آنچه که  برای  امام  حائل  و پوشش  باشد  برای ‌مامومین  نیز کافی  است‌:
عمرو  بن  شعیب  از  پدرش  و  او  از  جدش  روایت ‌کرده ‌که ‌گفته  است‌: “‌ما  همراه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  از  بلندی  تپه "‌اذاخر’’  در  نزدیک  مکه  پایین  می آمدیـم‌،  موقع  نماز  فرا  رسید،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  رو  به  دیواری  در  جهت  قبله  ایستاد  و  نماز  خواند  و  ما  نیز  پشت  سر  وی  ایستادیم‌،  در  آنوقت‌،  بره‌ای  می‌خواست  از  جلو  پیامبر صلی الله علیه و سلم  عبور کند،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  همچنان  او  را  از  خود  می‌راند  و  نمی‌گذاشت‌ که  از  جلو  وی  عبور کند  و  آنقدر  پیش  رفت  تا  اینکه  آنقدر  به  دیوار نزدیک  شد که  بره  نتوانست  از آنجا  عبور کند،  سر انجام بره  از  پشت  سر  وی  عبور کرد‌“‌.  به  روایت  احمد  و  ابوداود.  از  ابن  عباس  روایت  شده  که‌ گفته  است‌:“‌ در شرف  بلوغ  و احتلام  بودم‌،  روزی  پیامبر صلی الله علیه و سلم  همراه  مردم  در‌“‌منی‌“  نماز  می‌خواندند،  من  سـوار  بـر  خری  بودم  و  از  جلو  بعضی  از  صفوف  نماز،  می‌گذشتم  و  خر را  بحال  خود گذاشته  بودم‌ که  می‌چرید  و  به  داخل  صف  رفتـم‌. کسی  آن  را  بر  من  انکار  نکرد“‌.  به  روایت‌ گروه  محدثین‌.  از  این  احادیث  بر می‌آید که  جایز  است  از جلو صف  مامومین  عبور کرد  و  حائل  و  پوشش  نسبت  به  امام  و کسی‌ که  تنها نماز  می‌خواند  مشروع  و  مستحب  است‌.  

4-‌مستحب  است ‌که  (‌امام  و منفرد)  ردیف  به  آن  حائل  و  پوشش  (‌ستره‌)  بایستند:
 بغوی ‌گفته  است‌:  اهل  علم  مستحب  می‌دانند، ‌که  آنقدر  نـزدیک  به  حـائل  و  پوشش  ایستاد،‌ که  فقط  امکان  به  سجده  رفتن  باشد.  و  همچنین  بـین  صفوف  مامومین‌،  نیز  همین  اندازه  فاصله  باشد.  قبلا  نیز در  حدیث  آمده  بود: “لید‌ن  منها“‌.  از  

بلال  روایت  است‌ که‌:‌“ ‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  نماز گزارد  در  حالیکه  بین  او  و  دیوار  در  حدود  سه  ذراع  فاصله  بود“‌‌.  به  روایت  احمد  و  نسائی ‌که  معنی  آن  از  بخاری  است‌.  از سهل  بن  سعد  روایت  است ‌که ‌گفته  است‌:‌“ ‌بین  نمازگاه  پیامبر صلی الله علیه و سلم فاصله  باندازه  گذاشتن  یک ‌گوسفند  بود‌“‌.  بروایت  بخاری  و  مسلم‌.

