 را  بپوشاند  اشكال  ندارد]"‌.  ابوداود  آن  را  روایت  كرده  است‌.  و  پیشوایان  حدیث  وقف  در  آن  را  صحیح  دانسته‌اند.  از  عایشه  روایت  شده  است ‌كه‌:  از او  سوال  شد:  زن  در  چند  پارچه  لباس  می‌تواند  نماز بگزارد؟  او  به  سوال‌ كننده ‌گفت‌:  برو  از علی  بن  ابی‌طالب  سوال ‌كن‌،  سپس  پاسخ  وی  را  به  من  بگوی‌.  آن  شخص  پیش  علی  رفت  و آن  پرسش  را  در میان  نهاد،  علی ‌گفت‌:  با  سرپوش  و  پیراهن  بلند  می‌تواند  نماز بگزارد.  سوال ‌كننده  پیش  عایشه  برگشت  و  به  وی  خبر  داد،  عایشه‌ گفت‌:  راست ‌گفته  است‌.

تن  پوشی كه واجب  است  و تن  پوشی‌ كه  مستحب  است‌:
تن  پوشی  و لباس  واجب  آنست ‌كه  عورت  و شرمگاه  را  بپوشاند  اگر چه  تنگ  باشد و  از  فرم  و  شكل  اندام  حكایت ‌كند  امّا  اگر  لباس  آنقدر  نازك  باشد،‌ كه  رنگ  پوست  بدن  از  آن  پیدا  باشد  و  سفیدی  و  سرخی  پوست  قابل  تشخیص  باشد،  نماز  در آن  جایز  نیست‌.  نماز  خواندن  در  لباس  یك  پارچه‌ای‌،  جایز  است‌،  همانگونه  كه  در  حدیث  سلمه  بن  الاكوع‌، ‌گذشت‌.  از  ابوهریره‌،  روایت  شده  است‌ كه‌:  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم  در‌باره  نماز  خواندن  در  لباس  یك  پارچه‌ای  و  یك  تكمه ای  سوال  شد،  فرمود:" (أو لكلكم ثوبان؟) [‌آیا  همه  شما  دو  جامه  دار‌بد؟‌]"‌.  مسلم  و  مالك  و دیگران  آن  را  روایت  كرده‌اند.  مستحب  است‌ كه  در دو  جامه  یا  بیشتر نماز گزارد.  و  مستحب  است  تا  آنجا  كه  ممكن  است‌،  انسان  برای  نمازگزاردن‌،  خود  را  بیاراید.  از  ابن  عمر  روایت  شده  است‌ كه‌:  پیامبر صلی الله عایه وسلم  فرمود:" (إذا صلى أحدكم  فليلبس ثوبيه، فإن الله أحق من تزين له، فإن لم يكن له ثوبان فليتزر إذا صلى، ولا يشتمل أحدكم في صلاته اشتمال اليهود) [‌هرگاه  یكی  از  شما  خواست  نماز  بجای  آورد،  دو  جامه  خود  را  بپوشد،  زیرا  خداوند  شایسته‌ترین  

كسی  است  كه  باید  خود  را  در  محضر  او  آراست‌.  اگر  نمازگزار  دو  جامه  نداشت‌،  بموقع  نماز  تن‌پوش  زیرین  بپوشد،  و  در نماز  همچون  یهودان  ردا  به  خود  مپیچید]"‌.  طبرانی  و  بیهقی  آن  را  روایت  كرده‌اند.  عبدالرزاق  روایت  كرده  است  كه‌: “‌ابی  بن  كعب  و  عبدالله  بن  مسعود  با  هم  اختلاف  نظر داشتند،  ابی  می‌گفت‌:  نماز خواندن  در  یك  جامه  مكروه  و  ناپسند  نیست‌،  ابن  مسعود  می‌گفت‌:  وقتی  نمازگزاردن  در  یك  جامه  مكروه  نیست ‌كه  لباس‌ كمیاب  باشد،  عمر،  به  منبر  رفت  و گفت‌:  سخن  ابی  درست  است  و  ابن  مسعود  نیز كوتاهی  نكرده  است‌،  هرگاه  خداوند  به  شما  فراوان  بخشید،  شما  نیز فراوان  جامه  پوشید:  مردی  جامه‌های  خود  را  می‌پوشد،  یكی  دیگر برای  نماز  زیر شلوار  و  ردای  خود  را  می‌پوشد،  و  دیگری  با  زیر شلوار و  پیراهن  نماز  می‌گزارد،  یكی  با  زیر شلوار  و  قبای  خود  و  دیگری  با  شلوار و  ردا،  و  یكی  با  شلوار و  پیراهن‌،  و  دیگری  با  شلوار  و  قبا،  و  دیگری  با  شلوار چرمی  مخصوص‌ كشتی  و  قبا،  و یكی  با  شلوار و قبا،  و دیگری  با  شلوار چرمی  مخصوص ‌كشتی  و قبا،  و یكی  با  شلوار  چرمی  و  پیراهن  یا  شلوار  چرمی  و  ردا،  نماز  می‌گزارد.  در  بخاری  این  حدیث  بدون  ذكر سبب  آمده  است‌.  (‌مقصود  آنست ‌كه  هر كس  برحسب  امكان  بهترین  و  بیشترین لباس  و  جامه  خود  را  بپوشد)‌.  از  بریده  روایت  شده  است‌ كه‌:  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:  ‌“‌با لباس  یك  پارچه ‌كه  آنرا  به  خود  نپیچیده‌اید  نماز  نگزارید،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  از  نماز گزاردن  با  شلوار  و  بدون  عبا  و  زوپوش  نهی  فرمود“‌.  ابوداود  و  بیهقی  آن  را  روایت ‌كرده‌اند.  