5-‌حرام  است  از بین  نماز گزار و حائل  و پوششی که نهـاده  است  عبور کرد:  
بموجب  احادیث  عبور  و گذشتن  از فاصله  بین  نمازگزار  و  پوششی‌ که  نهاده  است حرام  و  از گناهان ‌کبیره  و  بزرگ  است‌.  بسر بن  سعید گفته  است‌:  زید  بن  خالد  مرا  پیش  ابو جهیم  فرستاد که  از  او  بپرسـم‌:  درباره ‌کسی‌ که  از  پیش  نمازگزار  می‌گذرد،  چه  چیزی  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم  شنیده  است‌؟  ابوجهیم‌ گفت‌،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:" لو يعلم المار بين يدي المصلي ماذا عليه لكان أن يقف أربعين خير له من أن يمر بين يديه   [کسی ‌که  از  پیش  نمازگزار می‌گذرد  اگر  می‌دانست‌ که  بسبب  این  عمل  چه ‌گناهی  به  وی  می‌رسد  و  چه ‌گناه بزرگی  مرتکب  می‌شود،  ترجیح  می‌داد که  چهل  روز یا  چهل  ماه  یا  چهل  سال  توقف  کند  ولی  مرتکب  این  عمل  نشود]"‌.  به  روایت‌ گروه  محدثین‌.  خود  زید  بن  خالـد  متن  حدیث  را  چنین  روایت ‌کرده  است‌:"  لو يعلم المار بين يدي المصلي ماذا عليه كان لان يقوم أربعين خريفا خير له من أن يمر بين يديه "  بزاز آن  را  با  سند  صحیح  روایت ‌کرده  است‌.  ابن  القیم  از  قول  ابن  حبان  و  دیگران  می‌گوید:  وقتی ‌گذشتن  از  جلو  نمازگزار  حرام  است ‌که  نمازگزار  حایل  و  پوشش  را  پیش  روی  خود  نهاده  باشد  ولی  اگر چیزی  پیش  روی  خود  نگذاشته  باشد،  عبور  از  جلو  وی  حرام  نیست‌.  ابن  حبان  بر این  مطلب  به  حدیث  صحیحی  استدلال ‌کرده  است ‌که  در“‌صحیح‌“  خود  آن  را  از مطلب  بن  ابی ‌وداعه  روایت‌ کرده  است‌ که ‌گوید:‌“ ‌من  پیامبر صلی الله علیه و سلم  را  دیدم‌،  وقتی ‌که  از  طواف  فارغ  شد  به‌ گوشه‌ای  از محل  طواف  رفت  و  دو رکعت  نماز گزارد  در  حالیکه  بین  او  و  طواف  کنندگان  کسی  نبود“‌.  ابوحاتم  (‌ابن  حبان‌)  گفته  است  از  این  خبر  برمی‌آید  که  اگر  نمازگزار  در  نماز  چیزی  پیش  روی  خود  ننهاده  باشد،‌ گذشتن  و  عبور  از  جلو  وی  مباح  است‌.  و  این  خبر  دلیل  آشکاری  است  بر  اینکه  سخت‌گیری  درباره  عبور نکردن  از  جلو  نمازگزار  مربوط  به  نمازگزاری  است ‌که  مانع  و  حایل  و  پوششی  پیش  روی  خود  نهاده‌،  نه ‌کسی‌ که  چنین ‌کاری  را  نکرده  باشد.  ابوحاتم ‌گفته  است‌:  پیامبر صلی الله علیه و سلم در  حالی  نماز گزارده  است ‌که  بین  طواف‌ کنندگان  و او  پرده  و  پوششی  نبود.  سپس  روند  حدیث  مطلب  را  ادامه  داده ‌که ‌گفته  است‌:‌“‌من  پیامبر صلی الله علیه و سلم را  دیدم ‌که  در مقابل  “‌الرکن الاسود“  نماز  می‌گزارد،  در  حالیکه  مردان  و  زنان  از  پیش  روی  او  می‌گذشتند  که  بین  آنان  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم  پرده‌ای  یا  حایلی  نبود“‌.  در “‌روضه‌“  آمده  است  کـه  اگـر  نمازگزار  چیزی  را  پیش  روی  خود  ننهاد  یا  چیزی  نهاده  ولی  فاصله‌اش  با  آن  فراوان  باشد،  بنابر  قول  صحیح  جایز  نیست‌ که  عبور کننده  را  منع ‌کند.  چون  تقصیر او  است  و  در  آن  صورت  عبور  از  جلو  وی  حرام  نیست‌،  ولی  بهتر  است‌ که  از  این ‌کار  خودداری  شود.

6-از  نظر شرعی  نمـازگزار  مجاز  است‌، ‌کسی  را که  جلو وی  میگذرد،  از  خود  براند:
اگر نمازگزار مانعی  را  پیش 