روایت  شده  است‌ كه‌:  حسن  بن  علی  رضی  الله  عنهما  برای  نماز بهترین  جامه  خود  را  می‌پوشید،  در  این  باره  از  وی  سوال  شد؟ ‌گفت‌:  خداوند  آراسته  است  و  آراستگی  را  دوست  دارد  و  من  خود  را  در  پیشگاه  پروردگارم  می‌آرایم‌،  خداوند  می‌فرماید:" (خذوا زينتكم عند كل مسجد) [‌بوقت  هر  نمازی  خود  را  بیارائید]"‌.

با  سر  برهنه  نماز گزاردن  
ابن  عساكر  از ابن  عباس  روایت ‌كرده  است‌:  بسیار  پیش  می‌آمد كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم شب كلاه  و  عرقچین  خود  را  از سر می‌نهاد  و آن  را  پیش  روی  خود  می‌گذاشت‌.  پیروان  ابوحنیفه  در آن  اشكالی  نمی‌بینند  و اگر برای  خشوع  و فروتنی  باشد،  آن  را  مستحب  می‌دانند.  دلیلی  در  دست  نیست ‌كه  بموجب  آن‌،  نمازگزاردن‌،  با  پوشاندن  سر،  بهتر  باشد.

5-‌استقبا‌ل  قبله=  رو به  قبله  نما‌ز  خواندن‌:
باتفاق  علماء  واجب  است  كه  نمازگزار  بهنگام  نماز  رو  به  سوی  مسجدالحرام  داشته  باشد،  زیرا  خدا  می‌فرماید:" (فول وجهك شطر المسجدالحرام وحيثما كنتم فولوا وجوهكم شطره) [3] [روی  خود  را  (‌در  نماز)  به  سوی  مسجدالحرام  بگردان‌،  و  هر  جا  بودید  (‌در  نماز)  روی  خود  را  به  سوی  مسجدالحرام  بگردانید]‌’‌’‌.  از  براء  روایت  شده  

است‌:  “‌‌با  پیامبر صلی الله علیه و سلم  شانزده  ماه  یا  هفده  ماه  به  سوی  بیت‌المقدس  نماز گزاردیم  سپس  رو  سوی ‌‌كعبه ‌گرداندیم‌“‌.  مسلم  آن  را  روایت‌ كرده  است‌.

كسی كه  در  نماز كعبه را مشاهده می‌كند  و كسی‌ كه كعبه  را  مشا‌هده  نمی‌كند:
كسی‌كه  در مكه  است  و كعبه  را  مشاهده  می‌كند،  بروی  واجب  است‌ كه  دقیقا  رو به ‌كعبه  بایستد،  و كسی‌ كه  نمی‌تواند كعبه  را  مشاهده ‌كند،  بروی  واجب  است‌ كه  رو به  جهت  آن‌ كند،  زیرا  بیش  از آن  برایش  مقدور  نیست  و  خداوند  هر كس  را  باندازه  توانائیش  مكلف  می‌سازد.  از  ابوهریره  روایت  شده‌ كه‌:  پیامبر صلی الله علیه و سلم  فرمود:  "(ما بين المشرق والمغرب قبلة) [بین  مشرق  و  مغرب  قبله  است =  وقتیكه  رو  سوی  مسجدالحرام  است‌،  بین مشرق  و  مغرب  قبله  است‌]"‌.  ابن  ماجه  و  ترمذی  آن  را  روایت ‌كرده‌اند،  و  او  آن  را  “‌حسن“  و  "‌صحیح‌‌“  دانسته  است‌.  و  بخاری  نیز  آن  را  قراء‌ت  نموده  است‌.  البته  این‌ كیفیت  استقبال  قبله ‌كه  بیان  شد،  نسبت  به  اهالی‌“‌مدینه‌‌“  و  مناطقی‌ كه  حكم  آنجا  را  دارد،  می‌باشد  مانند  مردم  شام  و  جزیره  و  عراق‌،  ولی  نسبت  به  مردم  مصر قبله  بین  مشرق  و جنوب  است‌،  و در یمن  مشرق  در طرف  راست  نمازگزار  و  مغرب  در  طرف  چپ  او  واقع  می‌شود،  و  در  هند  مشرق  در  پشت سر  نمازگزار  و  مغرب  در  جلو  او  واقع  می‌شود.  و...  

چگونه می‌توان  قبله  را  تشخیص داد؟
هر كشوری  برای  خود  نشانه‌هائی  دارد كه  بوسیله  آن  جهت  قبله  را  تشخیص  می‌دهد.  از  جمله  بوسیله  نصب  محرابهای  مساجد  كه  مسلمانان  بهنگام  ساختمان  مساجد،  دقیقاً  آنها  را  نصب  می‌كنند،  و  همچنین  بوسیله  قطب‌نما  (‌و قبله  نماهائی‌ كه اخیرا  ساخته  شده  است).  

كسی كه  تشخیص  قبله  برایش  میسر   نباشد چه كار كند؟
كسی‌ كه  بنا  به  ابری  بودن  هوا،  یا  تاریكی  و  ا